عقبنشینی آمریکا از توافق هستهای با ایران اشتباهی تاریخی است
خبرگزاری تسنیم: وزیران امور خارجه و انرژی آمریکا طی مقالهای نوشتند که توافقی که در وین حاصل شد تنها گزینه با دوام برای ممانعت از دستیابی ایران به سلاح اتمی بوده است و عقبنشینی آمریکا از این توافق اشتباهی تاریخی خواهد بود.
به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، "جان کری" وزیر امور خارجه و "ارنست مونیز" وزیر انرژی آمریکا طی مقالهای در روزنامه واشنگتن پست به تشریح توافق هستهای با ایران پرداختند.
در این مقاله آمده است: زمانی که اوباما به قدرت رسید وی با ایرانی مواجه شده که بر چرخه سوخت هستهای مسلط شده بود و تاسیسات غنی سازی اورانیوم مخفیانهای را در داخل کوه ایجاد کرده بود و در مسیر نصب 20 هزار سانتریفیوژ برای غنی سازی اورانیوم قرار داشت و در حال توسعه سانتریفیوژهای پیشرفته بود و در حال تکمیل رآکتور آب سنگینی بوده که میتوانست پلوتونیوم در سطح استفاده در سلاح تولید کند.
اگر ایران میخواست سلاح اتمی تولید کند پیشتر بسیار عالی در این مسیر قرار داشته و جامعه بینالملل نیز کمترین نظارتی در این برنامه داشتهاند. با این شرایط، رئیس جمهور متعهد شد که هرگز به ایران اجازه دستیابی به سلاح اتمی را ندهد.
توافقی که این ماه در وین حاصل شد نه تنها بهترین راه برای ممانعت از ایران برای دستیابی به سلاح اتمی بوده بلکه تنها گزینه با دوام برای رسیدن به این هدف بوده است.
این راه حل دیپلماتیکی جامع با حمایت یکپارچه قدرتهای پیشروی جهانی همراه است. این توافق زمان مورد نیاز ایران برای توسعه سلاح اتمی را افزایش میدهد و معیارهای راستی آزمایی قدرتمندی فراهم میکند که به ما زمان وسیعی برای پاسخ دادن به ایران در صورت انتخاب کردن آن مسیر میدهد و هیچ یک از گزینهها از روی میز حذف نخواهد شد.
این توافق مخصوصا هرگونه مسیر احتمالی ایران برای تولید مواد شکافت پذیر برای سلاح اتمی، اورانیوم با درصد غنای بالا و مسیر تولید پلوتونیوم و اقدامات مخفیانه را مسدود میکند.
این توافق بر اساس راستیآزمایی و نه اعتماد است. ایران پیش از آنکه هرگونه کاهش در تحریمهای اقتصادی را بدست بیاورد باید غنی سازی، تحقیق و توسعه و ذخایر اورانیوم غنی سازی شده خود را به عقب بازگرداند.
برای جلوگیری از تقلب، بازرسان بینالمللی دسترسی بی سابقهای به تاسیسات هستهای اعلام شده و هرسایت دیگر و همچنین تمام زنجیره تامین هستهای از تولید اورانیوم تا ساخت و راه اندازی سانتریفیوژ خواهند داشت.
اگر ایران به مسئولیتهای خود عمل نکند، تحریمها به جای خود باز خواهند گشت و هیچ کشوری نمیتواند مانع از این اتفاق شود.
اگر ایران تلاش کند که توافق را نقض کند جهان زمان طولانی تری –یک سال در مقایسه با دو ماه- برای پاسخ دادن به این اقدام پیش از تولید یک بمب خواهد داشت.
ما همچنین از اختیار اخلاقی که در نتیجه از بین رفتن تمامی گزینههای دیپلماتیک است برخوردار خواهیم بود.
آیا این توافق خوبی برای آمریکا و برای امنیت جهانی نیست؟ حقایق را در نظر بگیرید.
بدون این توافق، ایران میتواند ظرفیت خود برای غنی سازی اورانیوم را در اندک زمانی دوبرابر کند اما با این توافق ایران باید ظرفیت خود را به سرعت و سریع کاهش دهد.
بدون این توافق ایران میتواند به سرعت به توسعه سانتریفیوژهای پیشرفته بپردازد اما با این توافق این برنامه به صورت چشمگیری محدود میشود.
بدون این توافق، ایران میتواند ذخایر موجود اورانیوم غنی سازی شده را توسعه دهد اما با این توافق، ذخایر اورانیوم ایران 98 درصد کاهش مییابد و تا 15 سال در همین اندازه باقی خواهد ماند. همچنین ایران باید از شر اورانیوم 20 درصد غنی سازی شده خود که مهمترین مسیر در راه تولید بمب است، خلاص شود.
بدون این توافق، ایران هر ساله میتواند پلوتونیوم مورد نیاز برای ساخت یک یا دو بمب هستهای را تولید کند اما با این توافق ایران نمیتواند پلوتونیوم در سطح سلاح تولید کند.
بدون این توافق ایران میتواند گامهای ضروری برای تولید سلاح اتمی را طی کند اما با این توافق ایران از هرگونه پیگیری این گامها منع شده است.
در صورتی که جامعه بینالمللی شک کند که ایران در حال تقلب است آژانس بینالمللی انرژی اتمی میتواند درخواست دسترسی به مکان مشکوک را بدهد. درباره دوره 24 روزه ممکن برای اعطای دسترسی به بازرسان برای بررسی سایت مشکوک بسیار صحبت شده است. برای شفاف شدن این موضوع، آژانس بین المللی انرژی اتمی تحت پروتوکل الحاقی انپیتی میتواند درخواست دسترسی به هر سایت مشکوک را طی 24 ساعت بدهد که ایران نیز در این توافق پروتوکل الحاقی را پذیرفته است. این توافق خطوط اصلی را تغییر نخواهد داد. در واقع این توافق این موضوع را ارتقا داده و مکانیزم جدیدی را فراهم کرده که آژانس بین المللی انرژی اتمی بتواند به دسترسی مورد نیاز برسد و محدوده زمانی برای دسترسی به سایت مورد نیاز را طی 24 روز فراهم کند.این مکانیزم ابزار مهمی را برای اطمینان یافتن از این موضوع فراهم میکند که ایران نمیتواند تا بی نهایت تاخیر ایجاد کند.
بسیار مهمتر، نمونه برداریهای محیطی میتواند اثرات میکروسکوپی فعالیتهای هستهای را حتی پس از حذف شواهد ردیابی کند. تاریخ خود ایران نمونه بسیاری خوبی فراهم کرده است.
در فوریه 2003، آژانس بین المللی انرژی اتمی درخواست دسترسی به سایت مشکوکی در تهران کرد و مذاکرات در این باره به طول انجامید و ایران تلاش کرد تا شواهد را حذف کند. اما پس از شش ماه، آزمایشها فعالیتهای هستهای را با وجود تلاش ایران بر سرپوش گذاشتن بر آن نشان داد.
برنامهای که در وین مورد تایید قرار گرفت، تاریخ انقضا ندارد و تا بی نهایت ادامه دارد. برخی از مفادهای آن تا 10 سال و برخی دیگر تا 15 سال و برخی دیگر نیز تا 20 یا 25 سال ادامه خواهد داشت اما ضرورتهای شفاف سازی و تعهد بسیار اساسی ایران در حفظ ماهیت صلحآمیز برنامه هستهای خود ابدی خواهد بود.
در همان زمان نیز تحریمهای اقتصادی تا زمانی که ایران به تعهدات کلیدی خود عمل نکند دست نخورده باقی خواهد ماند. این تعهدات شامل حذف هسته رآکتور اراک، قطع اتصال و مهر و موم کردن 13 هزار سانتریفیوژ و انتقال بخش عمدهای ذخایر اورانیوم به خارج از کشور است.
عقب نشینی از این توافق برای آمریکا اشتباهی تاریخی خواهد بود و از شرکای خود منزوی خواهیم شد و شاهد گسسته شدن رژیم تحریمها بوده و به ایران توانایی غیر محدود شدهای برای پیگیری برنامه هستهایش را میدهیم.
ما این موضوع را قبول داریم که ایران همچنان تهدیدی برای ثبات در خاورمیانه است. این خطر به صراحت دلیل این موضوع که چرا این توافق بسیار ضروری بوده و چرا ما به سختی مبارزه کردیم تا تحریمهای تسلیحاتی چندگانه همچنان برای 5 سال و تحریمهای موشکهای بالستیک برای 8 سال باقی بماند را نشان میدهد. تحریمهای آمریکا در زمینه تروریسم، حقوق بشر و موشکها نیز همچنان ادامه خواهد یافت.
ایران مجهز به سلاح اتمی برای متحدان ما در خاورمیانه و همچنین آمریکا و جامعه جهانی یک تهدید است. با حذف شدن این تهدید از روی میز، این توافق این موضوع را بسیار راحتتر میکند تا با چالشهای دیگری که ما با فعالیتهای منطقهای ایران مواجه هستیم برخورد کنیم.
پرزیدنت اوباما به صورت شفاف گفت که ایران به سلاح هستهای دست نخواهد یافت. نه تحریمها و نه اقدام نظامی میتوانست این نتیجه را تضمین کند. راه حل، توافق دیپلماتیک جامعی بوده که در وین حاصل شد.
انتهای پیام/.