«همپای ماه و ستاره» با ترانههایی بدون فلسفهبافی
خبرگزاری تسنیم: «همپای ماه و ستاره» شامل ترانههای افشین رامین در موضوعات مختلف است که از سوی انتشارات هزاره ققنوس روانه بازار کرده است.
به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، «همپای ماه و ستاره» شامل ترانههایی از افشین رامین، مدیر آرشیو و کتابخانه مرکز موسیقی و سرود سازمان صدا و سیما و موسیقیدان، است که اخیراً از سوی انتشارات هزاره ققنوس روانه بازار کتاب شده است. کتاب شامل سرودههایی از رامین است که در موضوعات مختلف از جمله عرفانی، عاطفی، اجتماعی و ... سروده شدهاند.
رامین درباره انتشار این اثر به تسنیم گفت: این کتاب در روزهای برگزاری نمایشگاه کتاب منتشر شد و در اختیار علاقهمندان به شعر و ترانه قرار گرفت. ترانههای این اثر در موضوعات مختلف سروده شده است. با وجود این، به تمام موضوعاتی که در این کتاب به آن پرداخته شده، با رویکردی احساسی و عاطفی بوده است به صورتی که بیشتر هدف این بوده که ترانهها وسیلهای برای انتقال الهامات شاعر به مخاطبش باشد.
وی ادامه داد: در این کتاب موضوعات متنوع بیان شده است؛ از مرگ بستگان گرفته تا موضوعات عاشقانه و ترانههایی با مضمون انتظار. در تمام این موارد تلاش کردم که با یک فضای صادقانه به سراغ موضوعات روم که امیدوارم مخاطبان نیز همین حس را پس مطالعه ترانهها داشته باشند.
رامین در ادامه به زبانش در ترانهها اشاره کرد و یادآور شد: سعی کردم به صورت خلاقانه و با نگاهی احساسی، چنانکه از ویژگیهای ترانه است، به سراغ این قالب و موضوعات آن بروم. من ادعای شاعری ندارم، اما در این کتاب تلاش کردم تا به زبان خاص خودم نزدیک شود که اطلاعاتم درباره موسیقی نیز به من در این راه کمک کرده است.
کتاب افشین رامین با مقدمه مرتضی امیری اسفندقه منتشر شده است. نویسنده در این بخش از کتاب ضمن اشاره به ویژگیهای ساختاری ترانه، به برخی از مؤلفههای ترانههای رامین نیز پرداخته و آنها را از منظر احساسی و عاطفی بودن، متمایز از بسیاری از سرودههای همعصر میداند. اسفندقه در اینباره مینویسد:
«و میدانیم که امروز، شکلی از شعر به نام ترانه، آنقدرها به رخ کشیده شده و میشود که بتوان و باید در حال و هوای آن به نقد و نقل نفس عمیق کشید. آیا تنها لهجه و لحن تهران به ترانه میآید؟! آیا زمزمه کردن شعری با هر موضوعی به لهجه غیر پایتخت ترانه نیست؟
آیا ترانه شکل تازه و نویست از چهارگانی و رباعی و چارانه؟! آیا ترانه همان ترنم سرشار از پیام نیست که قوالان را خوشایند است؟ آیا دیگر لحنها و لهجههای ایران پهناور نمیتوانند به بارگاه ترانه بار یابند؟ آیا ترانههای امروز عصر و عصر امروز محدودیت موضوع دارند؟! آیا؟!... .» و در ادامه مینویسد: «ترانههای افشین رامین، نمونه بیبزک ترانه امروز است، نمونهای که یادآور اشکها و لبخندهای محلی و متین است. قافیهاندیش نیست با انکه قافیه ان را خوب میشناسد و فقط نه واژههای آهنگین که آهنگ واژهها است.»
امیری اسفندقه همچنین چندی پیش در یادداشتی شفاهی که در اختیار خبرگزاری تسنیم قرار داده، ضمن پیشنهاد مطالعه این کتاب به ادبدوستان، به ویژگیهایی از سرودههای رامین اشاره کرده است که این یادداشت را میتوانید از اینجا بخوانید.
سروده ذیل نمونهای از اشعار مندرج در «همپای ماه و ستاره» است:
آسمون!
تو با من امشب
سر صحبت و وا کن
با طلوع صبح فردا
تو سپیده رو صدا کن
میدونی دلم گرفته
غم و از دلم جدا کن
با طلوع صبح فردا
من و از منم رها کن
دست بکش روی ستاره
که شبا دلش بیداره
واسه تنهایی عاشق
ماه و مهتابی به پا کن
با طلوع صبح فردا
بیا خورشید و نگاه کن
وقتی که سپیده سر زد
بیا و من و صدا کن
افشین رامین مدیر آرشیو و کتابخانه مرکز موسیقی و سرود سازمان صدا و سیما و آهنگساز است. از آثار وی ضمن ساخت و تولید قطعات بیشمار در زمینه موسیقی تنبور و سنتی و همچنین آهنگسازی در زمینه موسیقی پاپ برای رسانه ملی میتوان از آلبوم «راز شیدایی» با صدای علیرضا شهاب و «دل آرا»، آلبوم مشترک وی با طهمورث پورناظری، به خوانندگی سیدحسام الدین سراج نام برد که قطعه «دل آرا» از همین مجموعه بعدها به عنوان یکی از آثار برگزیده یکصد اثر فاخر تاریخ موسیقی پس از انقلاب شناخته شد.
انتهای پیام/
