لابی و مصلحتاندیشی، معیار انتخاب برخی مدیران موزهها
خبرگزاری تسنیم: مدیرکل موزههای سازمان میراث فرهنگی از وجود لابی و مصلحتاندیشی به عنوان معیار انتخاب برخی مدیران موزهها انتقاد کرد و گفت:هنوز نتوانستهایم یک موزه اجتماعی با موضوع روز در ایران برپا کنیم.
محمدرضا کارگر در گفتوگو با خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه آیا وضعیت و شرایط مدیران موزهها به گونهای هست که توسعه موزهها و افزایش مخاطب آنها را در پی داشته باشد، اظهار داشت: پتانسیل این موضوع هست ولی نه به صورت بالفعل، چرا که نظام مدیریتی در ایران به شکلی است که از شما این را نمیخواهند و دلیل ان هم این است که در قسمت عالیه خود این دغدغه را ندارد.
وی اضافه کرد: آن چیزی که امروز از مدیر موزه میخواهند این است که ویترین آن تمیز باشد، چراغهایش روشن باشد، ارباب رجوعی که میآید ناراضی نباشد، بروشور در اختیارش قرار گرفته باشد، حفاظت و امنیت آن عالی باشد و در نهایت بلیط بیشتری بفروشد؛ متأسفانه اینها نهایت و ایدهآل است و مدیر هم تلاش میکند چنین کاری را انجام دهد.
مدیرکل موزههای سازمان میراث فرهنگی ادامه داد: ما برای انتخاب مدیران خود در موزهها ضابطه و معیار نداریم، مثلاً فردی را مسئول یک موزه قرار میدهیم که در حوزه موزهداری درس نخوانده و سواد، تجربه لازم و حتی آشنایی کم را ندارد و این فرد در نهایت با لابیها و مصلحتهایی انتخاب میشود که در این ماجرا باید گفت: «جسم ناهستی، بخش کی تواند که شود هستی بخش»؟
وی با بیان اینکه این فرد بلافاصله به مدیر اجرایی تبدیل میشود در حالی که ما نیاز به مدیریت فرهنگی داریم تصریح کرد: در ایران درباره مدیریت فرهنگی بسیار کم صحبت شده است اما راجع به مدیریت اجرایی زیاد صحبت کردیم؛ در عین حال، فکر نکردیم مفهوم مدیر فرهنگی چیست، چرا که در مدیریت فرهنگی اصلاً نباید سیاسیکاری کنیم و در این نوع مدیریت، واکنشها، صحبتها و ارتباطات مدیر باید باز و نامحدود باشد.
کارگر اضافه کرد: میدریت فرهنگی باید پایدار باشد، نباید عزل و نصب این مدیران با جریانات سیاسی همراه باشد و اگر دقت کنیم متوجه میشویم که هر جایی که خدمات فرهنگی صورت گرفته است انتخاب مدیران درست صورت گرفته است و این مدیران پایدار بودند.
وی با بیان اینکه ایران در برههای کامپیوتر نداشت ولی وقتی شروع به ورود به این حوزه کرد، این سواد بسیار زود پراکنده و پخش شد، خاطرنشان کرد: این به معنای این است که اگر ما شروع به آموزش مدیران کنیم و شرایطی عمومی و آموزشی آن فراهم شود میتوانیم توفیقات زیادی در این حوزه داشته باشیم اما باید اعتراف کنیم که هنوز در ایران فرصت پیدا نکردیم یک موزه را با اهداف اجتماعی و تأثیرگزاری در حوزههای مختلف ایجاد کنیم.
مدیرکل موزههای سازمان میراث فرهنگی اضافه کرد: مثلاً در موزههای اقوام با همین اعتبارات فعلی میتوانیم یک موزه را ایجاد کنیم ولی همین فرصت را هم نداریم و آن قدر شرایط از گذشته برای ما به یادگار مانده است که توانایی و فرصت این را نداریم؛ برخی موزها 10 سال است کلنگ خورده و هنوز کاری روی آن انجام نشده است لذا هنوز نتوانستیم به شرایط کیفی در حوزه موزه به صورت عملی و مشهود بپردازیم.
انتهای پیام/
