شاه هیچ‌گونه تصویری از یک حاکم مردمی، غیراشرافی، ساده و صمیمی نداشت و ابداً نمی‌توانست این فضـا را تجربه کند. شــاه هیچ کس را قبول نداشت و متملقان آن قدر او را عقل‌کل و تافته جدابافته و خدایگان نامیده بودند که خود نیز کم‌کم به این بـاور رسیده بود که قدرت‌های ناشناخته از او حمایت می‌کنند.