هانری کربن حکمت و عرفان اسلام را در ایران یافت
آیتالله علی اکبر رشاد ضمن اینکه شخصیت کربن را شورشی علیه غرب مادیتگرا معرفی کرد، گفت: کربن که از دل جهان غرب بر آمد، به دنبال معرفت و نوری الهی بود که در نهایت به اذعان وی، آن را در ایران و آن هم در حکما و عرفای ایران یافت.
به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا دومین نشست «بررسی و نقد دیدگاههای هانری کربن» از هشتمین همایش «آنان که میاندیشند» که به همت کانون اندیشه جوان و مشارکت نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری دانشگاه تهران، امروز یکشنبه و با حضور آیتالله رشاد، رئیس پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی و اساتید و صاحبنظران رشته فلسفه و حکمت اسلامی در دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران برگزار شد.
آیتالله علی اکبر رشاد در این نشست با اشاره به اینکه نگرش کربن در حکمت اسلامی و شیعی معطوف به باطنگرایی است، گفت: هانری کربن عالم هستی را صرفاً یک قالب صوری و جسمی نمیدید بلکه او اعتقاد داشت عالم هستی دارای یک کالبد روحی است که حقیقت عالم همان بعد روحی و معنوی آن است.
وی شخصیت کربن را شورشی علیه غرب مادیتگرا معرفی کرد و گفت: همان طور که پسا مدرنیته شورشی علیه مدرنیته به حساب میآید، چهرههایی مثل هانری کربن شورشی علیه غربِ مادیتبنیاد شمرده می شود. کربن که از دل جهان غرب بر آمد، به دنبال معرفت و نوری الهی بود که در نهایت به اذعان وی، آن را در ایران و آن هم در حکما و عرفای ایران یافت.
رئیس پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی با تأکید بر اینکه هانری کربن و امثال وی دارای علم و معرفت نسبی بودند و نزد ما جایگاه خوبی دارد، اما نباید او را الگو قرار داد، گفت: این را باید بدانیم که امثال هانری کربن برای ما ایرانیان و حتی مسلمانان نمیتواند منبع و الگوی مناسبی باشد، بلکه او الگوی مناسبی برای فرانسویها میتواند باشد، زیرا کربن به منابعی رجوع میکرد که اکنون این منابع به صورت کامل در دستان ماست. کربن در واقع شارح آثار حکمای اسلامی بود. اکنون ما بزرگترین شارحان فلسفه صدرایی را به نام آیتالله جوادی آملی داریم.
در این نشست شهرام پازوکی، مدیر گروه ادیان و عرفان مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران سخنرانی خود را با عنوان «هانری کربن و اندیشه ایران» آغاز کرد و گفت: هانری کربن دو رکنِ تشیع و تصوف را از ارکان اسلام ایرانی میداند. وی در تحقیقات خود به دنبال سیدحیدر عاملی میرود، زیرا عاملی میگوید روح تصوف، تشیع و روح تشیع، تصوف است و آنها را یکی میداند. بنابراین تصوف و تشیع خاص ایران است که آن را از باطن اسلام کشف کردند. پس هانری کربن اصرار دارد که پیوند معنوی اسلام و ایران را تصوف و تشیع معرفی کند.
رضا فیض، پژوهشگر عرفان دیگر سخنران این نشست بود که به مناسبت ایام فاطمیه(س) به ترجمه بخشی از نامه لویی ماسون، شرقشناس و اسلامشناس فرانسوی به شاگرد خود هانری کربن نسبت به پاسداشت مقام حضرت زهرا(س) پرداخت. به گفته وی چهره سرشناس ماسینیون در سالهای پایانی عمر خود نامهای به هانری کربن، شاگرد و همکارش نگاشته است که باید آن را وصیتنامه معنوی استاد به شاگرد پنداشت.
وی با اشاره به اینکه در این نامه ماسینیون درباره «اسلام عرفانی» و «اسلام شیعی» صحبت میکند، گفت: وی از هانری کربن میخواهد که پس از مرگ وی از دوسی مقدسی که خدا درباره محمد(ص)، فاطمه(س) و سلمان به او الهام کرده است، دفاع کند و از کربن میخواهد درباره فاطمه(س) مجموعهای را فراهم کند، زیرا شخصیت این بانوی مکرم اسلام چنان است که میتواند شیعه و سنی و اسلام و مسیحیت را به وحدت با یکدیگر دعوت کند.
مهدی فدایی مهربانی، عضو هیئت علمی گروه سیاسی دانشگاه تهران که صحبت خود را با عنوان «هانری کربن و فلسفه سیاسی اسلام» آغاز کرد، با اشاره به اینکه هانری کربن اساساً فیلسوف سیاسی نیست، افزود: از این جهت، سخن گفتن درباره اندیشه سیاسی کربن عجیب به نظر میرسد، اما اگر داشتن اندیشه سیاسی را صرفاً سخن از قدرت، حکومت و دیگر ملزومات سیاستورزی جدید ندانیم، میتوان از سیاسی بودن اندیشه کربن سخن گفت، به همان ترتیب که میتوان از سیاسی بودن اندیشه بسیاری از فلاسفه غربی سخن گفت که اساساً فیلسوف سیاسی نیستند و بخشی از فلسفه خود را به سیاست اختصاص ندادهاند. قصد ما در اینجا خوانش سیاسی کربن نیست بلکه در صدد هستیم ظرفیتهای نهفته در خود اندیشه کربن را نشان دهیم.
انتهایپیام/
