یگانه راه رسیدن انسان به جوار خداوند متعال
جوار خدا و جایگاهی که انسان به جوار خدای متعال راه مییابد، فقط جایگاه صادقان است؛ یعنی، آنجا فقط کسانی را راه میدهند که در میدان توحید و عبودیّت آنچه گفتند راست گفتند و بر اساس گفتهی خود عمل کردند.
به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا، راستی و صداقت از نشانههای اهل ایمان است به گونهای که در اهل بیت «علیهمالسلام» فرمودند امکان ندارد شخص مؤمن دروغ بگوید، حسن بن محبوب از امام صادق (ع) پرسید: آیا ممکن است مومن بخیل باشد؟ امام فرمودند: آری.حسن پرسید: آیا می شود ترسو باشد؟ حضرت فرمودند: آری.مجدداً پرسید: آیا مومن دروغ نمی گوید؟ حضرت فرمودند: نه، و بدان مومن خائن نیز نمیباشد. سپس فرمودند: آگاه باش؛ مومن ممکن است بر هر خویی سرشته شود، ولی به خیانت و دروغ گویی آلوده نمیگردد. (مستدرک الوسایل، ج9: 84)
یکی از راههایی که شیطان ممکن است به وسیله آن، انسان را برای گفتن دروغ ترغیب کند، ترس احتمالی از دست رفتن امتیاز و جایگاهی است اما مولای متقیان، حضرت امیرالمؤمنین میفرماید: «الصِّدقُ یُنجِیکَ و إن خِفتَهُ ، الکِذبُ یُردِیکَ و إن أمِنتَهُ»؛ یعنی این راستی، است که تو را نجات میدهد، هرچند از آن بیمناک باشى و دروغ، تو را نابود مىکند ، گر چه از آن خطرى براى خود حسّ نکنى ور جای دیگر حضرت میفرماید: «الصِّدقُ صَلاحُ کُلِّ شیءٍ ، الکِذبُ فَسادُ کُلِّ شَیءٍ »راستى، مایه درستى هر چیزى است ؛ دروغ، مایه تباهى هر چیزى است. ( غرر الحکم ص 1115-1116)
حضرت آیتالله سید محمد شجاعی نیز با الهام از این حدیث نورانی بیان می دارد: اگر شخص در خود روحیه صداقت به وجود بیاورد همهی مسائلاش حل میشود اما معنایی که از صدق را کامل نمیداند؛ منظور از فقط صادق بودن این نیست که راستگو یعنی فقط حرفهای دروغ نمیزنند. این یک معنی جزئی از آن معنای کلّی و حقیقی آن است. شخص باید در میدان توحید و در عالم عبودیّت صادق باشد. انسان در عالم توحید گفتهها دارد این گفتهها درست باشد انسان درست
آیتالله شجاعی در تفسیر آیات (54 و 55) سوره قمر « إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ ؛ در حقیقت مردم پرهیزگار در میان باغها و نهرها (54) فِی مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِیکٍ مُقْتَدِرٍ؛ در قرارگاه صدق نزد پادشاهى توانایند (55)» بیان میدارد: جوار خدا و جایگاهی که انسان به جوار خدای متعال راه مییابد، فقط جایگاه صادقان است؛ یعنی، آنجا فقط کسانی را راه میدهند که در میدان توحید و عبودیّت آنچه گفتند راست گفتند و بر اساس گفتهی خود عمل کردند. چون به گفتههای خود عمل میکردند طبعاً گفتههای اینها گفتههای راست و درست بود.
وی در توضیح این دو آیه که در بیان صفات متّقین است بیان می دارد: متقین، اهل مقام تقوا، در جنّات و نهر هستند یعنی در بهشتها و انهار بهشتی هستند. منظور از بهشتها و انهار بهشتی را انسان تا نرفته و ندیده خوب نمیفهمد، معنایش چیست و به همین جهت نتیجهی آن این میشود که ممکن است ما تا آخر هیچ نفهمیم یعنی چه، تا آخر یعنی اصلاً ممکن است الی الابد نفهمیم چون اینجا که نمیشود آنچنان که است فهمید، اگر آنجا هم نرفتیم طبعاً الی الأبد نخواهیم فهمید که جنّات و نهر که اینجا و در آیات قرآن و دیگر آیات ذکر شده است چیست.
آیتالله شجاعی با اشاره اینکه بلافاصله بعد از آیه 54 «إِنَّ الْمُتَّقینَ فی جَنَّاتٍ وَ نَهَر» در جنّات و نهر هستند آیه 55 میفرماید «فی مَقْعَدِ صِدْقٍ» بیان میدارد: جایگاه صدق، جایگاه مخصوصی است که جوار خدا مقعد صدق است یعنی آنها که اهل صدق هستند به آن جایگاه راه مییابند «عِنْدَ مَلِیکٍ مُقْتَدِر» نزد خدای مقتدر، در هر صورت آیهی دوّم این است.
وی با بیان اینکه انسان باید این مطالب را یاد بگیرد و همیشه خود را با این مطالب تطبیق بدهد بیان میدارد:تطبیق باعث میشود که انسان متوجه و متذکر شود، چه اندازه با متّقین، صاحبان تقوا، با آنها که از اهل نجات هستند و آنها که اهل مقام تقوا هستند فاصله و تفاوت دارد. بنابراین باید خصوصیّات خود را با خصوصیّات اهل تقوا تطبیق بدهیم و هر اندازه تطبیق کرد ما با آنها هستیم، هر اندازه که تطبیق نکرد ما از آنها دور هستیم یا از آنها نیستیم، این حقیقت است.
انتهای پیام/
