اثر تربیتی کانونهای اصلاح و تربیت بسیار ضعیف است
خبرگزاری تسنیم: استاد دانشگاه علامه طباطبایی گفت: اثر تربیتی کانونهای اصلاح و تربیت برای کودکان و نوجوانان معارض قانون بسیار ضعیف است.
به گزارش خبرنگار قضایی خبرگزاری تسنیم، موذنزادگان در همایش سراسری چشمانداز حقوق کودک در جمهوری اسلامی ایران با بیان اینکه استفاده از اصطلاح کودک و نوجوان بزهکار بار منفی و نامناسبی دارد، اظهار داشت: بهتر است به جای استفاده از این اصطلاح از اصطلاح کودک و نوجوان معارض قانون که بار منفی کمتری دارد استفاده شود.
استاد دانشگاه علامه طباطبایی با اشاره به واکنشهای اجتماعی در قبال کودکان و نوجوان معارض قانون افزود: تنها واکنش اجتماعی که میتوان نسبت به این افراد استفاده کرد واکنشهای اصلاحی و تربیتی است. باید واکنشهایی که در قبال رفتار این افراد اتخاذ میکنیم صرفا جنبه اصلاحی و تربیتی داشته باشد و نباید واکنشهایی که جنبه سرکوبگری دارد اعمال شود.این استاد دانشگاه ادامه داد: حبس ابد نیز معادل مجازات اعدام است و ابدا نباید در ارتباط با کودکان و نوجوانان حبس ابد اعمال شود و اگر هم چنین مجازاتی اعمال میشود باید امکان آزادی و بخشودگی پیشبینی شود.
موذنزادگان به تنبیه بدنی به عنوان یکی از واکنشهای اجتماعی در قبال کودکان معارض قانون اشاره کرد و گفت: تنبیه بدنی به هیچ عنوان نباید جزو واکنشهای اجتماعی لحاظ شود زیرا مغایر مبانی اصلاح و تربیت و مسئولیتپذیری فرد است. حبس ابد یا سایر واکنشهای تنبیهی باید از قانون حذف شوند و در ارتباط با کودکان و نوجوانان معارض قانون به کار نروند.
این استاد دانشگاه نگهداری کودکان معارض قانون را در کانونهای اصلاح و تربیت اشاره کرد و گفت: نگهداری کودکان و نوجوانان در کانون اصلاح و تربیت آخرین راه علاج است ضمن اینکه اثر تربیتی کانونها بسیار ضعیف است و قضات باید توجه کنند و کودکهای معارض قانون را به این کانونها اعزام نکنند.
وی تاکید کرد: بر اساس مطالعات میدانی صورت گرفته اثر تربیتی کانونهای اصلاح و تربیت بسیار ضعیف است و بیشتر باید از واکنشهای مراقبتی و درمانی در خصوص کودکان و نوجوانان معارض قانون استفاده شود.
موذنزادگان همچنین در خصوص اعمال مجازات جزای نقدی در ارتباط با کودکان و نوجوانان معارض قانون گفت: این واکنش باید زمانی برای کودکان و نوجوانان اعمال شود که دارای توانایی مالی هستند. گرفتن جزای نقدی از والدین کودکان به هیچ وجه اثر تربیتی ندارد و اگر چه این واکنش در قانون پیشبینی شده اما باید بر اساس توانایی مالی کودک یا نوجوان اعمال شود.
این استاد دانشگاه همچنین به تسریع در کار دادرسی این اشخاص اشاره کرد و افزود: ارجحیت خروج کودک و نوجوان از دادرسی رسمی است که البته در این خصوص امکانات خوبی در قانون آییندادرسی کیفری پیشبینی شده و باید اجرا شود.
وی با بیان اینکه در قوانین قبلی بویژه مواد 49، 112 و 113 قانون مجازات اسلامی سابق تنبیه بدنی برای کودکان و نوجوانان معارض قانون پیشبینی شده بود افزود: خوشبختانه در قانون جدید مجازات اسلامی این مواد اصلاح شد و پیشبینیهای خوبی توسط قانونگذار صورت گرفت که اگر اجرا شود تحول بنیادین را در این حوزه شاهد خواهیم بود.
وی با اشاره به مواد 88، 89، 90 و 91 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 92، گفت: ماده 88 ناظر به اقدامات تامینی است و دادگاه میتواند یکی از تصمیمات ذیل این ماده را اتخاذ کند. به عبارتی دیگر در ماده 88 مجازات نداریم بلکه تصمیمات مبتنی بر درمان، آموزش و نگهداری کودک و نوجوان معارض با قانون است.
موذنزادگان ادامه داد: در ماده 89 نیز اعمال مجازات درباره نوجوانان مجاز دانسته شده و فرق آن با ماده 88 تعیین مجازات برای کودکان و نوجوانان است. بنابراین ماده 88 ناظر به اقدامات تامینی و تربیتی و ماده 89 ناظر به اقدامات تنبیهی است.
این استاد دانشگاه همچنین در مورد ماده 91 قانون مجازات اسلامی گفت: امروزه تمامی علمای روانشناسی معتقدند که افراد زیر 18 سال به کمال عقلی نرسیدند بنابراین اصل بر عدم کلام عقل و درک حرمت شرعی رفتارها از سوی افراد زیر 18 سال است و قضات باید با توجه به این اصل و همچنین مواد 88 و 89 قانون مجازات اسلامی حکم اعدام را در ارتباط با افراد زیر 18 سال لحاظ نکنند.
انتهای پیام/