این روزها مدینه فرشته باران است / ای درخت نبوت، طوبای صداقت! شاخه‏هایت پر بار

خبرگزاری تسنیم: ای آسمان! مبارک بادت این روز و همه روز، چه هدیه‏ ای آورده‏ای خاک‌نشینان مفلوک را؛ این عطر حضور کیست که عرش را به هیجان آورده است؟!

این روزها مدینه فرشته باران است / ای درخت نبوت، طوبای صداقت! شاخه‏هایت پر بار

به گزارش خبرگزاری تسنیم از شهرکرد، می‏خوانمت به نام تمام زیبایی‏ها.می‏خوانمت به یاد سپیده، طلوع، و الفجر و الشمس.

مولا جان، ای ذات تمام زیبایی‏ها، به نام کائناتی که پای بست عشق توست، آغاز کرده‏ایم، با تو بودن را.

آغاز کرده‏ایم؛ از آغازین لحظات حیات، از ثانیه‏های نخستین ازل، فدای خاک پای تو بودن را.

قدم به دیدگان حقیر ما نهاده‏اید: «طَلَعَ الْبَدْرُ عَلَیْنا»

تیرگی، مجال از تابش حقیقت گرفته بود و تراوش نور از دخمه‏های غرور ناممکن می‏ نمود! گویی زمین، خورشید را به فراموشی سپرده است!

بت‏های سنگی و استخوانی با سایه‏های مهیب؛ در انبوه دودهای نامطبوع! زمین را به شیطان‌کده‏هایی تبدیل کرده‏ بود که ساکنانش ابوجهل‏ها و ابولهب‏ها بودند!

میوه‏های فاسدی که اصالتشان به «زقوم» می‌رسید؛ نگاهشان آتشین و سخنانشان مسموم بود!

آنک، آن تیرگی را روشنایی می‎بایست تا دخمه‏های دود آلود را با جمال چهره جانان بیارایند!

اهریمنان ناسپاس را، چهره‏ای اهورایی می‏ بایست تا مردمان به زلال محبت الهی ایمان بیاورند!

آن گاه، خداوند پرده‏های زمان و مکان را کنار زد و تجلی جمال خویش را در آیینه نگاه «محمد صلی‏الله‏علیه ‏و‏آله » به تماشا نشست؛ به تماشای خورشیدی که حرارت عاشقانه کائنات را به پرتو جمال او سپرده است.
دیگر چه مجال سرودن از ستاره و ماه است.

محمد، این خورشیدی است که بر تیرگی‏ها، حریر نور گسترده است، این نور جمال لا یزالی است!

ای آسمان! مبارک بادت این روز و همه روز! چه هدیه‏ ای آورده‏ای خاک نشینان مفلوک را؟!

این عطر حضور کیست که عرش را به هیجان آورده است؟!

ایام به کام، ای درخت نبوت، طوبای صداقت! شاخه‏هایت پر بار که امروز گل کرده‏‌ای به وجود زیباترین مولود هستی؛ مولود حرم، مولود آستانه عفت و ایمان!

می‏خوانمت به نام تمام زیبایی‏ها! مولود زیبای آمنه علیهاالسلام، اینک این آغوش پرندین حضرت جبرئیل علیه‏السلام است که تو را به گلگشت و تفرج آسمان می‏برد.

درود خداوند بر تو باد، آن گاه که پیشانی ارادت بر خاک نهادی تا شکوه بندگی را به جای آوری!

درود خداوند بر تو باد، آن گاه که مادر را سلام گفتی و فرشتگان به تحسین جمال بی مثالت پرداختند، آن گاه که زمین از نعمت حضورت در کائنات برخوردار شد و آسمان به میزبانی زمین غبطه خورد و آن گاه که خانه دوست، آکنده از عطر عاشقانگی‏ها شد و نجوای نمازت، دل از آسمان ربود!

سال‌ها بود که زمین در حسرت باران حیات بخشی می‌سوخت و درمان تشنگی، سیاهی و تیرگی خود را از آسمان آبی انتظار داشت.

سال‌ها بود که زمین به کویر خشک تعصبات و عقاید باطل و مرداب خرافات، تبدیل شده بود که ناگاه در شبی فراموش‌نشدنی، باران رحمت الهی شروع به باریدن کرد و زمین تشنه را سیراب ساخت و گلی زیبا، به نام محمد مصطفی(ص) در کویر حجاز، شکوفا شد.

تولدش، عطر دل‌انگیز ایمان را به مشام مشتاقان رساند و چشمه‌های جوشان معرفت را در سینه‌ها، جاری ساخت.

آری با تولدش، کویر جهل و تعصب به بوستان مِهر و تفکر تبدیل شد. آن پیام‎آور الهی، در شهر مقدس مکّه و در خانواده‌ای مومن و خداپرست، در شب 17 ربیع الاول به دنیا آمد و جهان هستی را با وجود مبارک خود، منور کرد.

این روزها، مدینه فرشته‏ باران است و هوا بوی بشارتی سبز و سرخ می‏دهد؛ بوی مراتع سبزی که غروب، به تماشایشان نشسته باشی.

زمین شانه‏هایش را برای قدوم آسمانی فرزند خورشید، تکانده است. ای بهترین آفریده هستی تا نام تو برده می‏شود، چراغ‏های صلوات، در جان لحظه‏ها فروزان می‏شوند.

تا فضیلتی از تو گفته می‏شود، دل‏ها از بوی گل محمدی زنده می‏شوند. یاد نویدبخش تو، درب‏های صبح را به روی ما می‏‌گشاید.

قرآن تو، نزدیک‏‌ترین راه رهایی است و نهج‏‌الفصاحه‏ات، پاک‏ترین مبحث بندگی...

میلادت بر تمام پیراون آیینت مبارک.

انتهای پیام/ ب

 

بیشتر بخوانید...
پربیننده‌ترین اخبار استانها
مهمترین اخبار استانها
مهمترین اخبار تسنیم
پرواز خارجی
همراه اول
ایران مال