فیلم سیاسی، جامعه را پالایش میکند
یکی از کمبودهای جدی سینمای ایران، فیلم سیاسی است تا جایی که می توانم بگویم ما در سینمای ایران، فیلم سیاسی به معنای درست کلمه نداریم. ممکن است چند سال یکبار فیلمی در این حوزه ساخته شود، ولی هم کم هستند و هم کمفروغ و احیانا ضعیف ساخته می شوند.
به گزارش گروه رسانه های خبرگزاری تسنیم، یکی از کمبودهای جدی سینمای ایران، فیلم سیاسی است تا جایی که می توانم بگویم ما در سینمای ایران، فیلم سیاسی به معنای درست کلمه نداریم. ممکن است چند سال یکبار فیلمی در این حوزه ساخته شود، ولی هم کم هستند و هم کمفروغ و احیانا ضعیف ساخته می شوند، آن قدر که بتوان گفت سینمای سیاسی نداریم. آن هم در حالی که یکی از نیازهای جدی جامعه امروز و فردای ماست، چون فیلم سیاسی نقش خیلی پررنگ و موثری در پالوده کردن جامعه داشته و میتواند آن را از برخی ناراستی هایی که ممکن است گرفتارش شود، آگاه کند.
بنای فیلم سیاسی بر کالبد شکافی موضوعات سیاسی و نقد قدرت است، اعم از قدرت سیاسی، اقتصادی و هر نوع قدرتی که در حوزه سرنوشت جامعه ایفای نقش می کند.در واقع این انواع قدرت، موضوع فیلم سیاسی است و فیلمساز سیاسی این قدرت ها را مورد نقد، بررسی، تحلیل و واکاوی قرار میدهد.
یکی از دلایلی که ما سینمای سیاسی نداریم، این است که برخی اصحاب قدرت در حوزه سیاست، اقتصاد، پزشکی، ورزشی و .... تاب شنیدن اشکالات و ضعف های خودشان را ندارند و متاسفانه بسرعت پشت موضوعاتی که مربوط به بنیان جامعه می شود، سنگر میگیرند و بهگونهای وانمود میکنند که اگر آنها نقد شوند، ارکان نظام و جامعه زیر سوال می رود. این در حالی است که هر جامعه ای که بنا دارد به تعالی و پویایی برسد به این نوع از سینما بشدت نیازمند است و جامعه ما نیز
به سینمای سیاسی نیاز دارد.
مردم در کنار مسائل فردی خودشان با مسائل اجتماعی هم درگیر هستند، پرسش دارند و درست یا غلط درباره موضوعات مختلف اظهار نظر میکنند.
جامعهای با این شرایط و مختصات، نیازمند تولید فیلمهایی است که این موضوعات را برای مردم تحلیل کند.
در مجموع سینمای سیاسی که انشاءالله در آینده جامعه ما شکل بگیرد، باید بتواند این مسائل را رعایت کند.
منتقد سینما
انتهای پیام/
