رسوایی فیشهای حقوقی فرصت کم نظیری برای بازتعریف تئوری عدالت است
رسوایی فیشهای حقوقی فرصت کم نظیری برای «بازتعریف تئوری عدالت» و گفتمان عدالتخواهی است و از قضا آنچه بیش از همه در علوم انسانی کاربردی بحران زده است، از یک سو «تئوری عدالت» است و از دیگر سو، «فلسفه اخلاق» است.
به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران تسنیم «پویا»، پیام فضلی نژاد سردبیر مجله عصر اندیشه گفت: رسوایی فیش های حقوقی فرصت کم نظیری برای 'بازتعریف تئوری عدالت' و گفتمان عدالتخواهی است و از قضا آنچه بیش از همه در علوم انسانی کاربردی بحران زده است، از یک سو 'تئوری عدالت' است و از دیگر سو، 'فلسفه اخلاق' است. تئوری عدالت ما ساختارمند نیست. ابعاد فلسفی و کلان آن رشد کرده و پویاست، اما در ابعاد نظری، ساختاری و مدل سازی که نیروی آن به دیالکتیک آرمان و هدف در حوزه عدالتخواهی شکل می دهد، با خلا سهمگینی مواجه ایم.
وی افزود: همین سبب شده تا گفتمان عدالتخواهی ما نیز تحت الشعاع یک پراگماتیسم سطحی قرار گیرد: از یک طرف، لیبرال ها با مدل های منسوخ اساس عدالت را نسخ می کنند و از طرف دیگر آنارشیست ها که ساختارستیز هستند، فرصت القای یک گفتمان شبه اسلامی را فراهم می بینند و عدالت و عدالتخواهی را ابزار کسب قدرت می کنند.
فضلی نژاد ادامه داد: در میانه دو نیروی لیبرالیستی و آنارشیستی که غایتشان کسب قدرت و ثروت است، نیروی انقلاب باید زمان را مغتنم شمارد و در سطح تئوریک یک تکاپوی جدی و جدید را برای بازتعریف تئوری عدالت براساس اقتصائات روز آغاز کند. ما با تغییرات تکان دهنده ای طی نیم دهه گذشته در ایران و جهان روبه رو بوده ایم. تئوری های ما به مثابه راهنمای عمل، نمیتواند فارغ از این تغییرات باشد و عناصر آن نیاز به بازتعریف داد. برای عدالتخواهی باید 'برنامه عمل' داشت و فلسفه و جامعه را به هم پیوند زد.
سردبیر مجله عصر اندیشه افزود: فلسفه عدالت خواهی آن زمان با جامعه عدالتخواه پیوند می خورد که ما همزمان به 'بازسازی فلسفه اخلاق' نیز بپردازیم و در این عرصه عالمان و علما را هم با پرسش های جدی روبه رو کنیم و هم یک پویش مطالبه گری در درون گفتمان انقلاب داشته باشیم.
فضلی نژاد با اشاره به اینکه روند تدریجی این بازتعریف سالها زمان خواهد برد، گفت: اگر نخبگان اجازه دهند لیبرال های غرب گرا و آنارشیست های التقاطی پرچم دار عدالت شوند، بی شک عدالتخواهیِ متکی به اسلام ناب شکست می خورد. بنابراین، سیاستمداران را باید از این عرصه دور نگه داشت و میدان را برای فعالان فکری و فرهنگی گشود تا گفتمان عدالتخواهی دوباره انسجام یابد و عدالتخواهان بر محور رهبری انقلاب متحد شوند، چون لیبرالیسم و آنارشیسم عدالت را قیچی میکنند.
انتهای پیام/
