چرا باید «سیاست اندلسی کردن ایران» را جدی گرفت؟
خبرگزاری تسنیم: اضمحلال حکومت و تمدن اسلامی آندلس در اروپا، نقطه اوج عبرت و درس آموزی از تارخ است. با تطبیق نمونههای تاریخی میتوان نتیجه گرفت که شیوه به کار گرفته شدهی دشمنان اسلام در آندلس حداقل دو بار در تاریخ ایران به کار گرفته شده است.
به گزارش گروه "رسانهها" خبرگزاری تسنیم، در تاریخ اسلام حوادث بزرگ و فراموش نشدنی فراوان است. از جمله سقوط امپراطوری ساسانی که در مقابل اسلام و ارزشهای آن تسلیم شد و در نهایت به یک پیوند فرهنگی انجامید؛ به این معنی که دستاوردهای مثبت این امپراطوری با ارزشهای اسلامی مبنای ایجاد تمدن اسلامی در طول هزار سال تاریخ پس از ظهور اسلام قرار گرفت. سقوط امپراطوری روم، تقابل اسلام و صلیبیون ضد اسلام که یکصد و پنجاه سال طول کشید تا سرانجام با فتح بیت المقدس توسط مسلمانان به فرماندهی صلاح الدین ایوبی پایان یافت و ... نمونه های دیگری از فراز های مهم تاریخ اسلام هستند.
با وجود همه این اتفاقات، نقطه اوج عبرت و درس آموزی در اضمحلال حکومت و تمدن اسلامی آندلس در اروپا است، چرا که این حکومت در نوع خود دیرپاترین حکومت در اروپا و تاریخ اسلام بوده است. نکته مهم و قابل تامل آن است که در آن زمان لشگر اسلام در هیچ جنگ نظامی شکست نخورده بود اما در عرصه جنگ نرم دشمن توانسته بود ضربات کاری بر پیکر جامعه اسلامی وارد کند. در آندلس صلیبیون نسل جوان را هدف گرفتند. ابتدا با آوردن زنان و دختران زیبای مسیحی، فضای پاک و سازنده جامعه را تحت تاثیر قرار داده و کم کم جوانان مسلمان جلب این میهمانان ناخوانده شدند. به دلیل غیر مسلمان بودن، رفت و آمد و ارتباط با این دختران جوان برای جوانان مسلمان آسان و سهل بود؛ به خصوص وقتی در محافل و مجالس عیش و عشرت مشروب را هم افزودند تا با مستی عقل از کار بیفتد و در نهایت کار به آنجا رسید که در نقطه مطلوبِ آنها، آب مناطق مسلمان نشین در آندلس قطع شد و پس از سه تا چهار ماه مسلمانان مجبور به نقل مکان شدند و در زمان جابجایی جمعیت 450 هزار نفری مسلمانان، هیچکدام از آن سرزمین زنده خارج نشدند. دشمن بسیاری از زنان مسلمان باردار را شکم درید و در مقابل چشم مادر جنین را سر برید. افرادی که بیمار و پیر و از کار افتاده بودند هم در طول مسیر از دنیا رفتند. پایان این حکومت و تمدن درخشان با غفلت مسئولین و فاسد شدن نسل جوان با طراحی دشمن اینگونه عبرت بزرگ تاریخ شد.
این شیوه ی شیطانی نابود کردن جوامع ارزشی آن چنان جدی است که در قرآن هم نمونه شاخص دارد. قوم لوط به تصریح آیات قرآن، قوم مومن و پایبند به ارزشهای دینی بوده تا آنکه با حیله و طراحی شیطان ابتدا حیا به عنوان ستون جامعه دینی از مردم گرفته شد و آنگاه با رواج سنت شنیع لواط در میان مردان و سپس در بین زنان آن جامعه مستحق عذاب سخت الهی شده و به عذاب الهی گرفتار آمدند.
در روایتی آمده همه کسانیکه سنت قوم لوط را پس از آنان دنبال کنند، همگی دنباله روی این قوم هستند و در جهنم با هم خواهند بود. اکنون که شاهدیم در بسیاری از کشورهای غربی ارتباط هم جنسگرایان رسمی و قانونی شناخته شده و حمایت می شوند. چند روز گذشته در اخبار اعلام شد که قانون ارتباط هم جنس گرایان در مجلس اروپا تصویب شده و اجرایی خواهد شد!
آندلسی کردن ایران
با تطبیق نمونههای تاریخی مینتیجه گرفت که شیوه به کار گرفته شدهی دشمنان اسلام در آندلس حداقل دو بار در تاریخ ایران به کار گرفته شده است.
در نوبت اول در زمان قاجاریه و پس از انعقاد قرارداد کمپانی "رژی" برای تولید و مصرف تنباکو در ایران، توسط انگلیسیها دختران جوانی به ایران و تهران آورده شدند تا در مجامع عمومی جوانان مسلمان را دعوت به کشیدن قلیان کنند. خوشبختانه با جدی شدن موضوع و احساس خطر مرجعیت با فتوای میرازی بزرگ شیرازی در حرام کردن توتون و تنباکو این طرح و توطئه در نیمه ی راه متوقف ماند. اما اصل خطر همچنان باقی بود.
با طرح انگلیسها و فراماسونها در سال 1314 قانون کشف حجاب اعلام شد تا به شیوه معهود ابتدا حیا و پس از آن ارزشهای دینی از جامعه گرفته شود تا شاید سرنوشت مسلمانان آندلس بار دیگر در ایران تکرار شود!
با دنبال شدن اصل طرح در حکومت پهلوی دوم به خصوص در دهههای چهل و پنجاه، رواج فساد و نابودی نسل جوان تداوم یافت. سینمای مبتذل و مستهجن قبل از انقلاب و برگزاری جشنهای هنر در هر سال در شیراز و فضای آلوده مطبوعات و دیگر هنرها و رسانهها این مهم را برای دشمنان دنبال میکرد. به قول امام راحل(ره) تعداد مشروب فروشیها در تهران بیش از تعداد کتاب فروشی ها بود. با آغاز خیزش مردم مسلمان و شکل گیری انقلاب اسلامی این توطئه بزرگ در ایران خنثی شد اما باز هم اصل ماجرا خاتمه نیافت.
جا دارد در این قسمت نمونه مشخصی از طرح فاسد کردن جامعه و نسل جوان در مقطع قبل از انقلاب ذکر شود؛
در معارف دینی ما مفهومی تحت عنوان زنای ذهنی داریم که مصداق بارز آن در ایرانِ دهه چهل و پنجاه به چشم می خورد. در سینمای آن دوران دو الگوی زن و مرد بازیگر ارائه میشد. "منوچهر وثوق" به عنوان نمونهی مرد ایرانی خوب و مطلوب و خانم "فروزان"، بازیگر زن که به عنوان الگوی زن ایرانی ارائه میشد. با توجه به تاثیر انکارناپذیر تصویر سینما وضعیت آنگونه شده بود که در خانوادههای جوان و غیرمعتقد به ارزشها، زنان در کنار شوهران خود زندگی میکردند اما تصویر آنان به جای شوهر خود تصویر "منوچهر وثوق" بود! یعنی آن زنان در ذهن خود به جای شوهران خود "منوچهر وثوق" را شریک زندگی خود تلقی میکردند. در نزد مردان جوان و غیر معتقد هم تصویر مطلوب زن ایرانی تصویر خانم "فروزان" بازیگر بود. به گونه ای که در خلوت خود هر کدام از زن و مرد طرف مقابلشان را بازیگر مطلوب خود می دانست. این مفهوم را که زندگی کردن با فردی غیر همسر در ذهن و رویاست به عنوان زنای ذهنی می شناسند که متاسفانه در دوران قبل از انقلاب حداقل در حد یکی دو دهه رایج بود.
این موضوع آن چنان مهم و جدی است که در قرآن کریم استناد دارد؛ به گونه ای که در آیه ای خداوند به شیطان اجازه مشارکت در اموال و نسل کفار را میدهد. یعنی در تولید نسل کفار شیطان میتواند دخالت داشته باشد. طبعا این مسیر از دخالت در رابطه زناشویی و تولید نسل می گذرد... و شارکهم فی الاموال و النسل...
در این قسمت از نوشتار به امروز و شرایط موجود می رسیم. با توجه به خطرات و تهدیدهای ذکر شده در قسمت قبل باید هوشیار بود؛
فعال شدن جریان فراماسونری با دیدگاه ضدیت با زن در جامعه، فعال شدن انواع گروههای هنری و موسیقیایی شیطان پرست که آن هم برای نسل جوان خطر بزرگی است، طرح موضوع طلاق عاطفی و رواج آن در جامعه، مفهوم همباشی و ازدواج سفید که به معنای کنار گذاشتن احکام و مراسم شرعی برای با هم بودن دختر و پسر جوان است، تلاش همجنسگرایان برای فعال شدن در ایران اسلامی، بالا رفتن شدید آمار طلاق در جامعه که طبق آمار از هر چهار ازدواج یکی به طلاق منجر میشود؛ معضل زنان مطلقه، خانوادههای متلاشی شده از اعتیاد و سرنوشت زنان این خانوادهها، تشریفاتی شدن و سخت گیری و ایجاد انواع موانع در راه ازدواج جوانان که سرمایههای کشور هستند و در نهایت وجود بیش از 11 میلیون جوان مجرد در کشور اعلام زنگ خطر و در واقع اعلام تهدیدی جدی برای آینده جامعه است. در واقع این تعداد جوان مجرد در کشور بهترین فرصت برای معاندین و دشمنان اسلام و ایران است که با توجه به امکانات رسانه ای امروز، جامعه را مورد آماج حملات تخریب گر خود قرار دهند.
ذکر موردی تاریخی در این باب مفید است؛
در طول تاریخ ایران پوشش و پوشیدگی شاخص اصلی زن ایرانی بوده است، به خلاف ایران، نوع پوشش «رولیف» یا همان «بدن نما»، خاص غرب ها، رم و یونان قدیم بوده و حالا هم است. با این اوصاف چگونه میشود به ناگهان و تحت عنوان مد جدید، پوششی به نام ساپورت که نشان دهنده حجم بدن است به شدت و قارچ گونه در ایران و مخصوصا تهران باب شود. چنانکه با کوتاه شدن مانتوها و حذف شلوار و جایگزین شدن ساپورت، آن پوششی که مورد استفاده در منزل است، به کف خیابان و کوچه و بازار کشیده شده است!
در روایتی از امیرالمومنین (علیه السلام) در این باب آمده است: «در آخرالزمان جماعتی از زنان هستند که به گونه ای لباس میپوشند که با نپوشیدن تفاوت چندانی ندارد یعنی پوشش بدن نماست. این جماعت باعث ایجاد الودگی در جامعه می شوند و اکثر این قوم در قیامت اهل جهنم هستند.»چه بسا مصداق کلام مولا علی (ع) این جماعت و همان پوشش ساپورت و امثال آن باشد که بدعتی منفی و به شدت آسیب زننده است.
جا دارد به جملهای از کلام ابوسعید ابوالخیر اشاره کنیم که میگوید: «خدای رحمت کند هر آن که را برخیزد و گامی فرا پیش نهد»؛ قابل توجه دست اندرکارانِ مسئول در حوزهای فرهنگی و اجتماعی که با توجه به تصویر ارائه شدهی موجود، دقت، رسیدگی، بصیرت، تعهد در انجام وظیفه و انچه تحت عنوان حکم نهی از منکر شناخته می شود و دلسوزی و تیز بینی را سرلوحه تصمیمات و اقدامات خود قرار دهند، پیش از آن که دیر شود...
منبع:ایران اسلامی
انتهای پیام/
