روزنوشت‌های خبرنگاران تسنیم از اوکراین/ اینجا دیگر خبری از جنگ نیست؛ مگر در ویترین مغازه‌ها!


میدان استقلال کی‌یف مثل یک خیابان کاملاً عادی و زیباست؛ اینجا دیگر خبری از جنگ نیست؛ مگر در ویترین مغازه‌ها! تقریباً هیچ مغازه‌ای نیست که یک اثر هنری و محصول تبلیغاتی علیه پوتین و کشور روسیه در ویترین نداشته باشد.

عظیم امیدی و علیرضا کارگزار خبرنگاران خبرگزاری تسنیم از چند روز پیش از طریق رومانی به اوکراین رفته‌اند که گزارش‌های آنان طی روزهای قبل در تسنیم منتشر شده است. مهدی خانعلی‌زاده دیگر خبرنگار تسنیم نیز از طریق لهستان وارد اوکراین شده است و او نیز روزنوشت‌ها و گزارش‌‌های خود را از آنچه دیده است با مخاطبان به اشتراک می‌گذارد.

آنچه در ادامه می‌آید روزنوشت جدید آقای مهدی خانعلی‌زاده است:

همه چیز در حال برگشت به حالت عادی است؛ حتی اگر رسانه‌ها این مسئله را مخفی کنند. میدان استقلال کی‌یف در ساعت 11 صبح مثل یک خیابان کاملاً عادی و زیباست؛ دست‌فروش‌هایی که بساط کرده‌اند، جوانانی که با اسکوتر از این سو به آن سو می‌روند و مغازه‌هایی که با چراغ‌های نئون خود به‌دنبال جلب توجه مردم و مشتری‌ها هستند، اینجا دیگر خبری از جنگ نیست؛ مگر در ویترین مغازه‌ها! تقریباً هیچ مغازه‌ای نیست که یک اثر هنری و محصول تبلیغاتی علیه پوتین و کشور روسیه در ویترین نداشته باشد؛ از دیوارکوبِ رابطۀ عاشقانه هیتلر با پوتین گرفته تا دستمال توالتی که عکس رئیس‌جمهور روسیه روی آن نقش بسته است!

این عادی‌سازی البته با سرعت کمتری در مناطق حومۀ کی‌یف جریان دارد. «ایرپین» و «بوچا» دو شهرکی هستند که در ابتدای جنگ حسابی حاشیه‌ساز شدند اما الآن دیگر هیاهویی ندارند. البته بوچا با وجود بازگشت مردم، هنوز یک شهر غیرعادی است؛ چون تقریباً هیچ مغازه‌ای در آن باز نیست و ساکنین برای تهیه مایحتاج روزانۀ خود باید به کی‌یف یا شهرهای اطراف بروند.

مسئلۀ بوچا اما مسئلۀ خسارت فیزیکی و نابودی ساختمان‌ها نیست؛ ماجرا به ادعای «جنایت جنگی» بازمی‌گردد، هم دولت اوکراین و هم دولت روسیه، طرف مقابل را به انجام جنایت جنگی با کشتار مردم عادی متهم می‌کنند و البته هرکدام هم دلایل و اسناد خود را دارند، همین سردرگمی و ابهام در روایت است که باعث شد حتی کاخ سفید هم ادعای رئیس‌جمهور بایدن مبنی بر وقوع جنایت جنگی از سوی روس‌ها را رد کند و آن را نظر شخصی او و نه بیانیۀ رسمی دولت آمریکا بخواند.

همه احتمالات را باید در نظر گرفت، اما تجربه ثابت می‌کند که غربی‌ها هم از دروغگویی و ایجاد روایت‌های دروغین دربارۀ نسل‌کشی و جنایت جنگی ابایی ندارند؛ درست مانند دروغ بزرگی که دربارۀ حملات شیمیایی گسترده دولت بشار اسد در سوریه گفته شد و کار را حتی به شورای امنیت سازمان ملل کشاند اما نهایتاً مشخص شد صرفاً یک پروژۀ تبلیغاتی برای پیشبرد اهداف آمریکا بوده است؛ مثل حمله به عراق، مثل حمله به افغانستان، همین مسئله باعث شده است برای اظهارنظر دربارۀ آن‌چه در بوچا گذشته است، کمی تأمل بیشتری داشته باشم.

یکی از چیزهایی که همچنان باعث تعجب من ـ و البته برخی دیگر از شهروندان اوکراینی است ـ باقی ماندن موانع میدانی جنگی در کی‌یف و شهرک‌های اطراف آن مثل ایرپین و بوچاست؛ موانعی که برای جلوگیری از پیشروی نیروهای زمینی روسیه (نفربر و تانک) طراحی شده‌اند و حالا بعد از عقب‌نشینی کامل روس‌ها از این مناطق و انتقال کامل جنگ به محدودۀ دونباس، وجودشان بی‌معنی به‌نظر می‌رسد، شاید هم دولت همچنان برای پیشبرد اهداف خود، نیاز به «حاکمیت امنیتی» دارد.

در حال بازگشت از بوچا بودیم که هشدار خبر فوری از سوی RT ـ رسانه‌ی رسمی دولت روسیه ـ روی تلفن همراه آمد: «کارخانۀ فولاد در منطقۀ ماریوپل کاملاً پاک‌سازی شد.»، این خبر دو وجه دارد؛ هم می‌تواند در حکم همان دستاورد بزرگی باشد که پوتین برای خروج از این جنگ نیاز دارد و هم می‌تواند قوۀ محرکه‌ای باشد برای پیشروی نیروهای روسیه به‌سمت «میکولایف» و نهایتاً «اودسا»؛ همان‌جایی که اگر به دست روس‌ها بیفتد، راه ارتباطی اوکراین با دریا قطع می‌شود و این یعنی آغاز یک فاجعۀ بزرگ برای اوکراین... .

 

انتهای پیام/+

واژه های کاربردی مرتبط
واژه های کاربردی مرتبط