چشمشان به جاده است تا لندکروز بیاید
خبرگزاری تسنیم: گفتند چشمشان به جاده است تا لندکروز صنایع دستی بیاید و گلیمهای اصیل و فاخر ما را بخرد اما مدتی است که دیگر لندکروز صنایع دستی نمیآید و ماشینی از ترکیه میآید و ... .
عبدالمجید شریفزاده مدیرکل ترویج و توسعه معاونت صنایع دستی در گفتوگو با خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، با بیان اینکه ما نیامدیم افرادی را تربیت کنیم که این افراد جای اساتید را بگیرند اظهار داشت: متأسفانه یکدفعه گفتیم که همه چیز قطع شود و از امروز به بعد همه کارها در بخش خصوصی دنبال شود، درحالی که بخش خصوصی اعلام میکند هنرمندان تعاونی و انجمن درست کنند و هنرمند هم این کار را بلد نیست.
وی با بیان اینکه تلاش برای فروش تولیدات صنایع دستی پشتیبانی و تخصص لازم دارد در حالی که کار هنرمند این است که فقط صنایع دستی تولید کند تصریح کرد: بخش خصوصی به کار خود برای تشویق ایجاد تعاونیها ادامه داد اما خروجی این اقدام این بود که کمک و وامی که برای فعالیت تعاونیها به هنرمندان دادیم خرج جای دیگر و غیرضرور شد و آنها خرجی کردند که در آن ماندند و حالا نمیتوانند پول دولت را بازگردانند.
شریفزاده خاطرنشان کرد: یعنی افرادی پروش نیافتند تا برای سازمان صنایع دستی سابق جایگزین شوند و ما یکدفعه این حلقه را بریدیم که نتیجه آن این میشود که تعاونیها فعال نشوند، چون افرادی که آنجا حضور دارند متخصص نیستند و ما میبینیم که وضعیت صنایع دستی درست نیست؛ از ابتدا هم هنرمندان چشمشان به سازمان صنایع دستی بودو در خواست آنها این بود که صنایع دستی مواد اولیه بدهد و محصولاتشان را از آنها بخرد و ببرد.
مدیرکل ترویج و توسعه معاونت صنایع دستی ادامه داد: هنرمندان در فروشگاه محصولاتشان را میفروختند اما به یکباره اعلام کردند که فروشگاههای زیرمجموعه صنایع دستی باید تعطیل شوند و گفتند که معاونت صنایع دستی باید کارهای ستادی انجام دهد و دولت نباید وارد کار خرید و فروش شود لذا فروشگاه تعطیل شد.
وی با بیان اینکه بعداز آن اعلام کردند که باید برنامهریزی کنیم، در حالی که نمیدانستند و درنظر نگرفتند که برنامهریزی برای چه کسی انجام میدهند و اصلاً این برنامهریزیها را چه کسی باید اجرا کند؟ اضافه کرد: گفتند از تعاونیها حمایت میکنیم اما از کدام تعاونیها؟،یا اینکه برای تعاونیها برنامهریزی میکنیم اما تعاونیهایی که نمیتوانستند و نمیتوانند خود را اداره کند چرا که این تعاونیها وام میگیرند، بدهکار میشوند و زمین میخورند.
شریفزاده با بیان اینکه این شرایط مجموعه فعالیتهای ماست و هیچکس نیست برای این افراد فکر کند و بگوید باید چه کاری برای آنها انجام داد؟ یادآور شدک زمانی بود که برخی از تولیدکنندگان شیشه لیوانهایی تولید می کردند که وقتی آب سرد و گرم را پشت سر هم روی آن میریختیم شیشه میشکست؛ چه کسی باید فکر این شیشهگر را بکند، این را باید ما فکر کنیم و کمکش کنیم.
مدیرکل ترویج و توسعه صنایع دستی با بیان اینکه سازمان صنایع دستی تعطیل میشود و جایگزینی هم برایش در نظر گرفته نمیشود لذا هنرمندان ما سرگران میشوند خاطرنشان کرد: به آذربایجان، در روستایی نزدیک مرز رفتم که حالت درهمانند داشت و باید با ماشین به پایین دره میرفتیم.
وی با بیان اینکه در آنجا گلیمبافی به صورت آثار فاخری وجود داشت گفت: از مردم آنجا سوال کردم که "اوضاعتان چطور است؟"، گفتند: "ما در این روستا 20 نفر بافنده داشتیم الان 5 نفر شدند، چرا که کسی نمیآید تولیداتمان را بخرد، البته تولید هم سخت شده است و مواد اولیه هم نداریم، گفتم: "قبلا چه میکردید؟": گفتند: "قبلا چشممان به این جاده بود؛ گفتم: "یعنی چه؟"، گفتند: "قبلا چشممان به این جاده بود تا از بالای جاده، وانت و لندکروز صنایع دستی پایین بیاید، ماده اولیه به ما بدهد، کار تولیدشده ما را بردارد و پول ما را بدهد و برود، اما الان دیگر نمیآید".
شریفزاده ادامه داد: گفتم: "این گلیمهایی که تولید میکنید چه میشود؟"، گفتند: "در این حد، اینها را میفروشیم"؛ سوال کردم:"چه کسی میخرد؟"، گفتند:" یک ماشین از بالای جاده میآید ولی مال شماها نیست"؛ گفتم:"یعنی چه؟"؛ گفت: "میآیند گلیم ما را میخرند و به ترکیه میبرند به نام ترکیه میفروشند".
مدیرکل ترویج و توسعه صنایع دستی گفت: گلیم ما را در منطقه میخرند و در ترکیه به نام ترکیه میفروشند؛ آدم تاسف میخورد چه کنیم و به چه کسی بگوییم؟
انتهای پیام/پ
