در حالت خوف و رجا به سر میبرم
خبرگزاری تسنیم: رحمانیان با تکذیب خبر دستیار کارگردانی مریم جلالیان در گروهش گفت: نمایش «هامونبازها» با وجود تبلیغات، هنوز بازبینی نشده است و مجوز نمایش دریافت نکرده است.
به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، نشست خبری نمایش «هامونبازها» ساخته محمد رحمانیان در محل تالار وحدت برگزار شد.
در ابتدا نشست محمد رحمانیان با ارائه تاریخچهای از تلاشش برای به اجرا درآوردن این نمایشنامه گفت: نخستین بار بهار 88 تمرینهای نمایش را آغاز کردیم و قرار بود نمایش برابر نخستین سالگرد درگذشت خسرو شکیبایی روی صحنه رود.
وی افزود: نمایش به اجرا نرفت و در تلاش دیگر در سال 89 با گروه دیگری تمرین کردیم که در آن نمایش رضا عطاران و شقایق فراهانی بازی میکردند. خبرهای نمایش منتشر شد ولی چند روز پیش از اجرای نمایش در جشنواره فجر به مشکلی بر خوردیم. قرار بر این بود که نمایش در اسفند ماه در تئاتر شهر روی صحنه رود اما با لیست بلندی از ممیزیها مواجه شدم که در آن حتی خواستار حدف یکی از شخصیتها بودند. میزان بالای حذفیات کار را نابود میکرد.
کارگردان «ترانههای محلی» سپس با بیان مشکل بودن تمرین یک نمایش برای سومین بار تاکید کرد در حالت خوف و رجا به سر میبرد و گفت: نمیدانم چرا حذفهای عجیب و غریب داریم.
وی با تصریح اینکه هنوز کارش بازبینی نشده است، افزود: من از علاقهمندان فیلم هامون بودم و در پی این بودم که بدانم چطور یک فیلم میتواند با نسلهای بعد از خود ارتباط برقرار کند. فیلم مانی حقیقی جواب این سوال را به من داد.
کارگردان «سینمای ما» با اشاره به اینکه «هامونبازها» نمایش بسیار سادهای است و درباره هفت نفر است که هامون را زیاد دیدهاند، گفت: فیلم نسبتی با زندگی این شخصیتها پیدا کرده است. شخصیتها محصول ذهن من هستند. داستان من بین 85 تا 87 میگذرد که این افراد در این دوره در آن زیست کردهاند. بیشک با مسائل سیاسی و اجتماعی درگیر بودهاند و به نظر مشکل ممیزی با این مساله باشد. میتوان رد پای این مسائل را در آثار و فیلمهایی دید که مورد تایید آقایان است. خودم زیاد سر در نمیآورم. به نظر میرسد این افراد در ایران زندگی نمیکنند.
رحمانیان در این نشست با اشاره به چند نمونه ممیزی «هاموبازها» که توسط ممیزان وزارت ارشاد لحاظ شده است، گفت: نمونهای از این حذفیات کلمه «چسلک» است که به معنای دمپایی است و برگرفته از نمایشنامه «شب روی سنگفرش خیس» مرحوم رادی است. این افراد ذهن بیمارگونهای دارند. از من خواستند شخصیت معتاد به الکل را حذف کنم در حالی که طبق اعلام رسمی وزرات بهداشت 3.5 میلیون معتاد به الکل در کشور زندگی میکنند.
وی در ادامه صحبتهایش به اقامتش در کانادا اشاره کرد و آن را فرصتی برای بازنویسی برخی از آثارش از جمله روز حسین و هامونبازها دانست و تاکید کرد که تغییر محسوس و عمدهای در نمایشنامه «هامونبازها» بوجود نیاورده است. وی با تصریح این نکته که نمایش ارتباط مستقیمی با فیلم دارد، از اجرای Play Back فیلم حقیقی در زمان اجرا خبر داد.
رحمانیان سپس به موضعگیریهای اخیر برخی هنرمندان و منتقدان پرداخت و گفت: آنچه آقایان با عنوان آتراکسیون اسم میبرند برای اولین بار در سال 83 در نمایش «مسافران» انجام دادم که نمایشنامهاش هم چاپ شد. نمایش یک شب اجرا شد و چون آکسسوار آن سمندی بود که پنج بار روی صحنه میرفت، اجرای مجددش مشکل بود. «مسافران» متشکل از پنج قطعه از محسن نامجو و سعید ذهنی بود. بعدتر در نمایش «لیلا» با آهنگسازی علیرضا افکاری این تجربه را تکرار کردم که در زمستان 87 با موضوع جنگ و بمباران سردشت اجرا شد. بعدها به پیشنهاد آقای روشنروان در خرداد 88 قرار بود بار دیگر اجرا شود که نشد.
وی سپس از تاریخچه نمایش «ترانههای محلی» از سال 90 تا 92 سخن گفت و آن را محصول سفر به کانادا ندانست و تصریح کرد مدتها به چنین اجراهایی فکر میکرده است که چگونه رابطهای اورگانیک میان موسیقی و اجرا داشته باشد. رحمانیان با تاکید بر این مساله که در تئاتر کلاسیک و مدرن گروههایی به نام همسرایان یا خنیاگران وجود داشته، از آثار برشت و لورکا نام برد که از موسیقی و آواز بهره بردهاند و گفت: این چیز پیچیدهای نیست که منتقدان از آن به اسم آتراکسیون و تئاتر کابارهای اسم میبرند. من نمیتوانم با متر و معیارهای آقایان کار کنم و اگر اینها موسیقی را دوست ندارند بروند با رسانه ملی همکاری کنند.
نویسنده نمایشنامه «خروس» با اذعان بر اینکه از نخستین کار هنریش موسیقی و رقص جزیی از اثرش بوده، گفت: امروز دیگر نمیتوانم از رقص استفاده کنم.
وی سپس به نمایش «صدام» پرداخت که قرار بود پس از بازگشتش از کانادا اجرا شود و موفق به این کار نشده است. وی تصریح کرد اگر «صدام» اجرا میشد بسیاری از این پرسشها رخ نمیداد. وی افزود: من گرایش به تاریخ صدر اسلام دارم، به انقلاب الجزایر گرایش دارم ولی متاسفانه خیلی از کارهای مورد علاقهام انجام نشد. البته خوشبختانه از تابستان 92 ممیزی خاصی برای اجراهایم دریافت نکردم. کارهای خوبی در این مدت از محمد یعقوبی و نغمه ثمینی و غیره دیدم که دائم درگیر ممیزی بودهاند.
در ادامه این مراسم مهتاب نصیرپور، بازیگر نمایش تاکید داشت که قرار نیست در «هامونبازها» کار شگرفی انجام شود و تنها قرار است نمایش سادهای را با وفاداری به داستان اجرا کنیم. وی با بیان اینکه برای نمایش تبلیغات انجام شده است افزود: برخی از ممیزیها به خود فیلم هامون بازمیگشت که در تلویزیون پخش شده است و فیلم در اختیار مردم است.
در انتهای این نشست محمد رحمانیان نسبت به انتشار مطلبی در خبرگزاری تسنیم مبنی بر اینکه خانم مریم جلالیان، کارگردان «عاشقانههای ناآرام» دستیار وی میباشد، گلایه کرد و هر گونه رابطه جلالیان با خود را تکذیب کرد و تاکید کرد تاکنون این خانم را ملاقات نکرده است.
نمایش «هامونبازها» به کارگردانی محمد رحمانیان و بازی علی عمرانی، مهتاب نصیرپور، هومن برقنورد و ... از 29 تیر در تالار وحدت بنیاد رودکی روی صحنه خواهد رفت.
انتهای پیام/
