نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری فرانسه چه برنامه‌هایی دارند؟

انتخابات ریاست جمهوری فرانسه این بار نیز همچون دفعات گذشته در دو دوره طی روزهای ۲۳ آوریل (۳ اردیبهشت) و ۶ مه (۱۷ اردیبهشت) برگزار خواهد شد و طی آن ۱۰ نامزد به رقابت با یکدیگر خواهند پرداخت.

به گزارش گروه رسانه های خبرگزاری تسنیم، انتخابات ریاست جمهوری فرانسه این بار نیز همچون دفعات گذشته در دو دوره طی روزهای 23 آوریل (3 اردیبهشت) و 6 مه (17 اردیبهشت) برگزار خواهد شد و طی آن 10 نامزد به رقابت با یکدیگر خواهند پرداخت. انتخابات این دوره ریاست جمهوری در فرانسه بااین‌حال از ویژگی‌های جدیدی برخوردار است. روی کار آمدن ترامپ در آمریکا و اقدامات افراطی و نژادپرستانه او تا حد زیادی نامزدهای انتخاباتی در فرانسه را نیز به خود جذب کرده است تا جایی که دیده می‌شود تعدادی از نامزدهای انتخاباتی چه از جناح چپ و چه از جناح راست، به استفاده از رویکردهای پوپولیستی در انتخابات روی آورده‌اند. اما آیا فرانسه نیز مانند آمریکا در دام پوپولیست می‌افتد و آیا نامزدهای تندروی جناح راست همان‌طور که بیان کرده‌اند به فکر ایجاد دیواری جدید در مرزهای فرانسه هستند؟ انتخاب مردم فرانسه در اردیبهشت‌ماه پاسخ این پرسش‌ها را مشخص خواهد کرد.

  فرانسوا فیون
پس از برگزاری دور دوم انتخابات درون‌حزبی حزب جمهوری‌خواهان، نخست‌وزیر سابق فرانسوا فیون با شکست نخست‌وزیر سابق میانه‌رو آلن ژوپه به‌عنوان نامزد حزب انتخاب شد. او در انتخابات 2017 به‌عنوان نامزد حزب جمهوری‌خواهان شرکت خواهد کرد. فرانسوا فیون، نخست‌وزیر سابق، توانسته بود در رقابت با آلن ژوپه و نیکولا سارکوزی عنوان نامزدی حزب راست‌گرای محافظه‌کار را کسب کند و ناظران شانس زیادی برای پیروزی کاندیدای این حزب در انتخابات ریاست جمهوری قائل‌اند.
مواضع فرانسوا فیون نخست‌وزیر سابق فرانسه ازنقطه‌نظر اجتماعی و اقتصادی مجمع ملی فرانسه شبیه به رقیب خود از جناح حزب حاکم و اعتدال‌گرایان است، اما ازنظر خط‌مشی سیاست خارجی او را نامزد طرفدار روسیه می‌نامند. به اعتقاد «سری فیودوروف» کارشناس ارشد انستیتوی اروپا وابسته به آکادمی علوم روسیه، درصورتی‌که فیون رئیس‌جمهور شود، مواضع فرانسه در سیاست‌گذاری اروپا تغییر خواهد کرد. وی در ادامه توضیح می‌دهد: فرانسوا فیون شبیه به احزاب کلاسیک حاکم در فرانسه است. او را نیهلیست کلاسیک می‌نامند. فیون خواهان وجود اتحادیه اروپا است، اما به آن صورتی که شارل دو گول توصیف می‌کرد، یعنی این‌که اروپا میهن است و بروکسل تمام اختیارات این حکومت‌های قانونی را در اختیار ندارد. به همین خاطر اصل حاکمیت قانونی در مواضع فیون و سیاست‌های اروپایی او کاملاً نمایان است.
به اعتقاد فیودوروف، کشورهای اتحادیه اروپا و بروکسل باید به دنبال «مسیر جدیدی» برای پروژه اروپا باشند. وی می‌گوید: بروکسل چاره‌ای جز فکر کردن برای آینده ندارد. زیرا واضح است که در شرایط کنونی اتحادیه اروپا دچار سردرگمی شده، نه راه پس دارد و نه راه پیش. به همین خاطر آن‌ها باید نقشه جدیدی برای پروژه اروپا طراحی کنند و این مسئله اهمیت زیادی دارد. نامزدهای دور اول انتخابات یعنی فیون و سارکوزی می‌گفتند که پروژه جدیدی برای اتحادیه اروپا باید طراحی کرد. این کار بسیار دشوار است زیرا کشورها متعدد و اهداف و برنامه‌های آن‌ها مختلف است. فیون به‌عنوان رئیس‌جمهور احتمالی فرانسه در آینده باید به‌طورجدی روی این مسئله فکر کند.

  امانوئل ماکرون
امانوئل ماکرون، سیاستمدار جوان و وزیر اقتصاد پیشین فرانسه بنیان‌گذار جنبش «به‌پیش» (En Marche) است و خود را نامزدی ضد سیستم می‌داند. او در روز اعلام نامزدی‌اش برای انتخابات ریاست جمهوری ماه آوریل گفت: «من پوچی درون سیستم سیاسی‌مان را دیدم که مانع عملی شدن بسیاری از ایده‌ها می‌شود. به این دلیل که این ایده‌ها باعث ضعف دستگاه سیاسی، احزاب سنتی و منافع آن‌ها می‌شوند. دستگاهی که دیگر منفعت عمومی را دنبال نمی‌کند بلکه تنها به دنبال منافع شخصی است.» کارشناسان در تعریف حزب سیاسی که ماکرون بنیان‌گذار آن بود، ویژگی سوسیال - لیبرال را به‌عنوان مؤلفه شاخص و محور سیاست‌های این حزب مطرح می‌کنند؛ حزبی که تمایل زیادی به شبکه‌های اجتماعی دارد و از ویژگی‌های آن قبول عضوگیری از دیگر احزاب و دریافت نکردن حق عضویت است. خروج ماکرون از دولت اولاند حدود یک ماه پس از توبیخ شدنش توسط رئیس‌جمهوری فرانسه به دلیل اشاره به‌احتمال رقابت در انتخابات ریاست جمهوری و افزایش حرف‌وحدیث‌ها مبنی بر قصد نامزدی‌اش در این انتخابات هم‌زمان بود. در این میان، شکل‌گیری حزب مستقل «آن مَرش» به این شایعات دامن می‌زد؛ شایعاتی که باگذشت کمتر از سه ماه از استعفای وی از کابینه اولاند، عینیت یافت و ماکرون در منطقه «بوبینی Bobigny» واقع در حومه شمال شرقی پاریس، اعلام نامزدی کرد و به‌صورت رسمی وارد کارزار انتخاباتی ریاست جمهوری فرانسه شد. در تبیین برخی سیاست‌های ماکرون در دوران وزارت، می‌توان به درخواست برگزاری همه‌پرسی در اتحادیه اروپا باهدف ترسیم نقشه راه جدید برای این اتحادیه اشاره کرد که به اعتقاد کارشناسان موجب ایجاد تنش در حزب حاکم سوسیالیست فرانسه به رهبری اولاند شد.
البته پیش از وی، رئیس‌جمهوری و «مانوئل والس» نخست‌وزیر آن دوران نیز گفته بودند که اتحادیه اروپا پس از رأی‌گیری مردم انگلیس به ترک این اتحادیه (برگزیت) باید دوباره خود را کشف کند، اما ماکرون پا را فراتر گذاشت و درخواست همه‌پرسی داد. رقابت رسمی ماکرون در قامت نامزد جوان، مستقل و متمایز انتخابات 2017 ریاست جمهوری فرانسه در منطقه «بوبینی» و با جملاتی همچون «برای انتخابات 2017 می‌توانیم پیشرفت را انتخاب کنیم؛ مبارزات برای موفقیت کشورمان آغازشده است» کلید خورد. ماکرون در همان ابتدای کار و در نخستین سخنرانی‌های انتخاباتی، «نبرد اقتصادی و اجتماعی» را نخستین اولویت خود در صورت پیروزی در انتخابات 2017 اعلام و وعده کاهش هزینه‌های کسب‌وکار را داد؛ وعده‌هایی که در بزنگاه چالش‌های سیاسی و اقتصادی فرانسه، به‌سرعت با استقبال قشرهای مختلف جامعه به‌ویژه جوانان این کشور مواجه شده است.

  بنوا آمون
«بنوا آمون» یک سیاست‌مدار فرانسوی و عضو حزب سوسیالیست فرانسه است. او پس از شکست مانوئل والس نامزدی خود را در انتخابات ریاست‌جمهوری فرانسه در سال 2017 اعلام کرد. وی از ماه می 2012 در دولت فرانسوا اولاند به‌عنوان وزیر اقتصاد اجتماعی و از آوریل تا اوت 2014 وزیر آموزش ملی فرانسه بوده است. بنوا آمون 49 ساله که با شعار «آینده‌ای مطلوب» و وعده تخصیص حقوق پایه و همگانی به تمام شهروندان کارزارش را آغاز کرده در انتخابات ریاست جمهوری آوریل/ اردیبهشت، با دیگر نامزدها ازجمله فرانسوا فیون از جناح راست میانه، مارین لوپن نامزد حزب راست افراطی «جبهه ملی» و امانوئل ماکرون نامزد مستقل رقابت خواهد کرد. او منتقد فرانسوا اولاند رئیس‌جمهوری فعلی فرانسه است و با وعده‌هایی که داد چپ‌ها را جذب خود کرد. از زمان پیروزی آمون در رقابت‌های مقدماتی، بسیاری از رسانه‌های مطرح فرانسه ازجمله لوموند تأکید کرد که مهم‌ترین دغدغه او راضی کردن طیف ازهم‌گسیخته چپ و مخالفانش در حزب سوسیالیست است. والس اگر منتهای راست حزب را نمایندگی می‌کرد، او نماینده منتهای چپ حزب سوسیالیست است، حزبی که دچار انشقاق و اختلاف شده و سازمان‌دهی مجدد آن بسیار دشوار است. این اختلافات پس از سوءقصدهای پاریس و مطرح‌شدن بحث سلب ملیت از فرانسوی‌هایی که عامل اقدامات تروریستی هستند، دوچندان شد؛ موضوعی که فرانسوا اولاند دو ماه پیش، از طرح کردن آن به‌عنوان یکی از اشتباهات خود یادکرد.
البته حزب سوسیالیست پیش از انتخابات مقدماتی نیز گرفتار اختلاف و دودستگی بود و با این انتخابات، اختلاف‌ها بیشتر شد؛ زیرا میان برنامه‌های ارائه‌شده جناح‌های مختلف این حزب فاصله فراوانی وجود دارد. مانوئل والس پیش از انتخابات اعلام کرده بود نمی‌تواند از برنامه آمون دفاع کند و جناح راست حزب سوسیالیست برنامه او را غیرعملی می‌داند.

  ژان لوک ملانشن
حزب کمونیست ماه گذشته از ملانشن حمایت کرد. ملانشن معتقد است ابزار تولید، تجارت و مصرف باید تغییر کند. وی همچنین تغییرات آب‌وهوایی را یکی از اولویت‌های خود اعلام کرد.
او از وضع اقتصادی موجود در فرانسه انتقاد کرده و آن را موقعیتی وحشتناک دانست که منجر به از دست دادن اوراق بهادار و فلج شدن اقتصاد این کشور دانست.
گفتنی است تلاش پیشین «ملانشن» در نامزدی انتخابات ریاست جمهوری فرانسه در سال 2012 ناموفق بود. او با کسب تنها 11درصد آرا در مکان چهارم رقابت‌های ریاست جمهوری در سال 2012 قرار گرفت. او پیش‌ازاین از اعضای مجلس سنای فرانسه بوده است.
ملانشن که پیش‌ازاین از حامیان فدرالیسم اروپایی بود، حال از خروج فرانسه از اتحادیه اروپا حمایت می‌کند. ازنظر وی لیبرالیسم اقتصادی اتحادیه اروپا قابلیت این اتحادیه برای ایجاد تغییرات دموکراتیک را محدود کرده است. وی در سال 2012 نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری شد ولی با کسب یازده درصد آرا در جایگاه چهارم قرار گرفت.

  مارین لوپن
مارین لوپن، رهبر حزب راست افراطی «جبهه ملی» فرانسه نیز دیگر نامزد انتخابات پیش رو خواهد بود که با شعار «به نام مردم» به صحنه آمده است. او که پس از پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا بیش از گذشته به پیروزی خود در انتخابات فرانسه امیدوار شده است، برای این کارزار انتخاباتی تصویری از کلینت ایستوود به همراه گل رزی به رنگ آبی را انتخاب کرده است. کلینت ایستوود، هنرپیشه مشهور هالیوود در انتخابات اخیر آمریکا از طرفداران دونالد ترامپ بود و انتخابی متفاوت با دیگر هنرمندان مشهور این کشور داشت. گل رز سمبل سوسیالیست‌ها در فرانسه است اما خانم لوپن گل رزی به رنگ آبی را انتخاب کرده است تا تفاوت کامل خود را از سوسیالیست‌های کشورش به نمایش بگذارد. رنگ آبی نیز از رنگ‌های نمادین فرانسه و به‌ویژه ملی‌گرایان این کشور است.
مارین لوپن می‌گوید: «ما در یک جنبش جهانی قرار داریم. جنبشی که جهانی‌شدن بدون کنترل، لیبرالیسم افراطی، قراردادن مردم مقابل یکدیگر و از بین بردن دولت‌های ملی را رد می‌کند.»
او بااین‌حال در بسیاری از موارد باسیاست‌های ترامپ اعلام همدلی و همراهی کرده است. او اعلام کرده است که در صورت پیروزی باید مانند ترامپ به دور فرانسه دیوار کشیده شود تا مهاجران نتوانند وارد این کشور شوند. او همچنین در سفری که به لبنان داشت، به دلیل اینکه حاضر نشد در دیدار با مفتی لبنان، روسری به سر کند، دیدارش با او را لغو کرد. این سیاست‌ها از او چهره‌ای به‌شدت تندرو و غیرمنطقی ساخته است اما برخی ازنظرسنجی‌های انتخاباتی همچنان نشان می‌دهند که او شانس جدی‌ای برای وارد شدن به الیزه دارد.

منبع: حمایت

انتهای پیام/