گلادیاتورها و نمایش های نیابتی در سوریه

خبرگزاری تسنیم : مردم سوریه به درستی می دانند که سعودی، آمریکا و... دست اندرکار طرحی خطرناک برای امت اسلام و بخصوص سوریه می باشند .

سوریه

به گزارش خبرگزاری تسنیم،‌سعدالله زارعی در یادداشتی نوشت: طی یک سال گذشته تلاش زیادی برای وحدت و هم پوشانی گروه های معارض سوری، بخصوص دسته های مسلح صورت گرفته است از بهمن ماه سال گذشته که آمریکا، اروپا، عربستان، ترکیه و ... معارضان را در پایتخت تونس گرد هم آوردند تا امروز صحبت از اتحاد معارضان است ولی در عمل این اتفاق نیفتاده و شواهد و قرائن بیانگر آن است که این اتفاق در ماه های آینده نیز نخواهد افتاد. در این میان، دسته های مسلح برای این کشورها نقش گلادیاتورهای قرون وسطی را بازی می کنند یعنی می کشند و کشته می شوند در حالی که هیچ منافعی برای آنان متصور نیست.

نه گروه های مسلحی که تحت عنوان «ارتش آزاد» فعالیت می کنند و ترکیبی از نیروهای اخوان المسلمین و سکولارها هستند و نه گروه های مسلحی که تحت عنوان «جبهه نصرت» فعالیت می کنند و تحت امر القاعده هستند، از آنچه در «پشت صحنه» می گذرد، اطلاع ندارند و با تحلیل های سطحی گمان می کنند، جایگزین نظام کنونی سوریه اند در حالی که فهم این موضوع که نیرویی که از منظر اجتماعی «ویرانگر» و «آلت دست» قدرت های خارجی شناخته می شوند، هیچ شانسی برای تشکیل دولت ندارند، چندان دشوار نیست.

معارضان سوریه در ادعای «مذهبی بودن» نیز به رسمیت شناخته نمی شوند چرا که دینی که آنان در ظاهر از آن دم می زنند، به هیچ وجه توسل به قتل و کشتار مردم برای به قدرت رسیدن و ویران کردن خانه ها و سایر مراکز متعلق به مردم به بهانه ضربه زدن به دولتی که در صدد تغییر آن هستند را برنمی تابد. به همین نسبت اسلام با دامن زدن به اختلافات دو طایفه و زمینه سازی کشتار بیشتر مردم میانه ای ندارد و کشورهایی نظیر عربستان و ترکیه که هر کدام به نوعی این اقدامات را با وظیفه دینی پیوند می زنند، در منظر دینی شریک جنایات شمرده می شوند.

در آیه 9 سوره مبارکه الحجرات، خداوند با صراحت می فرماید: «اگر دو طایفه از مومنین به قتال با یکدیگر روی آوردند، پس مومنین باید آنان را به ترک قتال فرا بخوانند و اگر یکی از آن دو طایفه بر ادامه قتال اصرار ورزید، مومنین باید به قتال با او بپردازند تا زمانی که ترک قتال را که امر خداست، بپذیرد و پس از آن که هر دو طایفه قتال را ترک کردند مومنین باید با داوری عادلانه - و بررسی ریشه های قتال میان آنان- قسط را برقرار سازند.» علمای برجسته اهل سنت در ذیل این آیه عبارات و احادیث جالبی را ذکر کرده اند. «ابن کثیر» در ذیل این آیه از قول پیامبر اسلام(ص) آورده است که دفع فتنه حتی به نفع آن طایفه ای که به ظلم به قتال برخاسته نیز می باشد چرا که منع ظلم کمک به او نیز هست. 

«انس» نیز در کتاب خود (صحیح) به این حدیث استناد کرده است. «امام شوکانی» نیز در ذیل این آیه شریفه آورده است «فعلی المسلمین ان یعدلوا بین الطائفتین و یتحروا الصواب لحکم الله و یاخذوا علی یدالطائفه الظالمه حتی تخرج من الظلم و تؤدی ما یحب علیها للاخری» یعنی بر مومنین است که بین دو طایفه درگیر عدالت را برقرار کرده و امر صواب برای جاری شدن حکم خداوند انجام بدهند و مانع ظلم از سوی طایفه ظالم شوند تا زمانی که از ظلم - فتنه گری- خارج شده و ادا کند آنچه را که از حقوق طرف مقابل بر گردن دارد. و اما، احمد شوکانی یمنی - فقیه و قاضی قرن دهم هجری- یک گام از ابن کثیر و انس بن مالک جلوتر برداشته است. در عین حال علمای برجسته شیعه، از جمله مرحوم علامه طبرسی در «مجمع البیان فی تفسیرالقرآن» معتقدند اگر در جنگ بین دو طایفه که یکی ظالم و یا فاسق و طرف دیگر مومن بود، مومنین باید با نصرت طایفه مومن ریشه جنگ ظالم و فاسق علیه مومنین را بخشکانند. به هر حال با منطق فقهی و تفسیری بزرگان اهل سنت، عربستان، ترکیه و سایر کشورهای سنی مذهب باید طرفین را به ترک قتال فرا بخوانند و سپس حیات داوری برای برقراری عدالت و ریشه های درگیری تشکیل دهند بنابراین می توان با قاطعیت گفت عملکرد این کشورها هیچ توجیه دینی ندارد.

از آن طرف گروه های مسلحی که در تبلیغات «دینمدار» و «مذهبی» خوانده می شوند، در درگیری کنونی به هیچ وجه اصول و قواعد دینی را رعایت نمی کنند. این موضوع از چند جنبه قابل بحث می باشد؛ در هیچ نحله و مذهبی از اهل سنت، استفاده از سلاح برای رسیدن به «قدرت» مشروع تلقی نمی شود و هیچ مومنی نمی تواند به چنین گروهی کمک کند.

این در حالی است که وقتی یک دولت مسلمان طرف مقابل را به گفت و گو و مصالحه فرا می خواند، نمی توان دست بردن به سلاح را «دفاعی» قلمداد کرد در چنین شرایطی در واقع این دولت سوریه است که موضع دفاعی دارد و گروه مسلح در موضع تعدی و تجاوز قرار دارد. نکته دیگر این است که هیچ گروه مسلمان نمی تواند در جنگ علیه طایفه دیگر حتی اگر کافر و مشرک باشد- که این اتهامات به دولت سوریه که در جبهه مجاهدان و مومنین قرار دارد، روا نیست- نیز انهدام ساختمان ها و شلیک به مردم عادی توجیه کند اقدامی که هر روزه توسط عناصر تروریست انجام می شود. نکته دیگر این است که وقتی گروهی مسلمان از سوی سران کفر مورد پشتیبانی قرار گرفته و به تهاجم خونین تر و بیشتر ترغیب می شود، نمی تواند ادعای دینی بودن داشته باشد .

یکی از علمای سنی سوریه- که در جریان اجلاس اخیر اساتید و علمای جهان اسلام به تهران سفر کرده بود- می گوید: «از فرزند 51 ساله «شیخ عبدالله عدوان» - یکی از روحانیون اخوانی مرتبط با ارتش آزاد- پرسیدم نظر پدرت راجع به علمای سنی سوریه که با تروریست ها همکاری نمی کنند چیست؟ پاسخ داد اگر اخوانی ها به قدرت برسند این علما را به دلیل صوفی بودنشان بلافاصله به قتل می رسانند بعد شروع کرد به نام بردن از روحانیون سرشناس سنی و از جمله نام استاد خود «شیخ عبدالله سراج الدین» را برد و گفت او را من می کشم!» در واقع منطق این گروه قتل و تعدی و نتیجه کارشان هم «هرج و مرج» است. تا امروز این گروه به هیچ نتیجه ای نرسیده اما البته جبهه کفر و نفاق با سردمداری آل سعود، آل ثانی، آمریکا و اروپا توانسته اند خسارت های زیادی به مردم سوریه و بطور کلی مسلمانان بزنند و گروه های محارب در این میان جز گلادیاتورهایی نگون بخت نبوده اند.

دو گروه تروریست که نتوانسته اند راه به جایی ببرند با حمایت و برنامه ریزی غربی عربی به برجسته سازی اقدامات بی ارزش روی آورده اند. تمرکز این گروه ها طی دو هفته اخیر روی چند نقطه بود آنان فرودگاه، رادیو - تلویزیون دولتی و کاخ ریاست جمهوری را نشانه رفتند اما این نشانه روی بیش از وقوع در میدان واقعی روی صفحات تلویزیون نقش بست. آنان که قادر به تصرف فرودگاه نبودند با اقدامات تروریستی جاده فرودگاه را هدف قرار دادند و دست آخر با دادن تلفات از اطراف آن پراکنده شدند.

پروژه تصرف تلویزیون دولتی هم به جایی نرسید اما البته آنان CNG سیار آن را منهدم کردند و نام آن را برای چند ساعتی تسخیر تلویزیون گذاشتند. به جای کاخ ریاست جمهوری هم بمبی را جلوی وزارت کشور منفجر کردند و در نهایت با دادن بیش از 100 نفر تلفات به اطراف دمشق متواری شدند. پس از آن پروژه تبلیغاتی دیگری را کلید زدند و آن تهدید اتباع ایرانی، روسی و اکراینی در سوریه بود و حال آن که در طول 12 ماه گذشته هیچ تبعه ای از این سه کشور در جنگ با آنان حضور نداشته اند. در واقع برجسته نمایی اقدامات کوچک خود به تنهایی از شکست مفتضحانه گروه های تروریست و حامیان غربی عربی آنان حکایت می کند.

از سوی دیگر اگر قطعات پازل درگیری های سوریه و اهداف شناخته شده کشورهای حامی تروریسم ضدسوری را کنار هم قرار دهیم، درمی یابیم که تنها دو نقطه اتفاق میان آنان وجود دارد یکی از این دو منزوی کردن ایران از طریق ایجاد درگیری سنی- شیعه و دیگری نجات رژیم صهیونیستی از شرایط سختی که طی 21 سال گذشته و بخصوص طی دو سال گذشته با آن مواجه است. در واقع در این صحنه آمریکایی ها امنیت رژیم غاصب اسرائیل را نقطه اصلی همکاری در طرح ضدسوری و پرداخت هزینه برای آن قرار داده و تضمین آن را نه فقط از عربستان و ترکیه که از گروه های تروریستی که همان گلادیاتورهای صحنه اند و خواب سیطره بر سوریه را می بینند دریافت کرده اند و از این رو یکی از مسئولان ارشد اخوان المسلمین سوریه با صراحت از موافقت این جریان با برقراری رابطه همه جانبه با رژیم غاصب سخن گفت. در این میان سعودی ها از طرف های درگیر خارجی و داخلی در سوریه برای قرار داشتن در جبهه ای ضدشیعی با محوریت ریاض تضمین گرفته است و صد البته درباره این که کشورهایی نظیر ترکیه چنین تضمین هایی را به سعودی داده اند، تردیدهایی وجود دارد. 

حتی اگر در لفظ چنین تضمینی هم داده شده باشد در عمل درباره پایبندی ترکیه و... تردید جدی وجود دارد. نکته دیگر در این میان «هم پیمانی» چه حول محور حفظ رژیم غاصب صهیونیستی و چه حول محور ضدیت با شیعه در زمانی موضوعیت دارد که به تضعیف و اسقاط نظام کنونی سوریه بیانجامد اما وقتی این هم پیمانی راه به جایی نبرد، پرداخت هزینه از سوی این کشورها بی معنی خواهد بود. بر این اساس از یک سو تکلیف ایران و هم پیمانان آن در ناکام گذاشتن آن جبهه هم پیمان مشخص است و پرداخت هزینه در این رابطه انطباق کامل با منافع و امنیت ملی کشوری نظیر ایران داشته و کاملا استراتژیک به حساب می آید و از سوی دیگر از همین الان می توان شکست هم پیمانی غربی عربی حول محور اسقاط نظام سوریه را پیش بینی کرد مگر نه این است که طی دو دهه گذشته همواره جبهه مقاومت بر جبهه استکبار و ارتجاع پیروز شده است.

دربار آل سعود در تبلیغات سنگین سیاسی که با ظاهری مذهبی و از طریق ده ها شبکه تلویزیونی ارائه می شود، تلاش دارد تا اهل سنت را متقاعد کند که باید برای آزادسازی دو پایتخت تاریخی خود یعنی بغداد- پایتخت عباسیان- و دمشق- پایتخت امویان- حول محور ریاض جمع شوند و البته بعضی شبکه های مشکوک شیعه نما نظیر «الانوار»، «الزهرا»، «فدک»، «سلام» و... هم در خدمت این طرح قرار داشته و مستندات شبکه های سعودی را فراهم می نمایند.

این در حالی است که از یک سو بغداد و عباسیان ارتباطی با برادران اهل سنت ما نداشته اند و حکومت های جائر امویان، مروانیان و ثقفیان که با اصل اسلام و نه فقط تشیع به ستیز برخاسته و علمای برجسته همه مذاهب شیعی و سنی آن دوران را دوران تاریک می دانند، ربطی به اهل سنت ندارند و از این ها گذشته وهابی هایی که همین امروز هم اهل سنت سوریه را صوفی خوانده و آنان را مهدور الدم می دانند. چگونه می توانند قبای مذاهب اربعه پوشیده و به جنگ شیعیان بیایند. آل سعود یک بار دیگر شکست می خورد چرا که گرم کردن نزاع بین مذاهب به نفع هیچ کشوری در منطقه نیست. قطعا ترکیه که در خود 32 میلیون علوی را جای داده و کویت که 03 درصد جمعیت شیعه را دارا می باشد و یمن که حدود 55 درصد شیعه دارد و... به جبهه سعودی مدد نخواهند رساند و این یعنی این که ماموریت ویژه سعودی ها از همین حالا باطل است.

مردم سوریه در این میان به درستی می دانند که سعودی، آمریکا و... دست اندرکار طرحی خطرناک برای امت اسلام و بخصوص سوریه می باشند و از این رو علی رغم آن که در معرض جنگی 12 ماهه قرار گرفته اند صفوف خود را در مقابل تروریست ها حفظ کرده اند و در واقع بر یک جنگ جهانی غلبه نموده اند.
انتهای پیام/

تسنیم: انتشار مطالب خبری و تحلیلی رسانه‌های داخلی و خارجی لزوما به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفا جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای بازنشر می‌شود.

پربیننده‌ترین اخبار رسانه ها
مهمترین اخبار رسانه ها
مهمترین اخبار تسنیم
پرواز خارجی
همراه اول
ایران مال
بلیط هواپیما
قاصدک۲۴