آمریکا و جابجایی رکورد مداخله در امور داخلی عراق

به گزارش خبرگزاری تسنیم، تحولات سیاسی عراق در بغداد و شهرهای دیگر این کشور طی روزهای گذشته شاهد پیام‌های سیاسی واضح و روشنی مبنی بر عدم تحمل مداخله آمریکا در امور داخلی عراق و رد تحرکات «بریت مک‌گورک» فرستاده ویژه آمریکا در این کشور بود که با هدف تحمیل دیدگاه‌های آمریکا به جریان‌های سیاسی عراق در خصوص تشکیل دولت جدید و انتخاب نخست وزیر و رئیس جمهور و رئیس پارلمان و حتی انتخاب اعضای کابینه به ویژه در پستهای پنج گانه اصلی شامل وزارت دفاع، وزارت کشور، وزارت امور خارجه، وزارت نفت و وزارت امور مالی وارد عراق شده است.

پایگاه خبری العهد در مقاله‌ای در این رابطه نوشت که پیام های ملت عراق مبنی بر رد این تحرکات در تظاهرات مردمی در مناطق مختلف این کشور خود را نشان داد که هزاران نفر از رویکردها و مواضع سیاسی و فرهنگی و اجتماعی مختلف آن را بر پا کردند. همچنین در این رابطه مجموعه‌ای از اظهارات و بیانیه‌ها از سوی شخصیت‌های مختلف در طیف‌های متعدد عراقی مطرح شد. هزاران مقاله و خبر و گزارش و واکنش در خبرگزاری ها و سایت‌های اجتماعی منتشر شد و برخی از آنها از جوانب پشت پرده دیدارهای فرستاده ویژه آمریکا با تعدادی از سیاستمداران عراقی پرده برداشت. برخی از آنها نیز به نشست های برگزار شده توسط داگلاس سیلیمان سفیر آمریکا در عراق و جیمز استیون کاردار این کشور در اربیل پرداخت.

طبیعی است که ملت عراق مداخله های گسترده و آشکار آمریکا در امور داخلی خود را رد می‌کنند، چرا که تجربه تلخ و دردناکی از این کشور دارند. تجربه‌ای که سابقه آن به چندین دهه قبل باز می‌گردد. به این ترتیب به نظر می‌رسد مرحله جدیدی از تخریب معنوی و مادی مردم عراق به دست آمریکایی‌ها آغاز شده است. از زمان سقوط رژیم صدام مداخله‌های آمریکا در این کشور باعث کشته شدن هزاران نفر و مجروح و آواره شدن هزاران تن دیگر شده و خسارت‌های بسیار گسترده‌ای به زیرساخت‌ها و تاسیسات حیاتی عراق وارد کرده است. تمامی این تخریب‌ها بعد از آوریل سال 2003 یعنی حمله آمریکا به این کشور انجام شد. این در حالی است که خرابکاری‌های آمریکا در عراق در گذشته نیز توسط رژیم صدام حسین انجام می‌شد.

روند سیاسی عراق در مراحل مختلف خود از تاثیرگذاری‌های منفی آمریکا بی‌بهره نمانده است، تا جایی که بسیاری از عراقی‌ها وقتی اسامی کسانی چون زلمای خلیل زاد و جای گارنر و پل بریمر و داگلاس سیلیمان و بریت مک گورک و دیگر نمایندگان کاخ سفید در عراق را می‌شنوند، ابراز تنفر می‌کنند.

عراقی‌ها وقتی خبرهای مختلفی از تحرکات فرستاده آمریکا در عراق می‌شنوند، بعید می‌دانند که او به دنبال رساندن خیر به ملت عراق باشد. مردم این کشور می‌دانند که دولت کنونی آمریکا و دولت‌های سابق و آینده هرگز به فکر کمک به عراق و حل مشکلات سیاسی و امنیتی و اقتصادی این کشور نبوده‌اند. بلکه همواره به دنبال تامین منافع خود و متحدان و مزدوران خود و محاصره دشمنانشان بوده‌اند. آنها در این زمینه از تمامی ابزارها و روش‌ها استفاده می‌کنند تا به اهداف خود دست پیدا کنند. شاید یکی از خطرناک‌ترین روش‌های جریان‌های مختلف در این کشور ایجاد فتنه و اختلاف‌افکنی میان جریان‌ها و شخصیت‌های عراقی و جلوگیری از دستیابی آنها به توافق و تفاهم در چهارچوب متحد ملی است.

هیچ کس تصور نمی‌کند که مک گورک که با بیشتر رهبران سیاسی عراق طی هفته گذشته در بغداد و اربیل و سلیمانیه دیدار کرده، به دنبال تقریب دیدگاه‌ها و از بین بردن اختلافات میان آنها باشد. بلکه او به دنبال ایجاد کشمکش میان جریان‌های سیاسی و دور کردن آن‌ها از یکدیگر است. به عبارت دیگر وی بر اساس مبنای استعمار قدیم انگلیس مبتنی بر اصل «تفرقه بینداز و حکومت کن» فعالیت می‌کند.

آمریکا در گذشته ادعا می‌کرد که به دنبال ریشه‌کن کردن گروه تروریستی داعش در عراق است و این اتفاق حدود 30 سال طول خواهد کشید. اما با این وجود در برابر هر اقدامی ناتوان و سردرگم مانده بود. این در حالی بود که عراقی‌ها پیروزی بزرگی را بر این گروه تروریستی طی سه سال و سه ماه به دست آوردند.

واشنگتن تمام تلاش خود را برای منزوی کردن گروه‌ها و جریان‌های سیاسی مشخص در عرصه سیاسی عراق طی 15 سال گذشته به کار گرفته است. اما وقتی که متوجه شد نمی‌تواند در تحقق اهداف پیروز باشد، سعی در استفاده از ابزارها و راهکارهای دیگر دارد تا شاید بتواند به نتایج مورد نظر خود برسد. با این وجود بیشتر کارشناسان اعتقاد دارند که مک گورک به اندازه سایر فرستادگان سابق آمریکا در عراق برگ برنده در دست ندارد و نمی‌تواند فشار سیاسی و سازش را به شخصیت‌های سیاسی این کشور تحمیل کند.

روزنامه الاخبار لبنان نیز در مقاله‌ای به بررسی مداخله‌های وقیحانه آمریکا در تحولات دیروز عراق پرداخت و نوشت: دیروز تمامی نگاه‌ها متوجه پارلمان عراق بود تا ببیند چه زمانی دود سفید تشکیل بزرگترین فراکسیون پارلمانی از آن خارج می‌شود. آمار و ارقامی که دو محور اساسی در این رابطه ارائه می‌کردند، متناقض بود. اردوگاه‌هایی که برای اولین بار رویکرد طایفه‌ای و مذهبی نداشتند.

مداخله‌های آمریکا اما در این روند به شکل بی‌سابقه‌ای ادامه پیدا کرد، تا جایی که حتی در جریان اشغالگری این کشور نیز چنین مداخله‌هایی مشاهده نمی‌شود. این موضوع را برخی منابع مطلع به روزنامه الاخبار اعلام کردند.

به این ترتیب بود که سرنوشت تشکیل فراکسیون بزرگی پارلمانی در پارلمان این کشور به دادگاه فدرال کشیده شد و این دادگاه باید طی 48 ساعت اقدام به شمارش نمایندگان حاضر در فراکسیون کرده و فراکسیون اکثریت را اعلام کند.

دادگاه فدرال در این رابطه یا باید به امضای نمایندگان فراکسیون سازندگی شامل جریان‌های الفتح و دولت قانون و متحدانش پایبند باشد یا به امضای مبهم روسای لیست‌ها در ائتلاف اعلام شده اصلاح سازندگی اعتماد کند که شامل جریان العبادی و صدر و متحدانش است.

نگاهی به آمارها نشان می دهند که ائتلاف حیدر العبادی که گفته شده شامل 185 نماینده است، بر اساس فهرستی است که روسای فراکسیون‌ها امضا کرده‌اند و امضای نمایندگان در آنها وجود ندارد. این اعلامیه بیشتر شبیه اسلحه‌ای بدون گلوله است.

در مقابل ائتلاف فتح و دولت قانون اسامی نمایندگان خود را منتشر کرده‌اند که حدود 153 نفر است و هر کدام از نمایندگان نیز امضای خود را در لیست وارد کرده اند. در صورتی که بخواهیم دو عدد را باهم جمع کنیم، نتیجه آن 338 نماینده می‌شود. این در حالی است که تعداد نمایندگان پارلمان از عدد 328 نفر فراتر نمی‌رود. علاوه بر اینکه احزاب کرد شامل 61 نماینده نیز به استثنای 4 نماینده هنوز به هیچ یک از فراکسیون‌ها نپیوسته‌اند.

به این ترتیب به نظر می‌رسد که حساب کردن بر روی امضاهای تک تک نمایندگان بر اساس لیست فراکسیون الفتح عاقلانه‌تر باشد، به ویژه که نمایندگان دیروز سوگند قانون اساسی را ادا کردند و تمامی اختیارات از جمله انتخاب فراکسیون مربوط به خود را بر عهده گرفتند.

خطرناک‌ترین موضوع در این روند اما مداخله آمریکا است که تا حد وارد کردن فشارهای بی سابقه به دادگاه فدرال و قضات آن رسیده است.

منابع مطلع می‌گویند اتفاقاتی که در عراق رخ می‌دهد، بی‌نظیر است. این موضوع از نظر حجم فشارهای آمریکا یا نحوه این فشارها نیست، چرا که آمریکایی‌ها عمدا تماس‌های گسترده‌ای را با سیاستمداران و عوامل تأثیرگذار بر روی اعضای فراکسیون‌ها برگزار می‌کنند و حتی کار به جایی رسیده که نمایندگان را به صورت انفرادی احضار می‌کنند.

مداخله‌های آمریکایی‌ها تا جایی پیش رفته که بسیاری از مسئولان عراقی تهدیدات ضمنی آمریکایی‌ها را می‌شنوند که می‌گویند برخی شخصیت‌های سیاسی این کشور را در لیست‌های تروریستی خود قرار می‌دهند و تمامی اموال بانکی و دارایی‌های آنها را مصادره می‌کنند. آمریکایی‌ها حتی تهدیدات عمومی را نیز مطرح کرده و به صراحت می‌گویند تمامی انواع حمایت‌های آمریکا از این کشور را متوقف می‌کنند.

تعدادی از سیاستمداران عراقی نسبت به رفتار خارج از عرف آمریکایی‌ها ابراز تنفر می‌کنند و همین موضوع باعث شده که بر مواضع ضد آمریکایی خود اصرار داشته باشند و وارد اردوگاه العبادی نشوند.

یک منبع مطلع در رابطه با تردید کردها برای اعلام مواضع خود می‌گوید که مذاکرات تا پاسی از دیشب ادامه پیدا کرد. منابع نزدیک به ائتلاف مالکی- العامری می‌گویند که کردها تا حد زیادی تصمیم خود را گرفته اند، اما فشارهای آمریکا به حد غیر قابل تصوری رسیده است. به هر حال تا دیشب فراکسیون‌های کرد نسبت به تصمیم خود به ویژه در خصوص تعیین رئیس جمهور اختلاف نظر داشتند.

الاخبار در ادامه مقاله خود می‌نویسد که آمریکا با چنگ و دندان وارد معرکه تشکیل فراکسیون بزرگ در مجلس نمایندگان عراق شده است. این کشور می‌خواهد تمامی متحدان ایران در عراق بویژه الحشد الشعبی را تسلیم کند و ابتکار عمل را از دست آنها بگیرد. چرا که این روند پیامدهای زیادی در سطوح استراتژیک خواهد داشت.

دولت دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا متوجه شد هدفی که آمریکا از دوره قبل از تکمیل آزادسازی مناطق مختلف عراق از دست گروه تروریستی داعش دنبال می‌کرد، بر اساس نتایجی که انتخابات ماه می گذشته به وجود آورد، زمان مناسبی برای خود پیدا کرده است.

تلاش‌های آمریکا برای ارتباط با جریان صدر و اطلاع از میزان آمادگی این جریان برای همکاری با واشنگتن در صورت رسیدن نماینده این جریان به نخست‌وزیری ادامه پیدا کرد. اما این تلاش‌ها موفق نشد ابهامات موجود در خصوص موضع‌گیری‌های صدر نسبت به آمریکایی‌ها را برطرف کند یا نوعی اعتماد دوجانبه میان آنها ایجاد کند.

لذا آمریکایی‌ها بهترین گزینه را در بازگشت به حیدر العبادی دانستند، به ویژه که وی اخیراً موفق شده بود برگه‌های اطمینان بخشی به آمریکایی‌ها بدهد و به واشنگتن در مأموریت خود در عراق کمک کند.

انتهای پیام/