تنظیم خانواده در چنگال اهداف "نظام سرمایه‌داری"

سؤال اینجاست که پس چرا 2 میلیارد نفر در سراسر دنیا از بحران گرسنگی رنج می‌برند و حتی از این تعداد 40.000 انسان که اغلب آنان کودکان هستند، از گرسنگی می‌میرند؟ چه اتفاقی در حال وقوع است؟

در این گزارش با بررسی جدیدترین آمار رسمی اعلام شده از سوی نهادهای بین‌المللی به برخی دلایل پیدا و پنهانِ بحران‌های جمعیتی در جهان امروز اشاره می‌کنیم.

سازمان ملل متحد سال 1989 روز 11 ژوئن را به عنوان "روز جهانی جمعیت" وارد تقویم‌ها کرد. هدف از این نامگذاری این بود که انسان‌ها، به دلیل کمبود منابع و ظرفیت‌های زمین، عواقب رشد بی‌رویه جمعیت را از یاد نبرَند. در این سال، برای نخستین بار برنامه مدونی برای تنظیم خانواده ارائه شد، با این توجیه که زمین نمی‌تواند شکم همۀ ساکنانش را سیر کند.

بحران گرسنگی، پدیده‌ای انکارنشدنی است، اما باید دید این ادعا که دلیل اصلیِ بحران‌های گرسنگی در جهان، ازدیاد جمعیت است، تا چه اندازه صحت دارد؟!

*** بحران اول: گرسنگی

جهان امروز نزدیک به یک میلیارد گرسنه دارد، یعنی به طور میانگین از هر 7 نفر یکی! اما این یک هفتم‌ها، در مقیاسِ جغرافیاییِ متوازنی نمود ندارد. جدول زیر به خوبی نشان می‌دهد که فقر و غنا، دو روی یک سکه‌اند و در طول تاریخ هر کجا گرسنگی بوده، بلا شک در جایی دیگر سیری‌ناپذیرانی بوده‌اند که بیش از نیاز و حق تصرّفِ خود، منابع حیات را به یغما برده‌اند.

از یک میلیارد گرسنۀ جهان تنها 2%شان در کشورهای پیشرفته‌اند (باریکۀ بنفش رنگ)

هرچند کشورهای آسیایی و آفریقایی به لحاظ اجتماعی-اقتصادی پیشرفت‌هایی داشته‌اند، اما گرسنگان جهان عمدتاً از کشورهای منطقه‌اند. تعداد گرسنگان در آفریقا از 175 میلیون به 239 میلیون نفر افزایش یافته، به عبارت دیگر 20 میلیون نفر در چند سال گذشته به جمع گرسنگان آفریقا اضافه شده‌اند: تقریباً از هر چهار نفر یک نفر!

روزانه 20 هزار کودک کمتر از 5 سال از گرسنگی/سوءتغذیه یا علل مربوط به آن می‌میرند. سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل(FAO)  دریافت کمتر از 1800 کالری در روز (کمترین حجم غذا برای زنده ماندن) را گرسنگی تعریف می‌کند؛ عددِ فاجعه‌باری که سالیانه 7 میلیون کودکِ در سنّ رشد را در زمرۀ قربانیانِ این مخوف‌ترین قاتل در تاریخ زندگی انسان قرار داده است.

*** بحران دوم: جمعیت

خبرگزاری آلمانی  "بیلد" به مناسبت روز جهانی جمعیت (شنبه 11 ژوئیه 2015) و به نقل از سازمان جمعیت جهانی گزارش داد تنها طی یک سال گذشته، جمعیت زمین 44 میلیون افزایش یافته و رکورد جدیدی را ثبت کرده است:

هفت میلیارد و سیصد و بیست و هشت میلیون نفر

این خبرگزاری همچنین اعلام کرد در هر یک دقیقه، 165 نوزاد، متولد و به این عدد اضافه می‌شود.  انتظار می‌‌رود جمعیت جهان تا سال 2050 به 9 میلیارد نفر برسد.

چنانچه گفته شد روز جهانی جمعیت با لزوم "تنظیم خانواده" به تقویم‌ها ورود کرد تا به اصطلاح از ترکیدن کرۀ زمین پیشگیری کند، اما با نگاهی به سیاست‌های جمعیتی غرب درمی‌یابیم که تنظیم خانواده، نسخه‌ای است که سازمان‌های به اصطلاح بین‌المللی فقط برای کشورهای در حال توسعه پیچیده و می‌پیچند.

*** نتیجه گیری: آیا زمین واقعاً برای ساکنانش، غذا کم دارد؟

200  ثروتمندِ اول جهان، از 2 میلیارد مردم فقیر، ثروت بیشتری دارند! تقریباً نیمی از جمعیت کنونی جهان (3 میلیارد نفر) با درآمد 1.25 دلار در روز یا کمتر زندگی می کنند.

در مقابل مدیریت انرژی، رادیو تلویزیون، سیستم‌های هوشمند الکترونیکی اعم از گوشی‌های تلفن همراه، تبلت، اینترنت، اتومبیل، پوشاک، غذا و در یک کلمه آسایش و رفاه در چنبرۀ معدود انسان‌های کرۀ زمین است.

همان 2% شهروندان کشورهای پیشرفته، به چاقی و اضافه وزن گرفتارند و این همان روی دومِ سکّۀ گرسنگی است. آنان هفت برابر بیش از سایر نقاط دنیا، زباله، دی اکسید کربن و نخاله‌های صنعتیِ مخرّب محیط زیست تولید می‌کنند.

این سیستم اقتصادیِ مریض، همچنان در گردش است.

با توجه به آنچه گفته شد، هیچ محقق و کارشناس جمعیت نیست که با اصل "تنظیم خانواده" در جوامع امروز بشری مخالف باشد. جلوگیری از رشد بی‌رویۀ جمعیت کرۀ زمین، در اصل پدیده‌ای در خور توجه و برنامه‌ریزی مسئولین و خانواده‌هاست، اما تنها به شرطی که اولاً از سوی همۀ کشورها به طور متوازن و عادلانه پیاده شود، و دوماً نه به معنی دستکاریِ نژادی و نهایتاً غلبۀ کشورهای مرفّه غربی و نسل‌کشی کشورهای در حال توسعه باشد، بلکه "تنظیم خانواده" مشتمل بر اقداماتی باشد که در راستای آگاهیِ مسئولانه درباره تعداد فرزندان، تطبیق زمان تولد فرزندان با شرایط زوجین، جلوگیری از بارداری‌های ناخواسته و... صورت گیرند.

بحران گرسنگی و عدم امنیت غذایی، بحرانی نیست که ساده‌لوحانه باور کنیم صرفاً  از یک سری علل طبیعی مانند کشاورزی، ذخایر سوخت و این قبیل عوامل نشأت می‌گیرد، بلکه به نوشتۀ روزنامۀ نیویورک تایمز "ساخته و پرداختۀ دست بشر است، نه طبیعت."

اگر سازمان ملل از یک سو نگران ازدیاد جمعیت جهان و از سوی دیگر نگران بحران گرسنگی است، و اتفاقاً هر دوی این نگرانی‌ها به جا و قابل تأمل هستند، لاجرم نمی‌تواند چشم خود را به روی یک عامل سوم در رأس این هرم ببندد.

نظام سرمایه داری: زیاده‌خواهیِ 1% جمعیت دنیاست که به تقسیمم ناعادلانۀ ثروت و در نتیجه فقر و گرسنگی انجامیده است.

به قول "مهاتما گاندی"، رهبر سیاسی-معنویِ هند:

کرۀ زمین امکانات کافی فقط برای برطرف ساختن نیاز انسان‌ها را فراهم می‌کند، و نه ارضای جاه‌طلبی‌های آن‌ها را.

منبع:سایت ریشه