پایان رمضان، مهاجرین به روزهای آینده امیدوار هستند

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم رمضان 94؛ بهار بندگی‌ دیگر به پایان خود رسید؛ ماهی که سرشار از خاطرات فراوان برای مسلمانان بود ودوستی‌ها و اشتراکاتی را همچون گذشته در میان ایرانیان و مهاجرین به یادگار گذاشت.

روزهای ماه مبارک رمضان شور و حال عجیبی برای همه ایجاد کرده بود و تکاپو و تلاش بیشتر برای بندگی را می‌شد بخوبی در میان مسلمانان احساس کرد

امسال مهاجرین افغانستانی در حالی برای مهمانی خدا آماده می‌شدند که درگیر طرح آمایش 10 و گرفتن کارت‌های کارگری بودند و اکنون که  به پایان ماه مبارک رمضان نزدیک می‌شویم، هنوز هم تعداد زیادی از مهاجرین موفق به گرفتن مدارکشان نشده اند. با وجود این مسائل، وقتی سر سفره‌های افطار مشترکی که پهن می‌شد،می نشستند دیگر حرفی از گلایه نبود و همه لبخند به لب برای پذیرایی از مهمانان تلاش می‌کردند و کار محول شده به خودشان را به سریع‌ترین زمان ممکن انجام می‌دادند.

سفره‌های افطاری ساده‌ای که عشق آدم‌ها و حضورشان به آن رنگ و برکت می‌دادو صفا و صمیمیت عجیبی در میانشان موج می‌زد، مانند سفره‌های افطار مشترک موسسه معلولین باور سبز که بعضی از روزها بعد تلاوت قرآن در وقت افطار که با در بسته موسسه روبه‌رو می‌شدیم حاکی از این بود که  سفره‌ای برای این جمع زیبا پهن نشده اما اگر در شب دیگری سفره‌ای پهن می‌شد، باز با همان احساس قشنگ و همیشگی آدم‌های این موسسه که برخورد می‌کردیم، دل پاک و روی خوش آن‌ها روح مهمانان‌شان را نوازش می‌کرد.

جلسه‌های تلاوت قرآن که در ماه مبارک رمضان در حرم مطهر رضوی، مساجد، موسسه‌ها و خانه‌های شخصی برگزار می‌شد، همیشه پر از مشتاقانی بود که ملیت ایرانی و افغانستانی در میانشان معنایی نداشت وهمه در کنار هم از کلام خداوند بهره‌مند می‌شدند و در پایان دعا برای فرج امام زمان (ارواحنا فداه) و پایداری و سلامتی مسلمین بود که بر لبان‌شان جاری می‌شد.

شب هنگام بعد از افطار تا سحر نیز پارک‌ها و فضاهای سبز مشهد محل خوبی برای استراحت و استفاده از برنامه‌های تدارک دیده شده در ماه مبارک رمضانبود؛ برنامه‌های آموزنده‌ای که علاوه بر درس‌ها و نکات دینی و اخلاقی، ساعات خوشی را برای خانواده‌ها ایجاد می‌کرد وچه لحظه‌های شیرینی بود که خانواده‌های ایرانی وافغانستانی با هم در این شب‌ها خندیدند و درس گرفتند.

شب‌های پر فضیلت قدر بود که همه داغدار شهادت حضرت امیرالمومنین (ع) بودند و برای استغفار و بهره‌مندی از الطاف خدا با خواندن دعای جوشن کبیر، خدا را صدامی‌زدند. از کنار بارگاه ملکوتی امام رضا (ع) گرفته تا خیابان‌ها و پارک‌های مناطق مختلف مشهدبه ویژه مناطق مهاجرنشین، شاهد صحنه نمایشی از ابراز اتحاد و برادری ایرانی‌ها و افغانستانی‌ها بود که برای کسانی که به صورت آشکار و پنهان در پی تفرقه‌افکنی و شکاف میان مسلمانان به ویژه این دو ملت هستند، پیام «گسست‌ناپذیر بودن پیوند دو ملت» صادر کرد.

ماه رمضان ماه خوبی‌ها و مهربانی‌ها با تمام گردهم بودن‌ها، اشک‌ها، لبخندها و افطاری‌های ساده مانند افطار بچه‌های مهاجر مدرسه خودگردان «هجرت» در خیرآباد با همه مشکلات و گرفتاری‌هایش مخصوصا برای مهاجرین افغانستانی گذشت و حال همزمان با رسیدن عید فطر، همه خوشبین‌تر از گذشته به آینده منتظر اتفاقات خوب هستند و همه با بزرگداشت این عید بزرگ برای حفظ اتحاد و دوستی تلاش می‌کنند.تا دو ماه دیگر، بچه های افغانستانی نیز  مثل همه بچه‌های ایرانی به پشت نیمکت‌های مدارس خواهند نشست.
انتهای پیام/