پیشگیری بهتر از درمان/ یک راه حل ساده برای پاک نکردن صورت مسئله
تجربه های انسان در زمینه ی صنعت ، بهداشت ، اعتیاد و ... بر این مطلب اتفاق نظر دارد که پیشگیری از خرابی و بیماری ، بسیار کم هزینه تر از اصلاح است . ضمن اینکه در ترمیم همیشه امکان بازگشت مشکل بیشتر است.
به گزارش گروه رسانه های خبرگزاری تسنیم، سادس نوشت: در هر جامعه ای یکسری مقررات و قوانینی برای زندگی مناسب وجود دارد که عدم رعایت آنها به نحوی حرمت شکنی و قانون شکنی به حساب می آید. اگر ارکان یک جامعه را مانند پیکره ی یک موجود زنده در نظر بگیریم، این موجود برای ادامه ی حیات به شرائطی نیازمند است که باید برایش فراهم نمود و در کنار آن با آسیب هایی نیز مواجه می شود که می توانند به او لطمه بزنند و ادامه ی حیاتش را با مخاطره ی جدی روبرو کنند . جرم و تخلف در یک جامعه مانند ویروسی است که به جان بدنه ی اجتماع می افتد و سلامت آن را بر هم زده و از حالت تعادل خارج می کند زیرا جامعه ی ایده آل از نظر سلامت ، جامعه ای است که تخلفات و جرائم در آن به حداقل خود برسد و هر قسمت از أجزاء و ارکان آن ، کار خود را به درستی و بر طبق موازین انجام دهد . بنابراین هر مقدار تخلفات در جامعه ای بیشتر شود ، جامعه بیمارتر و به دنبالش آسیب پذیرتر است و نیاز به اصلاح و ترمیم دارد .
در این زمینه مانند هر نوع آسیب دیگری می توان دو نوع نگاه داشت:
1) نگاه اول این است که نیروها صرف شناخت راه های بهبود بیماری جامعه شود و تجویز هایی نیز برای دفع بیماری ها از جسم مریض اجتماع صورت بگیرد بطوری که در إزاء هر تخلفی یک جریمه ، دارو یا برخوردی را در نظر بگیریم و به وسیله ی آنها اجزاء این پیکره را روز به روز به سمت سلامت بیشتر نزدیک کنیم . اسم این نوع نگاه را نگرش درمانی می گذاریم .
2) اما نگاه دیگری نیز در این زمینه وجود دارد که بیشتر توجه به شرائط وقوع جرم دارد و سعی می کند تا زمینه را برای وقوع هرگونه تخلف به حداقل برساند تا از ابتدا تخلفی صورت نگیرد که بخواهد به مبارزه با آن و درمانش اقدام شود . این نگاه به جرائم ، یک رویکرد پیشگیرانه است که از لحاظ عقلی ، تجربی و شرعی رجحانش بر رویکرد قبلی اثبات پذیر است .
البته باید توجه داشت که وقتی از برتری رویکرد پیشگیرانه سخن گفته می شود ، به معنی تعطیلی درمان نیست زیرا به هر حال تخلفات و جرائمی در جامعه وجود دارد که نیاز به اصلاح دارد اما سخن در صرف اصلی بودجه ، اهتمام و توجه مبنایی و ابتدایی به پیشگیری است .
تجربه های انسان در زمینه ی صنعت ، بهداشت ، اعتیاد و … بر این مطلب اتفاق نظر دارد که پیشگیری از خرابی و بیماری ، بسیار کم هزینه تر از اصلاح است . ضمن اینکه در ترمیم همیشه امکان بازگشت مشکل بیشتر است .
از لحاظ عقلی نیز هر عقل سلیمی با مقایسه ی بین مخارج و آسیب های هر دو رویکرد ، به اولویت پیشگیری رای می دهد زیرا وقتی از ورود یک ویروس بیماری زا در محیطی آسیب پذیر جلوگیری شود و در این زمینه هرمقدار هم بودجه و هزینه صرف شود ، باز هم از درگیری اجتماع با بیماری که ضعف قوای اجتماع ، آزردگی روحی ، هزینه های سنگین تر و … را در پی دارد ، کم هزینه تر است .
از لحاظ شرعی نیز همانطور که با نگاه ترمیمی توصیه به توبه و پاک کردن گذشته شده است ، توصیه هایی مثل خودداری از نگاه به نامحرم و خلوت با نامحرم شده است که رویکردی پیشگیرانه از ارتکاب معاصی دارد.
انتهای پیام/
خبرگزاری تسنیم: انتشار مطالب خبری و تحلیلی رسانههای داخلی و خارجی لزوما به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفا جهت اطلاع کاربران از فضای رسانهای بازنشر میشود.