سخن امام صادق(ع) درباره نکته مهمی که لقمان به پسرش یاد داد
از خدا چنان بترس که اگر قیامت را با همه خوبىهاى انس و جن دریابى، باز هم بهراسى که خداوند عذابت کند. و به خدا چنان امیدوار باش که اگر قیامت را با همه بدىهاى انس و جن دریابى، امیدوار باشى که خداوند تو را بیامرزد.
به گزارش گروه رسانههای خبرگزاری تسنیم، امام جعفر صادق علیهالسلام: لقمان به پسرش موعظه کرد: اى پسرم! از خدا چنان بترس که اگر قیامت را با همه خوبى هاى انس و جن دریابى، باز هم بهراسى که خداوند عذابت کند. و به خدا چنان امیدوار باش که اگر قیامت را با همه بدى هاى انس و جن دریابى، امیدوار باشى که خداوند تو را بیامرزد.
پسرش به او گفت: اى پدر! چگونه مىتوانم چنین باشم، در حالى که تنها یک قلب دارم؟
لقمان گفت: «اى پسرم! اگر قلب مؤمن بیرون آورده و پاره شود، دو نور در آن دریافت مى گردد: نورى براى خوف و نورى براى رجا، که اگر وزن شوند، هیچ یک ذرّه اى بر دیگرى ترجیح نخواهد داشت.
هر کس به خدا ایمان آورَد، سخن خدا را تصدیق مىکند و هر کس گفته خداوند را تصدیق کند، به دستور او جامه عمل مىپوشد . و هر کس به دستور او جامه عمل نپوشد، گفته خدا را تصدیق نکرده است زیرا این خلق و خوها، بر درستىِ یکدیگر شهادت مىدهند. پس هر کس به خدا ایمان صادقانه داشته باشد، در عمل نیز با خدا خالصانه و خیرخواهانه رفتار مى کند و هر که در راه خدا خالصانه و خیرخواهانه عمل کند، حقیقتا صادقانه به خدا ایمان آورده است.
و هر که خدا را اطاعت کند، از او مىترسد و هر که از او بترسد، او را دوست مىدارد و هر که او را دوست بدارد، از فرمانش پیروى مى کند و هر که از فرمانش پیروى کند ، مستحقّ بهشت و رضوانش مىگردد ، و هر که از رضوان الهى پیروى نکند، غضب خدا بر او هموار مى گردد. از غضب خدا ، به خدا پناه مىبریم!»
متن حدیث:
عنه علیه السلام ـ فیما وَعَظَ لُقمانُ ابنَهُ ـ : یا بُنَیَّ ، خَفِ اللّه َ خَوفاً لَو أتَیتَ القِیامَةَ بِبِرِّ الثَّقَلَینِ خِفتَ أن یُعَذِّبَکَ ، وَارجُ اللّه َ رَجاءً لَو وافَیتَ القِیامَةَ بِإِثمِ الثَّقَلَینِ رَجَوتَ أن یَغفِرَ لَکَ .فَقالَ لَهُ ابنُهُ : یا أبَتِ ، وکَیفَ أُطیقُ هذا وإنَّما لی قَلبٌ واحِدٌ .
فَقالَ لَهُ لُقمانُ : یا بُنَیَّ لَوِ استُخرِجَ قَلبُ المُؤمِنِ فَشُقَّ لَوُجِدَ فیهِ نورانِ ، نورٌ لِلخَوفِ ونورٌ لِلرَّجاءِ حدیث ، لَو وُزِنا لَما رَجَحَ أحَدُهُما عَلَى الآخَرِ بِمِثقالِ ذَرَّةٍ .
فَمَن یُؤمِن بِاللّه ِ یُصَدِّق ما قالَ اللّه ُ ، ومَن یُصَدِّق ما قالَ اللّه ُ یَفعَل ما أمَرَ اللّه ُ ، ومَن لَم یَفعَل ما أمَرَ اللّه ُ لَم یُصَدِّق ما قالَ اللّه ُ ؛ فَإِنَّ هذِهِ الأَخلاقَ تَشهَدُ بَعضُها لِبَعضٍ ، فَمَن یُؤمِن بِاللّه ِ إیماناً صادِقاً یَعمَل للّه ِِ خالِصاً ناصِحاً ، ومَن عَمِلَ للّه ِِ خالِصاً ناصِحاً فَقَد آمَنَ بِاللّه ِ صادِقاً ، ومَن أطاعَ اللّه َ خافَهُ ، ومَن خافَهُ فَقَد أحَبَّهُ ، ومَن أحَبَّهُ اتَّبَعَ أمرَهُ ، ومَنِ اتَّبَعَ أمرَهُ استَوجَبَ جَنَّتَهُ ومَرضاتَهُ ، ومَن لَم یَتَّبِع رِضوانَ اللّه ِ فَقَد هانَ عَلَیهِ سَخَطُهُ ، نَعوذُ بِاللّه ِ مِن سَخَطِ اللّه ِ.
«بحارالانوار، جلد13، صفحه 412»
انتهای پیام/
