کنگره ۳۰۰۰ شهید استان ایلام|روایتی از حادثه غم‌انگیز بمباران زمین فوتبال در چَوار

کنگره 3000 شهید استان ایلام|روایتی از حادثه غم‌انگیز بمباران زمین فوتبال در چَوار

گروه استان‌ها ـ هم‌مرزی و نزدیکی به کشور عراق سبب شد استان ایلام در ۸ سال دفاع مقدس مورد شدیدترین و ددمنشانه ترین حملات و بمباران‌های رژیم بعثی عراق قرار گیرد که بمباران زمین فوتبال چوار یکی از آنهاست.

به‌گزارش خبرگزاری تسنیم از ایلام، استان ایلام طی 8 سال دفاع مقدس به دلیل همرز بودن با کشور عراق و همچنین وسعت مرزهای مشترک با این کشور  زودتر از سایر استان‌ها درگیر جنگ تحمیلی شد و مردم این استان شاهد بیشترین بمباران‌ها، حملات زمینی و... بوده و آمار بالایی از شهدا را نسبت‌به جمعیت دارا می‌باشد.

 مردم استان ایلام طی 8 سال دفاع مقدس با تمام توان از مرزهای کشور و همچنین استان خود دفاع کرده به طوری که 3 هزار شهید جان خود را در این راه فدا کردند.

قطعا رشادتهای مردم استان ایلام در دفاع مقدس بر کسی پوشیده نیست و حوادث مهمی طی دفاع مقدس در استان همچون صدها بار حمله زمینی و هوایی، بمباران زمین فوتبال چوار، تقدیم اولین فرمانده شهید جنگ تحمیلی و... عمق جنایات رژیم بعثی در این استان را آشکار می‌کند.

استان ایلام در غرب و جنوب غرب ایران در تیررس مستقیم حملات عراق قرار داشت و هر روز از جبهه‌های این استان خبر شهادت جمعی از مردمان آن دیار به رسانه‌ها مخابره می‌شد. اما مردم این خطه خبری ناگوارتر از حادثه زمین فوتبال چوار در تاریخ 23 بهمن سال را به یاد ندارند. آن روز تیم منتخب فوتبال چوار به مناسبت جشن‌های پیروزی انقلاب دیداری دوستانه با تیم جوانان ایلام داشت، دیداری که در قالب رقابت ورزشی تعریف می‌شد و ذات ‌آن دوستی و همدلی بود. جوانان این استان فارغ از تمام مشکلات جنگ که در یک قدمی آنان قرار داشت روانه میدان ورزش شدند تا با ابزار فوتبال در دل همشهریان خود یک نشاط ایجاد کنند. بسیاری از جوانان آن میدان از جبهه‌ها مرخصی گرفته بودند اما ظاهرا قرار بود تقدیر آنان شهادت باشد شهادتی که زمان و مکان را نمی‌شناسد.  

در این روز خونین یونس تلوکی، مجتبی ناصری، علی نجات کرمی، علی عباسی، محمد کمالوندی، جهانگیر کاوه، عبدالرزاق مهدیه، سیدمحمد زارعی، حسین هزاوه (بازیکنان فوتبال)، حمیدرضا رضایتی (داور مسابقه)، مراد آذرخش، خلیل مظفری، سجاد مظفری، محمدجواد مظفری، امجد حیدری (تماشاگران مسابقه) به شهادت رسیدند و علی قیطاس، رحمت محمود، الیاس گهرسودی، گل مرادفاضلی، فرمان فولادوند و سلمان کرد (بازیکنان فوتبال) مجروح شدند.

هنوز هستند کسانی که آن روز را به خوبی بیاد دارند و خاطرات تلخ آن را از ذهن پاک نمی‌کنند. یکی از این شاهدان که شاید وی را جوانترین شاهد آن واقعه دانست «علی هزاوه» فرزند شهید «حسین هزاوه» کاپیتان و مربی تیم فوتبال منتخب چوار است. او در گفت وگو با خبرنگار ایرنا واقعه را به بهترین شکل ممکن آن توصیف می کند. اذعان دارد هنوز خاطرات آن روز از ذهنش پاک نشده است. 

می گوید: در نیمه دوم و در حالی که تنها 55 دقیقه از بازی گذشته بود اتفاقی رخ داد که در تاریخ ورزش و جنگ ها کم‌نظیر است. در حالی که قرار بود کرنر به روی دروازه چوار زده شود و بازیکنان در هجده قدم جمع شده بودند، بارانی از بمب هواپیماهای عراقی بر روی دروازه تیم منتخب فوتبال چوار فرود آمد، دود همه جا را گرفته و کسی نمی‌توانست نزدیک شود چند قدمی به جلو رفتم اما یکی از اهالی چوار مرا در آغوش گرفت و از زمین خارج کرد. کسی از بازیکنان و تماشاگران 2 تیم اطلاعی در دست نداشت و تنها صدای شیون زنان و مردان آن بخش به گوش می‌رسید.

هزاوه خوب به یاد دارد روز 23 بهمن آن سال، تماشاگرانی که منتظر گل بودند با صحنه‌های هولناکی از دود و انفجار مواجه شدند. در آن زمین فوتبال نه تنها کسی در نیمه دوم شادی پس از گل را ندید، بلکه زمین مسابقه به انبوهی از دود و انفجار تبدیل شد که از دل آن تنها مویه و شیون زنان کُرد به گوش می‌رسد.

از او می‌پرسم که برخی باور دارند شهید هزاوه (مربی - بازیکن تیم منتخب چوار)  فرزند خود را در میدان نجات داده و بعد شهید شده است، می‌گوید: این از تحریف‌های تاریخ جنگ است من به اندازه طول یک زمین فوتبال از محل بمباران دور بودم. پدرم اگر می‌توانست به سمت دروازه ایلام بیاید که شهید نمی‌شد. من در تلاش بودم که خودم را به محل بمباران و پدرم برسانم اما یکی از اهالی محل مرا نجات داد.

وی تصریح کرد: اگر بخواهیم واقعیت‌های جنگ را برای نسل کنونی بازگو کنیم باید حادثه‌ای مانند زمین فوتبال چوار مستند شود.  33 سال از آن روز می‌گذرد و آن زمین تاکنون تغییری نداشته،  تنها تلاشی که توانستم برای آن انجام دهم مجهز کردن به چمن مصنوعی بود. هر ساله 23 بهمن یک یادواره شهدا در زمین برگزار می‌شود اما این کافی نیست. واقعیتی در این زمین خاکی فوتبال نهفته است که اگر به نسل کنونی منتقل نشود بدون شک تحریف خواهد شد.

هواپیماهای عراقی در 23 بهمن سال 1365 زمین فوتبال بخش چوار را در استان ایلام بمباران کردند. در این زمین دیدار دوستانه بین تیم منتخب چوار و جوانان ایلام در جریان بود و  اقدام نظامی علیه انان موجب شهید شدن 15 فوتبالیست، داور و تماشاگر شد.

شدت بمباران زمین فوتبال چوار

شدت بمباران‌های رژیم بعثی به این استان به‌حدی بود که بیش‌از 300 بار شهرهای مختلف این استان مورد حمله قرار گرفت و یکی حملاتی که در دوران دفاع مقدس اوج جنایت رژیم بعثی را نمایان می‌کند ،حادثه زمین فوتبال چوار است که از سوی جنگنده‌های نیروی هوایی عراق در 23 بهمن 1365 روی داد و منجر به شهادت 15 بازیکن و تماشاچی این مسابقه شد.

این بمباران در دقیقه 55 بازی روی داد و موجب شد این روز در تاریخ ورزش ثبت شود و مردم استان ایلام هرگز این حمله ددمنشانه را از یاد نخواهند برد، در این حادثه 10 بازیکن، 3کودک، 1 داور و 1 تماشاگر کشته‌شده و 6 نفر نیز جانباز شدند.

حادثه زمین فوتبال چوار در هیچ‌یک از جنگ‌های جهان مشابهی نداشته و تا کنون چنین جنایتی انجام نگرفته‌است.

لزوم ثبت حادثه زمین فوتبال چوار در تقویم ملی

علی قیطاسی در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم اظهار داشت: 23 بهمن ماه 65 بازی دوستانه‌ای بین دو تیم منتخب چوار و جوانان استان ایلام برگزار شد و با توجه به بمباران‌های پی‌درپی مناطق مختلف استان بنا شد این بازی در شهر چوار برگزار شود.

این جانباز 70 درصد حادثه بمباران زمین فوتبال چوار با بیان این‌که این بازی در ساعت 14 برگزار شد افزود: ده دقیقه از نیمه دوم بازی گذشت که هواپیماهای رژیم بعث عراق زمین فوتبال شهرستان چوار را بمباران کردند و متأسفانه در این حادثه 15 نفر از بازی‌کنان و همچنین تماشاگران این مسابقه شهید شدند.

وی با بیان این‌که بازی‌کنان دو تیم سعی داشتند با برگزاری این بازی فشارهای روحی ناشی از جنگ را در منطقه کاهش دهند اضافه کرد: متأسفانه نیروهای رژیم بعث عراق با حمله ناجوانمردانه سبب شهادت بازی‌کنان و تماشاچیان مظلوم و بی‌گناه شدند.

شهادت 15 بازیکن

قیطاسی در پایان اضافه کرد: این حادثه دل‌خراش متأسفانه آن‌گونه که باید از سوی مسئولان کشوری مورد توجه قرار نگرفته‌است و ضروری است نهادهای مربوط جهت پیگیری این مسئله ثبت این حادثه در تقویم کشوری اقدام کنند.

یونس تلوکی، مجتبی ناصری، علی نجات کرمی، علی عباسی، محمد کمالوندی، جهانگیر کاوه، عبدالرزاق مهدیه، سیدمحمد زارعی، حسین هزاوه (بازیکنان فوتبال)، حمیدرضا رضایتی (داور مسابقه)، مراد آذرخش، خلیل مظفری، سجاد مظفری، محمدجواد مظفری، امجد حیدری (تماشاگران مسابقه) به شهادت رسیدند و علی قیطاسی، رحمت محمود، الیاس گهرسودی، گل مرادفاضلی، فرمان فولادوند و سلمان کرد (بازیکنان فوتبال) مجروح شدند.

هرچند این بازی نیمه تمام باقی ماند اما هر دو تیم برنده از زمین به آسمان پر کشیدند و یاد و نام آنها تا ابد زنده خواهد ماند.

حادثه تلخ زمین فوتبال چوار در قالب کلمات نمی گنجد و باید در باره آن داستان ها نوشته و در سراسر جهان منتشر شود تا عمق مظلومیت شهیدان این حادثه به جهانیان نشان داده شود.

انتهای پیام/180/ش

تبلیغات
کتاب تسنیم - جنگ شناختی
پربیننده‌ترین اخبار استانها
اخبار روز استانها
مهمترین اخبار
کارگزاری فارابی
همراه اول
رازی
بانی مد
میهن
بیمه ملت
بیمه دات کام
الی گشت
مادیران
ایران پرس
triboon
بلیط هواپیما