۵ مطالبه مهم دکهداران مطبوعاتی
خبرگزاری تسنیم: دکههای مطبوعاتی بهعنوان حلقه اول زنجیره ارتباطی مردم با رسانههای مکتوب محسوب میشوند.
به گزارش گروه "رسانهها" خبرگزاری تسنیم، دکههای مطبوعاتی بهعنوان حلقه اول زنجیره ارتباطی مردم با رسانههای مکتوب محسوب میشوند اما به جای اینکه این صنف در نگاه مدیران و برنامهریزان بهعنوان یک فعالیت فرهنگی در نظر گرفته شود بیشتر بهعنوان یک پیشه و فعالیت تجاری مورد توجه قرار گرفته است. همین نوع نگاه که فعالیت فرهنگی دکههای روزنامهفروشی را به حاشیه رانده، مشکلات فراوانی را برای فروشندگان روزنامهها و مجلات رقم زده است. اگر هزینه آب و برق کیوسکهای مطبوعاتی به اعداد و ارقام درشتی میرسد که هیچ تناسبی با ابعاد این اتاقکهای فلزی ندارد یا اینکه روزنامهفروش مبالغ چندین میلیونی بهعنوان مالیات پرداخت میکند همگی به دلیل وجود نگاه تجاری به صنف کوچکی است که ماهیت وجودی آن توزیع مطبوعات به شمار میرود اما برچسب واحد تجاری بلای جان صاحبان دکههای روزنامهفروشی به حساب میآید. موضوعات اینچنینی تنها بخشی از مشکلات این روزهای دکهداران به شمار میرود که در گفتوگو با «وطن امروز» به آن اشاره شده است.
تجاری شدن اجباری روزنامهفروشیها
همانطور که از اسم دکههای روزنامهفروشی نمایان است، این صنف به منظور عرضه مجلات، روزنامهها و هفتهنامهها و در کل آنچه بهعنوان جراید مطرح است تاسیس شده تا با فروش آنها چرخه اقتصادی رسانههای مکتوب را به گردش درآورد. البته این مسیر پرفراز و نشیب طی سالهای گذشته به دلیل گرانیهای پیدرپی کاغذ، هزینههای چاپ و توزیع، دستخوش تغییراتی شد که سود حاصل از فروش روزنامه را کاهش داد بر این اساس صاحبان دکههای روزنامهفروشی نیز مجبور به فروش اقلام دیگری در کنار رورنامه شدند که دردسرهای خاص خود را برای این صنف به همراه داشت. حسین نوری، صاحب یکی از دکههای روزنامهفروشی درباره مشکلات شغلی و مطالبات خود از دولت میگوید: فروش روزانه مطبوعات نمیتواند جوابگوی نیاز مالی دکهداران باشد بنابراین فروش اقلامی مانند تنقلات و سیگار برای جبران سود کم روزنامهفروشی در دکهها باب شده است اما در مقابل فعالیت فرهنگی دکههای مطبوعاتی را تحتالشعاع قرار داده و همه بهعنوان یک واحد تجاری به آن نگاه میکنند. به گفته نوری، این طرز نگاه بر نحوه تصمیمگیری مدیران درباره فعالیت صنفی دکهها تاثیر گذاشته و در همه موارد مانند یک واحد تجاری با آنها برخورد میکنند و در کل فعالیت فرهنگی دکهها فراموش شده است. وی با اشاره به اثرات سوء این دیدگاه میافزاید: در حال حاضر به دلیل داشتن برچسب تجاری دکهدارها مجبورند هزینه آب و برق بسیار بالایی پرداخت کنند که با سطح درآمدشان هیچ سنخیتی ندارد. این روزنامهفروش درباره مطالبه خود از دولت بیان داشت: لازم است تجدیدنظری درباره دکههای مطبوعاتی انجام گیرد و برای هزینه آب و برق تعرفه پایینتری در نظر گرفته شود.
لزوم حمایت شهرداریها
این در حالی است که دکههای روزنامهفروشی به نحوی زیر نظر شهرداریها اداره میشوند اما گاهی وجود برخی قواعد دستوپاگیر مشکلی را بر مجموعه دردسرهای این صنف افزوده است. مشکینی یکی دیگر از روزنامهفروشهای شهر در این باره میگوید: دکهها به منظور فروش روزنامه راهاندازی شدهاند اما طراحی آنها به نحوی است که جایی برای چیدن روزنامه ندارند بنابراین باید آنها را جلوی دکه چید که شهرداری با این کار مخالف است. وی خاطرنشان کرد: یا باید ساختار دکهها تغییر کند یا اینکه شهرداری اشتباه خود در طراحی دکهها را بپذیرد و مانع فعالیت روزنامهفروشها نشود. به باور مشکینی، در برخی موارد اصلاح هندسی خیابانها یا تعریض معابر باعث جابهجایی دکهها میشود و شهرداری بدون توجه به فاصله لازم، دکهها را در کنار هم مستقر میکند که باعث ایجاد مشکلاتی میشود.
تأمین اجتماعی با دکهها راه بیاید
جالب اینجاست که تجاری محسوب شدن واحدهای فروش روزنامه در نرخ حق بیمهها تاثیرگذار شده و هزینه بیمه فروشندگان روزنامه نیز مانند دیگر صنوف تجاری محاسبه میشود. یاوری از دیگر فعالان این صنف با بیان این مطلب میگوید: درآمد پایین دکه روزنامهفروشی اجازه نمیدهد فردی را بهعنوان شاگرد یا فروشنده تماموقت به کار گیریم اما در عین حال برای انجام برخی کارها به اجبار باید دکه را برای ساعاتی به فرد دیگری بسپاریم که به طور موقت به فروشندگی مشغول شود اما سازمان تامین اجتماعی چنین موضوعی را قبول نمیکند. وی در توضیح این مشکل یادآور شد: لازم است سازمان تامین اجتماعی با توجه به میزان درآمد دکههای مطبوعاتی استثنایی برای کارگران و فروشندگان این صنف در نظر بگیرد و فروشندگان نیمهوقت را برای دکهها مجاز قلمداد کند.
منبع:وطن امروز
انتهای پیام/
