شب عاشقان بیدل در محضر امین
خبرگزاری تسنیم: نیمه ماه مبارک رمضان، برای اهالی ادبیات و به ویژه شعر، شب خاصی است. شبی که همزمان با ولادت امام مجتبی(ع) شاعران دور رهبرشان گعده میگیرند و شعر میخوانند و در باب ادبیات و شعر گل میگویند و گل میشنوند.
به گزارش گروه "رسانهها" خبرگزاری تسنیم، نیمه ماه مبارک رمضان، برای اهالی ادبیات و به ویژه شعر، شب خاصی است. شبی که همزمان با ولادت امام مجتبی(ع) شاعران دور رهبرشان گعده میگیرند و شعر میخوانند و در باب ادبیات و شعر گل میگویند و گل میشنوند.
از استخوان خرد کردههای شعر گرفته تا جوانان گمنامی که دلشان برای شعرخوانی در محضر رهبرشان لک زده است. خلاصه اینکه نیمه ماه مبارک رمضان از آن شبهایی است که حال همه آنها که در حسینیه امام خمینی(ره) جمع میشود خوب است.
اما این شب به یادماندنی از چه زمانی کلید خورد و تبدیل به یک رسم هرساله شد؟ اولین دیدار شاعران با رهبر انقلاب به نیمه رمضان سال 78 برمی گردد که جمعی از شعرا در فضایى صمیمى و آکنده از معنویت میهمان حضرت آیتالله خامنه اى رهبر معظم انقلاب اسلامى بودند.
در آن دیدار اول مقام معظم رهبرى طى سخنانى به اهمیت شعر در بیان پدیدههای عالم وجود و دقت شعرا در بیان پدیدههای آفرینش اشاره کرد و با ذکر این نکته که در شعر امروز نوآورى و پرورش ذهنى مشاهده میشود اظهار داشتند: «یکى از ظریفترین، فاخرترین و ارزندهترین گوهرهاى آفرینش یعنى گوهر شعر و سخنورى نزد شعرا میباشد که در مقابل این نعمت نیز تکلیفى بر دوش شاعران گذاشته شده است.»
شاید دلیل اصرار و تکرار بر این دیدارها را بتوان در سخنان رهبر انقلاب در همان دیدار جست. جایی که ایشان مسئولیت شاعران را گوشزد میکنند: «مسؤولیت شاعران در انسانسازى و پرورش ملکات انسانى از هر چیز بالاتر است و شاعران در اشعارشان مضامینى مانند صبر، ایمان، امید، وفا، صداقت و صفاى انسانها و سایر صفات اخلاقى را پرورش داده و تقویت کنند تا انسانها از حالت بشر جسمانى به بشر عقلانى و اخلاقى هدایت شوند.»
امسال هم قرار است شاعران نزد رهبر شعر و شعور ایران بروند تا گل بگویند و گل بشنوند. سنت نیکویی که آیتالله خامنهای در کشور بنا نهادند چنان تاثیر عمیقی در جریان شعری کشور گذاشت که باید در فرصتی جداگانه آن را بررسی کرد اما عیان آن است که شخص رهبر معظم انقلاب با حمایتهای خود نهال شعر انقلاب را چنان تنومند کردند که امروزه کسی حتی اگر بخواهد نمیتواند آن را نادیده بگیرد.
در ادامه به اظهار نظر و بیان خاطرات برخی از شعرا در دیدارهای نیمه ماه مبارک رمضان میپردازیم:
نشانهای بر توجه رهبر انقلاب به شعر و ادب
حسین اسرافیلی درباره سابقه نشست شاعران با رهبری میگوید: دیدارهای رهبری با شعرا در اوایل محدود بود و با 12 نفر کمتر و بیشتر تشکیل میشد و یک جمع خودمانی و صمیمی بود و حتی دوستانی که در این جلسه شرکت نمیکردند مورد سؤال رهبر انقلاب قرار میگرفتند.
اسرافیلی در ادامه میگوید: در این جلسه اشعار نقد میشد و نظرات مختلف مطرح میگردید اما کمکم تعداد شعرایی که در این جلسه شرکت میکردند بیشتر شد. تشکیل این جلسه از چند جهت ارجمند است یکی اینکه نشان میدهد رهبر انقلاب به شعر و ادب توجه دارند و همچنین به ریشههای انقلاب اسلامی نیز اشاره میکند که این انقلاب یک انقلاب فرهنگی است.
این شاعر اضافه میکند: از سوی دیگر این جلسات نشاندهنده ساحت پاک ادب و فرهنگ است که این ساحت چه میزان پاک است که علما و مراجع تقلید به آن توجه نشان میدهند.
فرصتی برای جریانات مختلف شعر است
ناصر فیض هم جلسه شاعران با رهبر انقلاب را از زاویه دیگری بیان میکند: این جلسه فرصتی برای شاعران است تا به عنوان نماد جریانات شعری مختلف در آن حضور پیدا کنند، هرچند بسیاری تلاش میکنند تا برخی شعرا را از بدنه شعر انقلاب جدا کنند اما این جلسات با میدان دادن به اشعار و افراد مختلف نماد حضور جریانهای شعر فارسی است.
این شاعر طنزپرداز معتقد است: همین که یک نفر در محضر رهبری میگوید یک شعر عاشقانه دارم و ایشان نیز استقبال میکنند گواهی بر این مدعا است. همچنین این نکته در مورد شعر طنز نیز وجود دارد و این توجه رهبری موجب به وجود آمدن جریانات شعری شده است.
شاعر مجموعه «فیضبوک» میگوید: برای مثال جریان شعر طنز بعد از شعرخوانی طنز برای اولینبار در حضور ایشان راه افتاد که ما امروز شاهد رشد و موفقیت این جریان شعری هستیم. شعر طنز که پایه آن اعتراض است اما با زبان طنز و شوخی آن را بیان میکند شاهد هستیم که رهبری با آن مواجه میشوند و زمینه رشد شعر طنز را فراهم میکنند.
فیض در ادامه میگوید: تذکرات رهبری به شعرا موجب میشود که شعر رشد کند و اتفاقات مثبتی رخ دهد تعبیری چون شعر ثروت ملی است برای اولینبار از ناحیه رهبری صادر شد و این نشان از توجه ایشان به شعر دارد این جلسهای است که در واکنش به هیچ جریان سیاسی شکل نگرفته و شخصی شکلدهنده این جلسه است که خود یک ادیب است و در حوزه دانش ادبی سرآمد است اما هیچ ادعایی ندارد.
وی اضافه میکند: جلسه شعر رهبر انقلاب بسیار به نفع شعر، ادبیات و شاعران است تا خود را نشان دهند در خاطرم هست در یک جلسه یک نفر دو شعر داشت که یکی در مورد شخص رهبری بود و دیگری نیز موضوع اعتراض داشت، که رهبری گفت آن شعر دوم را بخوان و بعد از اتمام این شعر ایشان فرمودند این شعر هم در مورد ما بود.
نگاه مسئولان به نگاه رهبر در حوزه شعر نزدیک نیست
میلاد عرفانپور با اشاره به دیدار با رهبری، زاویه دید مدیران فرهنگی را به چالش میکشد: باید نگاه رهبر انقلاب در شعر الگوی سایر مدیران و مسئولان شود و این نگاه یک نگاه قابل تأمل است و میتوان آن را به چند شعبه تقسیمبندی کرد تا به منظور رهبر انقلاب از شعر بهتر پی ببریم. یکی از نشانهها این است که مسئولان در قبال شعر و شاعر باید مانند رهبری عمل کنند و این در کلام رهبری بازتاب دارد پس نگاه مسئولان باید به نگاه حضرت آقا نزدیک شود در حالیکه اکنون این نزدیکی وجود ندارد.
وی اضافه میکند: نکته دیگر این است که مجری یک برنامه شعری و هر برنامه فرهنگی دیگر باید به محتوای برنامه شعری شناخت داشته باشد و شناخت و تسلط رهبر انقلاب به شعر بر کسی پوشیده نیست و این نشانهای برای برگزارکننده جلسات مختلف شعری است. نکته سوم این است که جلسات شعر در کشور باید تقویت شود و ایشان با حضور در میان شعرا به این مهم تأکید میکنند. توجه به جوانان شاعر نکته دیگر این جلسه است تشویق جوانان به شعر از سوی رهبری قابل توجه است رفتار رهبری در تعامل با شاعران از سر تکریم و بزرگداشت است و نشان میدهد که باید با شاعران با زبان تکریم سخن گفت.
عرفانپور معتقد است: نکته دیگر این جلسه این است که همانطور که رسانهها به این جلسه توجه میکنند باید به سایر جلسات شعر کشور نیز توجه کنند و اینطور نباشد که شعرا تنها زینتالمجالس باشد و این اتفاقی است که امروز در صداوسیما میافتد و شاهدیم که برنامههای شعری این رسانه نیز بیشتر شعرسازی و شعربازی است. نکته آخر نیز این است که شعر باید با یک نگاه باز مورد توجه قرار گیرد و شعرا را در جلسات شعری مختلف محدود به خواندن شعر با موضوع خاص نکنند سعه صدری که رهبری انقلاب در قبال اشعار شاعران دارد از نکات مهم این جلسه است.
علاقه رهبری به شعر از قدیم بوده است
مصطفی محدثی خراسانی هم به سابقه علاقه رهبری به شعر و شاعری اشاره میکند: داستان علاقهمندی رهبری به شعر یک پیشنیه چند دههای دارد و مربوط به سنین نوجوانی ایشان است و ما شاهدیم که بیشترین دوستان رهبر در مشهد در آن دوران شعرا بودند استاد کمال، قهرمان، صاحبکار، باقرزاده، اخوان، شفیعی از جمله دوستان شعری رهبر انقلاب هستند.
وی اضافه میکند: جلسات شعر رهبری از قبل از سال 67 در مشهدبرگزار میشد و بعد از تشکیل حلقه شعر حوزه هنری مشهد به مدیریت سیدعبدالله حسینی شعرای آن جلسه قوت گرفتند و توانستیم در جلسه شعر رهبری شرکت کنیم. در اولین جلسهای که در مشهد در جلسه رهبر انقلاب حاضر شدم ایشان برای اینکه فضای سنگینی در جلسه ایجاد نشود مزاح میکرد حتی عبا و عمامه خویش را کنار گذاشتند تا همه راحت باشند در آن جلسه من و آقای نظافت دو شعر آتشین خواندیم که رهبری فرمودند شعر شما خاستگاهش خوب است اما به آنارشیسم ختم میشود.
جلسه شعر رهبری یک تاریخ ادبیات است
محمدمهدی سیار هم معتقد است: جلسه شعر رهبری یک تاریخ ادبیات است و این تاریخ ادبیات جای خالیاش امروز دیده میشود. جلسه شعر رهبری ریشه در علاقه ادبی ایشان دارد اما این علاقه شخصی از ابزار حکومتداری است و در ایران اسلامی تصور نمیشود کسی به مدیریت کلان برسد ولی به شعر علاقهای نداشته باشد و این جزو مدیریت در ایران است.
وی میافزاید: از روی تصادف و اتفاق نبوده امام شاعر بوده یا رهبری شاعر هستند البته این به معنای این نیست که همه باید شاعر باشند بلکه نکتهاش اینجا است که باید شعر دوست باشند حتی انقلاب اسلامی نیز یک حرکت شاعرانه در عالم بود و همین باعث پیوند عمیق با شعر است.
سیار میگوید: این جلسه و دیدار در واقع قرار بود سرچشمه باشد و آثار آن در تمام ابعاد فرهنگی مدیریتی باید دیده شود اما آن نیز مانند سایر رهنمودهای رهبری روی زمین مانده است. رسانههای ما در قبال شعر آن رویکرد اصیل را ندارند و بیشتر جنبه سیاسی و سرگرمی شعر را میبینند.
او اضافه میکند: این جلسه اگر رسانهای میشود به خاطر این است که تعامل جامعه با شعر بیشتر باشد تا نشان دهد رهبری چه برخوردی با شعر دارند. توجهی که رهبری به شعر دارند نشان میدهد که این مقوله از چه میزان اهمیت برخوردار است اما شاهدیم که مدیریت فرهنگی چه هزینههایی برای سایر هنرها چون سینما و موسیقی انجام میدهد ولی به شعر توجهی نمیکند و به نظرم باید بیش از پیش به شعر توجه شود.
منبع: سیاست روز
انتهای پیام/
