وقتی «دزد حوله‌ها»، اسکار مارلون براندو را به خانه برد

بازیگر سابق مجموعه فیلم‌های جیمز باند دار فانی را وداع گفت.

به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا، روز گذشته سر راجر مور بازیگر مطرح بریتانیایی به علت بیماری سرطان دار فانی را وداع گفت. راجر مور سومین بازیگر نقش جیمز باند پس از شان کانری و جورج لازنبی است. او در هفت فیلم سینمایی نقش مامور 007 ام آی شش را بر عهده داشت. دوره او در سال 1973 با فیلم «زندگی کن و بگذار بمیرد» آغاز شد و در سال 1985 با «نمایی از یک قتل» به پایان رسید. در این میان او فیلم های «مردی با طپانچه طلایی»، «جاسوسی که عاشقم بود»، «مون ریکر»، «فقط به خاطر چشمان تو» و «اختاپوسی» را هم در قامت جیمز باند بازی کرد. دوره راجر مور را شاید بتوانیم فانتزی ترین دوره مجموعه جیمز باند بدانیم. تصویری که او از مشهور ترین جاسوس جهان ارائه کرد، بیش از آن که شبیه یک مامور عملیاتی باشد، شبیه یک سوپرمن بود. یا شبیه بروس وین، قبل از آن که نقاب بتمن را به چهره بزند.

با وجود این که پدرش یک پلیس بود اما مور، در ابتدای دوران بازیگریش عادت داشت، حوله های هتل هایی را که در آنها اقامت داشت، به عنوان یادگاری بردارد. وقتی یک روزنامه بریتانیایی گزارشی با عنوان «راجر مور یک دزد حوله است» منتشر کرد، این بازیگر مشهور بریتانیایی تصمیم گرفت کارش را ترک کند، هر چند هنوز کلکسیون حوله های دزدیش در خانه سوییسش موجود است.  عادت دزدی را ترک کرد اما شب اسکار سال 1973 با مجسمه اسکار مارلون براندو به خانه رفت. در آن سال مارلون براندو حاضر به پذیرش اسکار نشد و نماینده اش ساچین لیتلفیتر هم از گرفتن آن سرباز زد تا راجر مور موقتا مجبور شود، مجسمه را به خانه خودش ببرد. با این که درست همزمان با آغاز شهرتش به عنوان جیمز باند، اتفاقی اسکار را به خانه برد اما تا پایان دوران بازیگریش هیچگاه نتوانست نامزد یا برنده جایزه مهمی شود. اما سال 1991 جانشین آدری هپبورن به عنوان سفیر حسن نیت یونیسف شد و در سال 2003 به خاطر خدمات خیرخواهانه اش توسط دربار بریتانیا به عنوان شوالیه رسید.

راجر مور که متولد سال 1927 بود، شب گذشته در سن 89 سالگی از دنیا رفت. از او به جز مجموعه جیمز باند، بیش از 80 فیلم و سریال دیگر باقی مانده که از میان آنها می توان به «شرلوک هولمز در نیویورک» اشاره کرد. اثری که در آن بازیگر نقش جیمز باند، نقش کاراگاه افسانه ای کتاب های سر آرتور کانن دویل را هم بر عهده داشت. نگاهی می اندازیم به کارنامه کاری راجر مور، از دید دوربین های عکاسی:

 

 

راجر مور در سال 1958 با فیلم «آیوانهو» مسیر شهرت را آغاز کرد.

بازی در کمدی ایتالیایی «رومولوس و سابین ها»، اولین نقد های منفی را وارد کارنامه کاری او کرد. یک کمدی ایتالیایی که اصلا نتوانست مخاطبان و منتقدان را راضی کند.

«ترغیب گران» تجربه تلویزیونی آقای جیمز باند، یش از جیمز باند شدن بود که در سال 1971 روی آنتن شبکه ITV رفت. ادعا می شود که راجر مور سیگار کشیدن را سر صحنه این سریال 24 قسمتی ترک کرد. هر چند بعدا با MGM برای بازی در نقش جیمز باند طوری قرارداد بسته بود که هزینه های سیگارش را استودیو پرداخت کند. گفته می شود این هزینه گاهی به صدها پوند می رسید.

با جین سیمور، -بازیگری که برای ما ایرانی ها با سریال «پزشک دهکده» مشهور است- در سکانسی از اولین جیمز باند راجر مور: «زندگی کن و بگذار بمیرد»

دومین فیلم راجر مور در قامت مامور 007: «مردی با طپانچه طلایی»

سال 1976 در برنامه کودک تلویزیون بریتانیا، «نمایش ماپت ها» حضور پیدا کرد.

راجر مور در سال 1976 در قامت شخصیت اصلی کتاب های سر آرتور کانن دویل، شرلوک هولمز ظاهر شد.

یک سال بعد در نمایی از فیلم «جاسوسی که عاشقم بود». هتریک در رول جیمز باند.

سال 1979، در کنار لویس چیلیز در فیلم «مون ریکر». چهارمین تجربه راجر مور در قامت جیمز باند.

شاید فقط راجر مور می توانست بعد از بازی در نقش جیمز باند، نقش یک دلال عتیقه اتریشی در فیلم «فرار به سمت آتن» را بازی کند.

جیمز باند دوره راجر مور، معروف است به ابزارها و ماشین آلات عجیب و غریب فانتزیش. هلی کوپتر در جیب جا شونده و خودکار پرتاب گر کاتیوشا. با این حال جالب است که مور هیچ گاه در هفت فیلمی که نقش جیمز باند را بر عهده داشت پشت فرمان ماشین آستون مارتین مشهور این مجموعه ننشست. عکس مربوط به فیلم «فقط به خاطر چشمان تو».

یکی از کلاسیک ترین فیلم های مجموعه جیمز باند، «اختاپوسی» است و یکی از کلاسیک ترین گریم های جیمز باند مربوط به همین گریم دلقک راجر مور است. دوره جیمز باند های رنگی، با رفتن راجر مور تمام شد.

سال 1985 راجر مور در آخرین تجربه اش با نقش جیمز باند به پاریس رفت. 

11 سال بعد از حضور راجر مور در قامت جیمز باند فقط خاطره ای باقی مانده بود. از در «هدف نهایی» نقش مکمل ژان کلود ون دام شد.

 

سر راجر مور 1927- 2017

 

انتهای پیام/