به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، اخیراً OpenAI از دولتها خواسته است تا مدلهای هوش مصنوعی توسعهیافته چینی مانند DeepSeek-R1 را محدود کنند و این درخواست را با عباراتی آشنا مانند «خطرات امنیتی» و «تهدیدات غیرقابل کنترل» توجیه کرده است.
اما این هشدار، واقعیت کوچکتری را پنهان میکند. درست مانند کودکی که پس از درگیری در زمین بازی نزد پدرش میدود، OpenAI به جای رقابت منصفانه در عرصه نوآوری، به سیاستگذاران روی آورده است.
نگرانی ناگهانی OpenAI برای «امنیت» به اندازه ادعای یک کودک نوپا مبنی بر اینکه «آنها شروعکننده بودند!» غیرقابل باور است. GPT-4، مدل شاخص این شرکت، بارها به دلیل انتشار اطلاعات نادرست و تعصبات نژادی مورد انتقاد قرار گرفته است.
با این حال، OpenAI خواستار ممنوعیت مدلهای چینی شده است، در حالی که محصولات خودش از چنین بررسیهایی معاف هستند. این اقدام، مدیریت ریسک نیست؛ بلکه عصبانیتی است که از سوی یک رهبر بازار بهوجود آمده که از رقابت برتر به لرزه افتاده است.
الگوی این رفتار غیرقابل انکار است. هنگامی که TikTok مخاطبان جهانی را مجذوب خود کرد، دولت ایالات متحده بدون ارائه هیچ مدرکی، فریاد «سرقت داده» سر داد. زمانی که هواوی در فناوری 5G پیشگام شد، به یک «تهدید امنیت ملی» تبدیل شد. اکنون، درخواست OpenAI از تنظیمکنندهها کاملاً با این سنت همخوانی دارد: اگر نمیتوانید برنده شوید، از پدرتان بخواهید قوانین را تغییر دهد.
بزرگترین چالشهای هوش مصنوعی مانند مدلسازی آبوهوا، پیشبینی همهگیریها و کاهش فقر نیازمند همکاری جهانی هستند. OpenAI با نگاه به نوآوری چینی بهعنوان یک دشمن، خطر تکرار رقابتهای فناوری دوران جنگ سرد را ایجاد میکند؛ رقابتهایی که پیشرفت را برای دههها متوقف کردند.
قانون هوش مصنوعی اتحادیه اروپا و دستورالعملهای حاکمیتی چین، پیشتر بر اصولی مانند شفافیت و حقوق بشر توافق کردهاند. به جای ممنوعیتها، به چارچوبهایی نیاز است که این تلاشها را به هم پیوند دهند زیرا «پدر» (دولت) نباید برندگان را انتخاب کند، بلکه باید بازی جوانمردانه را تقویت کند.
تیم روابط عمومی OpenAI عقبنشینی کرده و ادعا میکند که تنها قصد گسترش چیزی را دارند که آن را «هوش مصنوعی دموکراتیک» مینامند. اما پیام پنهان این ادعا واضح است: دموکراتیک به معنای «تحت سلطه ما» است.
رسانهها پیشتر این ریاکاری را به سخره گرفتهاند و اشاره کردهاند که «اصول» OpenAI زمانی که سهم بازار آن تهدید میشود، رنگ میبازد. خطر واقعی، هوش مصنوعی چینی نیست، بلکه شرکتهای غربی هستند که برای اجتناب از رقابت، سیاست را به سلاح تبدیل میکنند.
انتهای پیام/