آغاز ولایت امام مهدی (عج)

به گزارش خبرگزاری تسنیم ، به نقل از راسخون مناسبت های تقویم امروز به شرح ذیل است:

درگذشت "ابوالقاسم عارف قزوینی" شاعر بزرگ ایرانی در همدان (1312ش)
ابوالقاسم قزوینی مشهور به عارف در حدود سال 1262 ش، (1300 ق) در قزوین به دنیا آمد و تحصیلات قدیمه را در زادگاه خود فرا گرفت. وی به دو هنر خط و موسیقی اهتمام بیشتری ورزید و در این هنرها به شهرت دست یافت. وی همچنین به سرودن اشعار پرداخت و آثاری را پدید آورد. با آنکه شعر عارف قزوینی از لحاظ ادبی و فنون شعری دارای نقایصی بود، اما آنچه او را به شهرت و محبوبیت رساند، به کار بردن زبان مردم در شعر خود، در راه مردم گام برداشتن و در خدمت صاحبان زر و زور نرفتن بود. سرودن اشعار وطنی و هنر تصنیف‏سازی در نهضت مشروطه، ویژگی شعر عارف قزوینی بود و از این رهگذر، شوری در آزادی‏خواهان و مشروطه‏طلبان افکند. از این‏رو شهرت و حیثیت ملی وی برای تصنیف‏های وطنی اوست که در مواقع حساس سروده و با ملت ایران همدلی کرده است. کار بزرگ عارف، تحول عظیمی بود که در ترانه‏سرایی پدید آورد. دیگر از امتیازهای بزرگ تصنیف‏هایش آن است که خود، هم شاعر و موسیقی‏دان و هم آوازه‏خوان بود و تصنیف را با مهارت و استادی فوق‏العاده‏ای برای بیان مقاصد و مضامین ملی به کار می‏برد. زندگی عارف قزوینی، همواره با فقر و تنگدستی سپری گردید تا آن که در پنجاه سالگی درگذشت و در همدان در کنار مقبره ابن سینا مدفون شد.

تأسیس بانک بازرگانی اولین بانک خصوصی ایران (1328 ش)
«بانک بازرگانی ایران» به‌عنوان اولین بانک خصوصی در ایران به‌صورت شرکت سهامی در بهمن ماه 1328 تاسیس شد و در سال 1329 فعالیت‌های بانکی خود را آغاز کرد. این بانک نخستین بانک خصوصی با مالکیت 100٪ ایرانی بود. این بانک در محل پیشین شعبه بازار بانک شاهی واقع در خیابان بوذرجمهری تهران روبروی مسجد سلطانی با 18 نفر کارمند گشایش یافت و در سال 1329 به علت توسعه فعالیت‌های بانک در خیابان سعدی اقدام به تاسیس شعبه کرد. درسال 1331 بزرگترین موفقیت بانک بازرگانی ایران که خریداری محل بانک شاهی به مبلغ 3٫5 میلیون تومان بود، تحقق یافت. بانک بازرگانی در 29 شهریور ماه 1331 بنای ساخته شده توسط قهرمان میرزا امیرلشکر را، از بانک شاهی خریدار نمود. بانک بازرگانی فعالیت‌های چشمگیری در رقابت با بانک‌های دولتی مانند بانک‌های ملی، سپه، کشاورزی، رهنی، کارگشایی و صنعتی آغاز کرد و به ارائه انواع خدمات بانکی مبادرت ورزید. یکی از اقدامات این بانک در آن زمان افتتاح حساب سیار بود. دارندگان این حساب بوسیله دفترچه می‌توانستند از موجودی خود در تمام شهرستان‌هایی که بانک در آنجا شعبه داشته‌است برداشت نمایند. علاوه برآنکه به موجودی این حساب‌ها سود قابل ملاحظه‌ای نیز تعلق می‌گرفت و سالانه دوبار نیز در ماه‌های مهر و بهمن قرعه‌کشی برگزار و به برندگان جوایزی پرداخت می‌شد. سرمایهٔ پرداختی «بانک بازرگانی ایران» در پایان اسفند ماه 1349 به مبلغ 250 میلیون ریال می‌رسید. این بانک پس از اجرای مادهٔ 17 لایحهٔ قانونی ادغام بانک‌ها در سال 1358 در بانک تجارت ادغام شد.

تحریم رفراندوم فرمایشی رژیم "محمدرضا پهلوی" توسط "امام خمینی"(ره) (1341ش)
پس از اعلام لوایح شش‏گانه شاه به عنوان انقلاب سفید و تعیین روز ششم بهمن 1341 جهت برگزاری رفراندوم عمومی، حضرت امام خمینی، در پاسخ به استفتاء گروهی از مردم مسلمان ایران، با انجام این همه‏پرسی مخالفت و آن را خلاف شرع اسلام و قانون اساسی ایران اعلام کردند. شاه در روز نوزدهم دی ماه 41، لوایحی را برای اصلاحات ارضی، ملی کردن جنگل‏ها، فروش سهام کارخانجات دولتی، سهیم کردن کارگران در منافع کارگاه‏های تولیدی و صنعتی، اصلاح قانون انتخابات و ایجاد سپاه دانش اعلام کرده و خواستار برگزاری همه‏پرسی در این زمینه شده بود. اما حضرت امام باتوجه به پیش‏بینی نشدن همه‏پرسی در قانون اساسی، مبهم بودن لوایح و بی‏اطلاعی مردم از محتوای آنها و نیز نبودن آزادی و توسل مأموران رژیم به تهدید و تطمیع مردم، همه‏پرسی درباره لوایح شش گانه شاه را خلاف شرع و قانون اساسی، اعلام نمودند. در دوم بهمن 41، پس از انتشار اعلامیه امام درباره تحریم همه‏پرسی شاه، مردم تهران با تعطیل کردن بازار، در خیابان‏ها به تظاهرات پرداختند. در اوج تظاهرات، سخنان تند انتقادآمیزی علیه دولت توسط حجت‏الاسلام شیخ محمدتقی فلسفی ایراد گردید که به حضور پلیس و درگیری با مردم انجامید. در قم نیز بازار تعطیل شد و روحانیان و مردم مسلمان این شهر، بر ضد لوایح شش گانه شاه به تظاهرات پرداختند.

بسته شدن کنسولگری ایران در عراق به دنبال تشدید اختلافات مرزی طرفین (1348 ش)
در 26 فروردین 1348 ش، معاون وزارت خارجه عراق با احضار سفیر ایران در بغداد به او اطلاع داد که دولت عراق، اروندرود را بخشی از خاک خود می‏شمارد و تمام کشتی‏های ایرانی که در این آبراه تردّد می‏کنند، باید پرچم ایران را به صورت نیمه افراشته به اهتزاز درآورند و دولت عراق، حضور افراد نیروی دریایی ایران بر روی کشتی‏های یاد شده را نقض حاکمیت خود تلقی خواهد کرد. این ادعای عراق، واکنش رسمی ایران را به دنبال داشت و قائم مقام وزارت خارجه ایران در سی‏ام فروردین 1348 عنوان نمود که به دلیل اخذ یک جانبه عوارض توسط دولت عراق و صرف آن برای اهدافی غیر از نگهداری مشترک تسهیلات رودخانه نظیر لایروبی، ایران دیگر معاهده صلح 1316 ش را معتبر نمی‏شمارد. این درگیری‏ها به شکایت طرفین از هم به رییس شورای امنیت، و بسته شدن کنسولگری‏ها در دو کشور منجر شد تا این که تشدید تنش سیاسی ایران و عراق، سرانجام طرفین را به انعقاد قرارداد 1353 ( 1975 ش) الجزایر سوق داد. با این حال دولت بعث عراق به این قرارداد نیز احترام نگذاشت و چند سال بعد با دلایلی واهی به خاک جمهوری اسلامی ایران تجاوز کرد.

شهادت شهید جواد فیاض ‌مهر (1362ش)
شهید جواد فیاض‌مهر، آذرماه 1335ش در خانواده‌ای متوسط و مذهبی در کرمانشاه چشم به جهان هستی گشود. از‌‌ همان کودکی با رفتن به مساجد و تکایا و شرکت در مجالس سوگواری سرور و سالار شهیدان و آشنایی با خاندان عترت و اهل بیت عصمت (ع) در مسیر تربیت مذهبی قرار گرفت. دوران تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در کرمانشاه سپری کرد و در‌‌ همان ایام به‌دنبال مشاهده جو مسموم و تلاش‌های همه‌جانبه رژیم منحوس پهلوی در جهت اسلام‌زدایی، تلاش خویش را در زمینه خودسازی به‌کار گرفت و با شرکت در کلاس‌های ایدئولوژی و ارتباط با روحانیت متعهد، به آشنایی بیش‌تر و کسب معلومات اعتقادی، اجتماعی و سیاسی همت گماشت و با شرکت در تشکل‌های مذهبی و نشر و پخش اعلامیه‌های ضد رژیم عملاً وارد مبارزات سیاسی شد. در دوران دانشجویی به‌علت شرکت در فعالیت‌های انقلابی، دستگیر شد و چند ماه در زندان به‌سر برد. در سال 1358ش موفق به اتمام تحصیلات خود گردید اما مدرک و عنوان کوچک‌تر از آن بود که نظر بلند او را به خود معطوف دارد، لذا جهت برق‌رسانی به روستاهای محروم و دورافتاده و خدمت به مستضعفین و رسانیدن پیام انقلاب اسلامی به آن‌ها و مهم‌تر از همه اجرای امر امام (ره)، مدت شش ماه به فعالیت افتخاری در جهاد سازندگی پرداخت. در سال 1359ش با اوج‌گیری اقدامات نظامی امریکا علیه انقلاب اسلامی، جذب سپاه پاسداران انقلاب اسلامی گردید. او با توجه به موقعیت تحصیلی و امکانات فراوان شغلی توأم با مزایای رفاهی، پاسداری را به‌عنوان یک وظیفه و مسئولیت شرعی پذیرفته و همواره شکرگزار این انتخاب بود. در رابطه با بیت‌المال و اموال سپاه با حساسیت بسیار زیادی برخورد می‌کرد و اعتقادش بر این بود که در اسلام، قبول مسئولیت با مزیت توأم نیست. در طی مدتی که مسئول پوشاک و... در سپاه بود، خود از پوشاک مرغوب موجود در انبار استفاده نمی‌کرد. همواره ناراحت بود که مسئولین اجازه نمی‌دادند به جبهه برود، اما در پشت جبهه که بود، به‌اندازه یک رزمنده ایثارگر و پرتلاش زحمت می‌کشید و در انجام کار، ساعات اداری نمی‌شناخت. جهت کمک‌رسانی و یا اعزام به جبهه پیش‌قدم بود و پیوسته در تلاش بود تا رضایت مسئولین را در جهت رفتن و ماندن در جبهه کسب کند. یک لحظه از فکر سرنوشت اسلام، انقلاب و جنگ بیرون نمی‌رفت چه‌بسا ماه‌ها، در جبهه حضور مستمر داشت اما کم‌تر کسی می‌دانست. می‌گفت: «لباس سپاه کفن من خواهد بود.» در اوائل سال 1360ش مدت هشت ماه در جبهه سرپل ذهاب و پادگان ابوذر بود. طی این مدت، همیشه از کم‌ترین زمان جهت دیدار با خانواده و رسیدگی به کارهای خصوصی استفاده می‌کرد و هیچ‌گاه انجام کاری را بر رفتن به جبهه مقدم نمی‌دانست. از سپاه تحت ‌عنوان بازوی ولایت فقیه نام می‌برد و خود را مقید به اطاعت از مسئولین سپاه به‌منزله اطاعت از ولایت می‌دانست. رسالت اصلی سپاه را پاسداری از مرزهای اعتقادی می‌دانست و در همین رابطه با آموزش‌های عقیدتی، سیاسی در سپاه به‌عنوان ضرورت برخورد می‌کرد و برادران را به شرکت گسترده در آن‌ها تشویق می‌کرد. به‌طور کلی در برخورد‌ها، برادران را به سه چیز سفارش می‌کرد: 1- مطالعه قرآن و کتب دینی و علمی، 2- رفتن به جبهه، 3- ازدواج و همواره مستقیم و غیرمستقیم در ترغیب جوانان به این امور کوشا بود. علاقه قلبی او به امام (ره) قابل بیان نیست، به رهنمود‌ها و فرمایشات امام (ره) با توجه و دقت تمام گوش فراداده و فراز‌هایش را یادداشت می‌کرد. نسبت به آینده انقلاب خوش‌بین و امیدوار بود و از دسیسه‌ها و نیرنگ‌های دشمنان داخلی و خارجی هرگز هراسی نداشت و همواره اظهار می‌کرد حمایت امام زمان (عج) و رهبری امام خمینی (ره) و خون شهدا و بیداری مردم در مجموع ضامن بقای انقلاب‌اند. دعای به امام زمان (عج) و حفظ جمهوری اسلامی و طول عمر امام (ره) جزء لاینفک دعای قنوت و دعاهای بعد از نمازش بود. علاقه فراوان او به نماز، سبب شده بود که نماز را صرفاً نه به‌عنوان ادای تکلیف بلکه از روی عشق و خلوص به‌جای آورد و چه اهتمامی برای خواندن نماز در اول وقت داشت. او از اولین افرادی بود که به مسجد می‌رفت و آخر از همه خارج می‌شد. هرگز در تمام کردن نماز تعجیل نداشت و همیشه بهترین و بیش‌ترین اوقات خود را برای نماز می‌گذاشت و از هر فرصتی برای خواندن نماز و ذکر و استغفار استفاده می‌کرد. در جایی که جواد حضور داشت، غیبت و گزافه‌گویی و مزاح بیش از حد و خنده زیاد رخت برمی‌بست. حضورش انسان را به‌یاد خدا می‌انداخت. همیشه همراه خود دفترچه‌ای داشت که احادیث و آیات را یادداشت می‌کرد و معمولاً در سفر‌ها و مأموریت‌ها در طول راه آنچه را می‌دانست به دیگران انتقال می‌داد. از قضاوت‌های عجولانه و سطحی و برچسب زدن به اشخاص شدیداً خودداری می‌کرد. چهره‌ای آرام، متین و پرنجابت و در عین حال، مصمم و استوار داشت. مدت‌ها بود که آرام و قرار نداشت و در مجلس تنگ دنیا، بی‌تاب پرواز و مشتاق لقاء الهی بود. بار‌ها می‌گفت: «آرزو دارم در بهترین موقعیت زندگی‌ام به جبهه بروم.» و همان‌گونه که می‌خواست، خدایش اجابت فرمود و در بهترین موقعیت زندگی‌اش با ترک تمام علائق و دلبستگی‌هایش عازم جبهه گردید و در صبح روز دوم بهمن‌ماه سال 1362 هجری شمسی در جبهه قصر شیرین، در سن بیست و هفت سالگی، عاشقانه به ضیافت معبود شتافت.

اولین روز امامت حضرت امام ‏مهدی(عج) پس از شهادت پدر بزرگوار ایشان(260 ق)
پس از شهادت یازدهمین اختر تابناک آسمان امامت، و ولایت، حضرت امام حسن عسکری(ع) در هشتم ربیع الاول سال 260 قمری، حضرت بقیه اللَّه الاعظم امام مهدی(عج) سکاندار امت مسلمان گردید و به امر خداوند متعال از دیده‏ها پنهان گشت. نهم ربیع الاول سال 260 ه . ق، برابر با آغاز امامت آن امام بزرگ و امید مستضعفان جهان می‏باشد. او خواهد آمد و جهان را از عدل و داد پر خواهد کرد همان‏گونه که از ظلم و جور، پُر شده است. شیعیان، این روز را به عنوان عید، جشن می‏گیرند و در آن، به شادمانی و عبادت می‏پردازند.

آغاز ساختمان مسجد "گوهرشاد" در مشهد به دستور گوهرشاد خاتون (841 ق)
مسجد گوهرشاد در صحن جنوبی مرقد مطهر حضرت امام رضا(ع) واقع شده است. بانی آن، گوهرشاد بیگُم، همسر سلطان شاهرخ میرزا و جانشین امیر تیمور گورکانی، یکی از زنان نیکوکار و نامدار بوده است. این مسجد یکی از بناهای بسیار عالی است که کاشی‏های مُعَرَّق و غیرمُعرّق آن، با چینی‏های بسیار ممتاز برابری می‏کند. این مسجد در ابتدا چهار در داشت و دارای چندین ایوان بود از جمله: ایوان مَقصوره با گنبدی بسیار عالی و دو گلدسته‏ی بلند کاشی که ارتفاع آن 27 متر و گنبدی با حدود 50 متر ارتفاع. همچنین ایوان دارُ السَّعاده که سمت مرقد مطهر واقع شده و نیز ایوان غربی، جزئی از ساختمان مسجد گوهرشاد مشهد می‏باشند.

واگذاری امتیاز احداث راه آهن جلفا - تبریز به روسیه (1331 ق)
ی که مذاکرات درباره مسیر خط‌آهن سراسری ادامه داشت، روسیه برای جلوگیری از اتلاف وقت و نیز مقدمه‌ای برای خط‌آهن سراسری، با بهره گرفتن از نیاز مالی ایران موفق به دریافت امتیاز راه‌آهن جلفا ـ تبریز از دولت ایران شده بود (صفر 1331ه‍ ق/ فوریه 1913). به رغم عدم پیشرفت مذاکرات خط آهن سراسری، روسیه سریعاً کار ساخت راه‌آهن جلفا ـ تبریز را آغاز کرد. کار احداث این خط با شاخة صوفیان ـ شرفخانه در اوایل رجب 1334ه‍ ق/م 1916 در حالی به پایان رسید که با آغاز جنگ جهانی موضوع راه‌آهن سراسری ایران و انجمن مطالعه آن عملاً پرونده‌ای راکد شده بود.

وقوع توفان شدید در خلیج بنگال در شرق هند (1737م)
در 21 ژانویه 1737م پرتلفات‏ترین توفان‏های تاریخ در خلیج بنگال در شرق هند روی داد و 300هزار نفر را به کشتن داد. در منطقه خلیج بنگال هر از چندگاهی توفان‏ها و سیل‏های عظیمی اتفاق می‏افتد وتلفات زیادی به بار می‏آورد.

اعدام "لویی شانزدهم" پادشاه فرانسه در جریان انقلاب این کشور (1793م)
وخامت اوضاع اقتصادی در فرانسه باعث شد تا لویى شانزدهم و هیأت حاکمه این کشور از نمایندگان طبقات مختلف جامعه برای اجتماع و یافتن راه حل کمک جویند اما در عمل، این طبقات اشرافی بودند که به منافعی دست یافتند. با این پیش‏زمینه از اوایل سال 1789م انقلاب فرانسه وارد اولین مرحله خود شد و مردمِ خشمگین از اعمال مستبدانه لویى شانزدهم سر به شورش برداشتند. آنها پس از به غنیمت گرفتن توپ و تفنگ از دولت، در 14 ژوئیه 1789م زندان باستیل، محل نگهداری زندانیان سیاسی را با خاک یکسان کردند و ضربه‏ای سخت و مستقیم بر حکومت دیکتاتوری وارد نمودند. در ادامه رویدادهای فرانسه، در دهم اوت 1792م، خاندان سلطنتی محبوس شدند و از سوی رهبران انقلاب، انقراض حکومت پادشاهی و تأسیس جمهوری اعلام گردید. ولی اتخاذ تصمیم نهایى درباره سرنوشت خانواده سلطنتی به عهده مجلس دیگری که کنوانسیون نامیده می‏شد محول گردید. بحث کنوانسیون درباره سرنوشت لویى شانزدهم 24ساعت به طول انجامید و در این مدت، یک یک اعضای کنوانسیون، پشت تریبون رفته و پس از اظهار نظر، رای خود را اعلام می‏کردند. در تمام مدت تشکیل جلسه، در اطراف کنوانسیون، تظاهراتی به طرفداری از صدور حکم اعدام لویى شانزدهم جریان داشت. در چنین جوی، تصویب حکم اعدام پادشاه فرانسه در کنوانسیون، امری طبیعی و اجتناب‏ناپذیر بود. در نهایت، این مجلس در 16 ژانویه 1793م، پیشنهاد اعدام لویى را داد؛ زیرا وجود لویى را خطر بالقوه‏ای برای جمهوری تازه تأسیس فرانسه می‏دانست. بدین ترتیب، لویى شانزدهم به جرم دیکتاتوری و نیز همدستی باکشورهای بیگانه محاکمه و در 21 ژانویه 1793 در 39 سالگی در میدانی که امروز به نام میدان کنکورد معروف است به وسیله گیوتین اعدام شد. نکته شگفت‏آور اینکه او با همه ضعف و زبونی که در حل مسائل زندگی‏اش از خود نشان داد، مرگ را با شجاعت و خونسردی استقبال کرد.

مرگ "ولادیمیر لنین" پایه‏گذار اتحاد جماهیر شوروی سابق (1924م)
ولادیمیر ایلیچ اولیانف معروف به لنین رهبر انقلاب اکتبر 1917 روسیه، در 22 آوریل سال 1870م به دنیا آمد. اعدام برادر بزرگ وی به جرم شرکت در توطئه قتل الکساندر سوم، تزار روسیه، در لنین انگیزه سازمان‏دهی فعالیت برای براندازی حکومت تزاری را به وجود آورد. لنین 6 ماه پس از ورود به دانشگاه، به دلیل شرکت در تظاهرات دانشجویى و فعالیت‏های سیاسی اخراج شد و در سال 1893م سازمان زیرزمینی سوسیال دموکرات‏های روسیه را پایه‏ریزی کرد. لنین در اوایل سال 1895م به دلیل بیماری جهت مداوا عازم سوئیس و فرانسه شد. او در این سفر توانست با رهبران سوسیالیست اروپا و نیز سردمداران نظریه مارکسیسم روس ملاقات کند و شیوه مبارزه کمونیستی را بهتر از گذشته از آنان بیاموزد. لنین پس از چندی به روسیه بازگشت و مدت کوتاهی پس از آن در پی انتشار یک نشریه ضد دولتی دستگیر و پس از 14 ماه زندان به مدت سه سال به سیبری تبعید شد. او در تبعیدگاه کتاب‏های متعددی درباره ماهیت نظام سیاسی و اقتصادی تزار روس و نیز اهداف سوسیال دموکرات‏ها در روسیه انتشار داد و طرفدارانی پیدا کرد. لنین پس از تبعید راهی آلمان شد و به کمک آلمانی‏ها روزنامه‏ای به نام جرقه منتشر کرد که آن را به داخل روسیه می‏فرستاد. این روزنامه در ادامه فعالیت خود، نه فقط به عنوان یک ارگان انقلابی تبلیغاتی، بلکه به صورت یک عامل سازمان دهنده و هماهنگ کننده فعالیت‏های انقلابی در داخل روسیه شناخته شد. در سال 1903م حزب سوسیال دموکرات روسیه در نتیجه اختلافات داخلی به دو گروه تندرو و لیبرال تجزیه شد. گروه تندروها به بلشویک (اکثریت) و گروه لیبرال‏ها به منشویک (اقلیت) معروف شدند. این تجزیه و انشعابْ ضربه بزرگی برای لنین که در پی ایجاد اتحاد بین مخالفان تزار بود محسوب می‏شد. با این حال، لنین در سال‏های بعد توانست با کمک گروه اکثریت یا بلشویک‏ها، حزب بلشویک را با خط مشی مبارزه علنی و مسلحانه علیه حکومت تزاری به وجود آورد. نقش لنین در تحریک کارگران کارخانجات و نیروهای مسلح موجبات خشم دولت موقت را که پس از استعفای تزار نیکلای دوم، زمام امور را به دست گرفته بود، علیه وی فراهم آورد. در نتیجه لنین در ژوئیه 1917م با تغییر قیافه به فنلاند گریخت اما در اکتبر همان سال با تدابیر نظامی وسیع‏تری وارد روسیه شد. در این مرحله، لنین طی عملیات نیمه کودتایى - نیمه مردمی با حمله گروهی از سربازان نیروی دریایى وابسته به بلشویک‏ها به پایتخت و تصرف آن و پیشروی‏های مرحله به مرحله، انقلاب روسیه را در 25 اکتبر 1917م (برابر با نهم نوامبر براساس تقویم جدید) به پیروزی رساند. با قدرت‏گیری لنین و روی کار آمدن دولت موقت، عناصر لیبرال قصد داشتند جنگ با آلمان و اتریش را ادامه دهند ولی لنین که با کمک آلمانی‏ها و قول و قرار قبلی با آنها به روسیه بازگشته بود می‏خواست به هر قیمتی شده به تعهدات خود برای متارکه جنگ عمل کند. از این‏رو در شش ماه اول زمام‏داری خود به وعده متارکه جنگ عمل کرد و با اعطای امتیازات گوناگون، صلح خفت بار با آلمان را پذیرفت. لنین در سال 1921م سیاست جدید اقتصادی خود را که متضمن آزادی‏هایى برای فعالیت‏های اقتصادی به مردم بود اعلام کرد ولی از سال 1922م به علت بیماری نتوانست بر اداره امور کشور تسلط یابد. در همین سال، لنین به کمیته مرکزی حزب کمونیست شوروی توصیه کرد تا مقام دبیر کلی به ژوزف استالین داده شود. اما استالین پس از قبضه این مقام، لنین را به بهانه استراحت به مکانی در پنجاه کیلومتری مسکو فرستاد و ارتباط وی را با خارج قطع کرد. در این زمان، لنین ضمن یادداشتی خواهان برکناری استالین شد ولی این نوشته سی سال بعد، و پس از مرگ استالین افشا گردید. لنین در سال‏های پس از پیروزی انقلاب تا زمان مرگش، هیچ گاه شاهد اوضاع آرام در روسیه نبود. دولت‏های بزرگ سرمایه‏داری اروپا و مخالفت نظامیان، سلطنت‏طلبان، رقبای سیاسی و حزبی و نارضایى‏های داخل مردم در گوشه و کنار روسیه به صورت عامل بازدارنده و فشار علیه لنین عمل می‏کردند. لنین موفق شد بنیان یک حکومت خفقان و دیکتاتوری را در جامعه روسیه پایه‏ریزی کند و با قتل تزار روس و خانواده‏اش، حکومت تزاری را سرنگون سازد. زمام‏داری لنین بیش از شش سال طول نکشید و سرانجام در 21 ژانویه 1924م بر اثر سکته مغزی در 54 سالگی به کام مرگ فرو افتاد. جسد وی را پس از مومیایی شدن در یک تابوت شیشه‏ای، در مقبره‏ای که برای او در میدان سرخ ساخته شد، قرار دادند.

به آب انداختن اولین زیردریایی هسته‏ای جهان در امریکا (1954م)
اولین زیردریایی به صورت جنگ‏افزار در سال 1775م توسط یک امریکایی به نام دیوید بوشْنِل در جریان جنگ‏های استقلال‏طلبانه امریکا با نیروهای انگلیسی، اختراع شد. پروانه‏های این زیردریایی ابتدایی با زور بازوی سرنشینان به چرخش درمی‏آمد. با پیشرفت‏های تکنولوژی در قرن نوزدهم و استفاده از نیروی بخار و برق، زیردریایی الکتریکی ساخته شد که مجهز به توپ و اژدرافکن بود. تازه‏ترین تحول در این زمینه، اختراع زیردریایی‏های هسته‏ای است که پس از جنگ جهانی دوم و دستیابی به نیروی اتم تحقق یافته است. اولین زیردریایی از این نوع در سال 1954 توسط ایالات متحده امریکا کامل شد و در 21 ژانویه همین سال به آب انداخته شد و "ناتیلوس" نام گرفت. این زیردریایی که مجهز به موشک‏انداز است، می‏تواند بمب هسته‏ای نیز پرتاب کند. تفاوت اساسی زیردریایی‏های هسته‏ای با زیردریایی‏های معمولی در این است که زیردریایی هسته‏ای دارای رآکتوری هستند که نیروی محرکه آنها را تامین می‏کند. در نتیجه می‏توانند ماه‏ها در دریاها در زیر آب به حرکت خود ادامه دهند بی‏آنکه نیازی به سوختگیری داشته باشند. این زیردریایی‏ها قادر به پرتاب موشک‏هایی با کلاهک هسته‏ای هستند و از مخوف‏ترین جنگ افزارهای کنونی به شمار می‏روند. لازم به ذکر است که موارد استفاده زیردریایی فقط برای مقاصد نظامی نیست و ازنظر پژوهش‏های علمی نیز کاربردهای متعددی دارند.

آغاز بنای برج ایفل در شهر پاریس (1887م)
بنای برج ایفل در شهر پاریس به همت ایفل از جمله مهندسان برجسته فرانسوی در تاریخ بیست و یکم ژانویه سال 1887 میلادی آغاز شد. بنای این برج که امروزه از پدیده‌های بزرگ و دیدنی فرانسه و جهان به‌شمار می‌‏رود، در سال 1889م میلادی به پایان رسید. برج‌ ایفل در سال 1889م به‌مناسبت صدمین سالگرد جشن انقلاب فرانسه افتتاح و از‌‌ همان زمان، به‌عنوان یکی از نمادهای فرانسه به رسمیت شناخته شد. برای ساخت این برج طراحان بسیاری طرح‌های خود را ارائه دادند که در‌‌نهایت، «گوستاو ایفل» که سازنده پل بود و هم‌اکنون نامش نیز بر روی این برج گذاشته شده است با وجود مخالفت‌های بسیار، توانست طرح خود را به اثبات برساند. گفته می‌شود برای ساخت این برج حدود 300 کارگر به مدت دو سال و دو ماه متوالی کار کردند تا نهایتاً در 31 مارس 1889م این برج که حدود 324 متر ارتفاع دارد را به پایان رساندند. در حال حاضر با گذشت سال‌ها از ساخت آن، هر 7 سال یک‌بار با مصرف 50 تن رنگ آن را به تمیز‌ترین شکل نگاه می‌دارند و با 3521000 وات برق روشنایی آن را تأمین می‌کنند. این برج با 1665 پله سالانه هزاران هزار بازدیدکننده را به شهر پاریس می‌کشاند که البته آن‌ها می‌توانند با وجود پله‌های بسیار زیاد، از طبقه دوم به‌بعد را با آسانسور به طبقه آخر بروند. برای آسانسور این برج برنامه منظمی تهیه دیده شده است که تعمیرات آن به‌موقع انجام شود. طبق آنچه برآورد شده است، این پل حدود 7300 تن وزن دارد که مطمئناً نگهداری آن و جابه‌جا شدن صد‌ها هزار گردشگر باید طبق رعایت مسائل ایمنی صورت پذیرد. برج ایفل از سه طبقه تشکیل شده است. در این طبقات رستوران‌های بسیار گران‌قیمتی وجود دارد که غذاهای فرانسوی و حتی روسی بسیار مرغوب را برای بازدیدکنندگان مهیا می‌کنند. البته هزینه این مرغوب بودن با ارتفاع رستوران انتخابی، رابطه بسیار مستقیم دارد! منظره‌ای که از بالای برج ایفل به چشم می‌خورد، در هوای بعدازظهر بسیار زیبا‌تر است. عصر‌ها این برج عظیم که با اختلاف دما و گرم‌تر شدن هوا تا 6 اینچ تغییر سایز می‌دهد، منظره‌ای چشمگیر در برابر گردشگران قرار می‌دهد. این برج، هر سال بیش‌تر از 6 میلیون بازدیدکننده را به سوی خود می‌کشاند.

انتهای پیام/
خبرگزاری تسنیم : انتشار مطالب خبری و تحلیلی رسانه‌های داخلی و خارجی لزوما به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفا جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای بازنشر می‌شود.