روز قدس و مرگ بر سلفی اوباما با میدان آزادی

به گزارش گروه رسانه‌های خبرگزاری تسنیم، حالا که کعبه، در محاصره آل‌ابوسفیان و آل‌ابوجهل و آل‌سعود و «آل»‌های دیگر است، انگار قرار است مشیت الهی برای «وحدت یکپارچه مسلمانان» با محوریت «قبله اول» رقم بخورد؛ «قدس».  قبله اول مسلمین، مساله اول جهان اسلام و امید آخر اهل انتظار، نمی‌گذارد اقتضائات دهکده جهانی، استکبارستیزی را از یاد ببرد، استقلال را نفی کند و دوباره ستاره‌های آمریکایی را به این مملکت برگرداند. نمی‌دانم حال و اوضاع صاحبان نظریه «مصادره شهدای غواص» بعد از روز قدس چطور خواهد شد! جماعتی که از شعار «مرگ بر آمریکا»ی مردم عصبانی شدند و به آن تشر زدند، بعید نیست از مصادره «روز قدس» حرف بزنند. اتفاقا اینجا هم همان استدلال سابق که برای مساله مطرح شدن «مصادره شهدای غواص» آوردیم، جای گفتن دارد. من نمی‌دانم اگر قرار باشد در روز قدس «مرگ بر آمریکا» را شعار ندهند، چه کسی را باید مخاطب قرار دهند!

بعید نیست یکی از اهالی قلم زنجیره‌ای‌ها پیشنهاد دهد فریاد «مرگ بر قطب شمال» یا «جنوب» جایگزین شود، چرا که ما در شرایط مذاکرات هستیم و اگر به تریج قبای آمریکایی‌ها بربخورد ممکن است «ترک میز» کنند و باقی ماجرا. البته قبل از همه اینها و حتی در شرایطی که عالیجناب از بازگشایی مجدد سفارت آمریکا در تهران حرف می‌زد و خوشحال بود از اینکه تابوی مذاکره با آمریکا را شکسته است، آقایان باهوش و مودب آمریکایی تهدید به «ترک میز» کرد و گفت: «قرار نیست تا آخر دنیا اینجا بمانیم».

با این تهدیدها اما باز «بزک‌کنندگان آمریکا» انگار خوش‌خوشان‌شان است این روزها، بدجور بشکن می‌زنند برای همکلام شدن با آمریکا. راستش را بخواهید بعضی وقت‌ها آدم به شک می‌افتد که نکند خبری است در پس پرده این «ذوق مرگ» شدن‌ها. مثلا تیتر «پرواز مستقیم تهران- نیویورک» یا تصویر «سلفی اوباما با میدان آزادی» یا موارد دیگر... آدمیزاد متحیر می‌ماند آخر آنقدر «ذوب در آمریکا»! بعضی وقت‌ها واقعا فکر می‌کنم خبری است پس پرده این بشکن‌زدن‌ها و سرخوشی کردن‌ها. اما می‌دانم انتخاب اول و آخر عاشقان آمریکا جفت پوچ است. این یکی را حتی نیاز نیست با استدلال و صغری و کبری چیدن ثابت کنیم، به تجربه دیکتاتورهای سابق عرب،  عاقبت صدام و... ثابت می‌شود. پیرمردی که مویش را در آسیاب سفید نکرده بود اتفاقا همین را روی پلاکاردی که سر دست گرفته بود، نوشته بود: «کم خواب آمریکا را ببینید!» بعد زیرش جمله تحریف ناپذیر امام(ره) را نوشته بود: «آنها که خواب آمریکا را می‌بینند، خدا بیدارشان کند».
سران و سردمداران نظریه ارتباط با آمریکا هم آمده بودند در راهپیمایی روز قدس. همه‌شان شعار «مرگ بر آمریکا» را شنیدند، خدا کند خوب انعکاس بدهند رسانه‌ها و بنویسند که «مردم در روز قدس مثل همیشه «مرگ برآمریکا» را تازه‌نفس‌تر از همیشه فریاد زدند». این را می‌گویم برای اینکه در تاریخ ثبت شود، مثل ماجرای شهدای غواص کسی ادعا نکند که فقط برای بدرقه آمده بودیم. راستی! در روز قدس برای چه آمده بودند ملت؟ بدرقه‌ای که در کار نبود!

عصبانی‌های سه‌شنبه 26خرداد94 که رنگ و رویشان از شعار «مرگ بر آمریکا»ی مردم در تشییع شهدای غواص سرخ شده بود و کارد می‌زدی خونشان در نمی‌آمد، بعد از این توافق برنامه‌ها دارند برای جشن و پایکوبی انگار آن هم به خاطر همکلام شدن با آمریکا و نه برای تحریم‌هایی که «لغو» نمی‌شود. تازه دارم درباره چرایی خوشحالی این جماعت به نتایجی می‌رسم؛ وقتی در روز قدس 88همین معدود اقلیت ناچیز کم‌شمار، بطری آب در دست در حال جویدن آدامس بودند و می‌گفتند: «نه غزه نه لبنان»، انگار همان روزها بود که اوباما اشک تمساح ریخت و یکی از همین غربی‌های 1+5 گفت: کاش در میان اغتشاشگران سبز بودم. رویای سلفی اوباما در میدان آزادی هم برای همان موقع است!

بگذریم... روز قدس نمی‌گذارد استقلال، مفهومی دهه شصتی باشد و کهنه به نظر برسد. هزار هم که تئوریسین کراواتی توسعه غربی که هنوز دانشگاه شهید بهشتی را با نام قبل از انقلابش می‌شناسد و انگار برای این یکی هنوز انقلاب نشده است،

نظریه‌پردازی کند برای نفی استقلال. هزار هم که بگویند دوران «استکبارستیزی» سر آمده است، مردمی که فریاد می‌کردند:«ما اهل کوفه نیستیم» ضد استکباری‌اند. برای این روزها هم نیست، 62 سال است همینجوری‌اند. همینجوری‌اند که امام(ره) گفت: ملت ما از مردم حجاز در عصر رسول‌الله برترند و به طریق اولی از مردمی که علی را خانه‌نشین کردند. همینجوری‌اند که نمی‌شود آنها را با مردم سست‌عنصر دوران امام حسن مجتبی(ع) مقایسه کرد. دیروز کنسرت زنده «مرگ بر آمریکا» بود در خیابان های ایران. 62 سال است آنقدر «مرگ بر آمریکا» گفتند که آمریکا دارد از عصبانیت می‌میرد. روحت شاد شهید بهشتی!

منبع: وطن امروز

انتهای پیام/