به گزارش خبرگزاری تسنیم از میامی، در دل دشتهای خشک و پرشیب کالپوش در شهرستان میامی، طلای سرخ آرامآرام سر از خاک بیرون آورده و زمینهای بیرمق را به چشماندازی بنفش و معطر بدل کرده است. جایی که روزگاری کشت سنتی و دیمزارهای کممحصول، چهره غالب آن بود، امروز به یکی از قطبهای در حال رشد زعفرانکاری در استان سمنان تبدیل شده است. از اواخر مهرماه که فصل برداشت آغاز میشود تا میانه آبان، عطر زعفران در فضای این منطقه میپیچد و تلاش کشاورزان در میان ردیفهای بنفش گلها جلوهای از امید و پایداری را رقم میزند.
افزایش سطح زیرکشت زعفران در میامی به 200هکتار رسید
بر اساس تازهترین آمار، سطح زیر کشت زعفران در شهرستان میامی به 200 هکتار رسیده است؛ عددی که تنها در چند سال اخیر با توسعه هدفمند و استقبال کشاورزان محلی به دست آمده است. از این میزان، حدود 180 هکتار به صورت دیم و 20 هکتار به روش آبی کشت شده است. کارشناسان پیشبینی میکنند از هر هکتار مزارع آبی حدود 10 کیلوگرم و از مزارع دیم بین 8 تا 10 کیلوگرم زعفران برداشت شود؛ آماری که میتواند میامی را به یکی از کانونهای قابلتوجه تولید زعفران در شرق استان سمنان بدل سازد.
آنچه این آمار را ویژهتر میکند، تمرکز 90 درصدی این سطح زیر کشت در بخش کالپوش است؛ منطقهای کوهپایهای که با اقلیم سرد، خاک حاصلخیز و تابآوری بالا در برابر خشکسالی، شرایطی ایدهآل برای رویش این گیاه گرانسنگ فراهم آورده است. زعفران در کالپوش نهتنها محصولی اقتصادی، بلکه پاسخی هوشمندانه به بحران کمآبی و فرسایش خاک در اراضی شیبدار است؛ گیاهی که به گفته کارشناسان، با نیاز آبی اندک خود میتواند جایگزین پایداری برای محصولات پرمصرف آبی باشد.
90 درصد کشت زعفران در بخش کالپوش،مزیتی اقلیمی برای کشت پایدار
کشاورزان کالپوش از زعفران نهفقط به عنوان منبع درآمد، بلکه به عنوان نماد پایداری یاد میکنند؛ محصولی که با تلاش روزانه، صبر و پشتکار فراوان از دل زمینهای خشک بیرون میآید. به گفته آنها، زعفران ضمن حفظ خاک و رطوبت، باعث احیای زمینهای کمبازده شده و نقش موثری در تثبیت اشتغال روستایی داشته است.
در هفتههای اخیر، بازدید مسئولان ارشد جهاد کشاورزی استان سمنان،از مزارع زعفران میامی نشان داد که موج جدیدی از کشت این محصول در حال شکلگیری است؛ موجی که با حمایت آموزشی و تأمین پیاز مرغوب، میتواند مسیر توسعه کشاورزی پایدار را در شرق استان هموار کند.
توسعه کشت زعفران در میامی نهتنها به رونق اقتصادی منطقه کمک کرده، بلکه نوعی بازتعریف کشاورزی در بستر اقلیم خشک و نیمهبیابانی محسوب میشود؛ کشاورزی که با تکیه بر محصولی کمآب و پرارزش، توانسته است الگویی نو برای سازگاری با تغییرات اقلیمی ارائه دهد.
اکنون که فصل برداشت زعفران در میامی آغاز شده است، کشاورزان با دستانی پر از گلهای بنفش و امید، چشمبهراه روزیاند که کالپوش و میامی با نام «طلای سرخ سمنان» شناخته شوند؛ محصولی که میتواند نام این شهرستان را در نقشه زعفران ایران درخشانتر از همیشه کند.
سید محمد حسینی رییس جهاد کشاورزی شهرستان میامی در گفت و گو با خبرنگار تسنیم ، اظهار داشت: برداشت این محصول تا اواسط آبانماه ادامه دارد و پیشبینی میشود میزان عملکرد در مقایسه با سال گذشته رشد محسوسی داشته باشد.
وی با بیان اینکه در چند سال اخیر روند توسعه کشت زعفران در میامی شتاب گرفته است، افزود: در حال حاضر سطح زیر کشت این محصول ارزشمند در شهرستان به 200 هکتار رسیده است و استقبال کشاورزان از کاشت زعفران همچنان رو به افزایش است.
حسینی عنوان کرد: از این میزان، 20 هکتار مزارع به صورت آبی و 180 هکتار به شکل دیم زیر کشت رفته است و انتظار میرود از هر هکتار مزارع آبی حدود 10 کیلوگرم و از مزارع دیم نیز بین 8 تا 10 کیلوگرم زعفران برداشت شود.
این مسئول بیان کرد: حدود 90 درصد از سطح زیر کشت زعفران میامی در بخش کالپوش قرار دارد که شرایط اقلیمی مناسب و خاک حاصلخیز این منطقه نقش مهمی در کیفیت محصول تولیدی دارد.
وی تصریح کرد: با اجرای برنامههای ترویجی و آموزشی، تلاش میشود طی سالهای آینده میانگین عملکرد در واحد سطح افزایش یابد و زمینه توسعه کشت اصولی زعفران در نقاط مستعد شهرستان فراهم شود.
حسینی خاطرنشان کرد: زعفران به دلیل نیاز آبی پایین و مقاومت بالا در برابر خشکی، یکی از بهترین گزینهها برای کشت در اراضی دیم و مناطق شیبدار محسوب میشود و میتواند در کاهش فرسایش خاک و حفظ حاصلخیزی زمین مؤثر باشد.
وی اضافه کرد: حمایت از کشاورزان، تأمین پیاز مرغوب و آموزش روشهای نوین کشت از جمله برنامههای جهاد کشاورزی برای افزایش بهرهوری و توسعه کشت زعفران در شهرستان میامی است.
عملکرد زعفران میامی بالاتر از میانگین کشوری،توسعه در راه است
از همین رو، رشد کشت زعفران در شهرستان میامی را میتوان یکی از تحولات قابلتوجه کشاورزی در شرق استان سمنان دانست؛ منطقهای که طی سالهای اخیر با تکیه بر اقلیم خاص و خاک حاصلخیز خود، مسیر تازهای در کشاورزی کمآببر پیش گرفته است. افزایش سطح زیر کشت زعفران به 200 هکتار در میامی، گرچه در مقیاس ملی رقم بزرگی محسوب نمیشود، اما از نظر نرخ رشد و تمرکز در مناطق دیمزار، روندی مثبت و قابل توجه را نشان میدهد. این رقم در حالی بهدست آمده که طبق آمار ملی، کل سطح زیر کشت زعفران کشور حدود 127 هزار هکتار برآورد میشود؛ بنابراین میامی سهم اندکی در مقیاس کشور دارد اما سرعت توسعه آن از بسیاری مناطق بیشتر بوده است.
بررسی آمارهای عملکرد نشان میدهد که میانگین برداشت در میامی حدود 8 تا 10 کیلوگرم در هر هکتار است؛ رقمی که با میانگین فعلی کشور (حدود 8 تا 9 کیلوگرم) همتراز یا اندکی بالاتر است. این موضوع بیانگر ظرفیت بالقوه منطقه در ارتقای بهرهوری و افزایش تولید است. با این حال، کارشناسان هشدار میدهند که تثبیت این عملکرد نیازمند رعایت دقیق اصول فنی، استفاده از پیازهای استاندارد و کنترل شرایط تغذیهای و محیطی است، زیرا در بسیاری از مناطق کشور در اثر ضعف مدیریت، میزان برداشت حتی به 3 تا 4 کیلوگرم در هکتار کاهش یافته است.
ویژگی مهم زعفران در میامی، تمرکز 90 درصدی کشت در بخش کالپوش است؛ منطقهای که با زمینهای شیبدار و شرایط اقلیمی نیمهخشک، تناسب بالایی برای کشت گیاهان مقاوم دارد. زعفران در این نواحی نهتنها به عنوان محصولی اقتصادی، بلکه بهعنوان عامل تثبیت خاک و کاهش فرسایش عمل میکند. از سوی دیگر، نیاز آبی پایین این گیاه آن را به گزینهای راهبردی برای مقابله با بحران آب و تداوم کشاورزی در شرایط اقلیمی نامساعد تبدیل کرده است.
با وجود این موفقیتها، آینده توسعه زعفران در میامی منوط به بهرهگیری از فناوریهای نوین و مدیریت علمی منابع است. استفاده از روشهای نوین آبیاری قطرهای، مکانیزاسیون فرآیند برداشت، تغذیه بهینه پیاز، و کنترل آفات میتواند بازده تولید را بهطور چشمگیری افزایش دهد. سرمایهگذاری در زیرساختهای آموزشی و پژوهشی نیز ضرورتی انکارناپذیر است، چراکه توسعه سطح زیرکشت بدون دانش فنی و استانداردسازی محصول میتواند در بلندمدت به کاهش بهرهوری منجر شود.
زعفران راه نجات کشاورزی خشک سیر میامی و امیدی برای آینه اقتصاد روستاییان
از نگاه اقتصادی و اجتماعی، گسترش کشت زعفران در میامی نهفقط موجب رونق تولید و افزایش درآمد کشاورزان شده، بلکه به تثبیت اشتغال روستایی و جلوگیری از مهاجرت نیز کمک کرده است. در صورتی که سیاستهای حمایتی دولت شامل تأمین پیاز مرغوب، تضمین خرید محصول، ارائه تسهیلات مالی و حمایت از صادرات زعفران بهدرستی اجرا شود، این منطقه میتواند به یکی از قطبهای نوظهور طلای سرخ در کشور تبدیل شود. در مجموع، تجربه میامی الگویی از کشاورزی پایدار و سازگار با تغییرات اقلیمی است؛ الگویی که نشان میدهد اگر علم و مدیریت با پشتکار کشاورزان همراه شود، حتی زمینهای خشک نیز میتوانند به زندگی و رونق بازگردند.
انتهای پیام/