به گزارش گروه "رسانههای دیگر" خبرگزاری تسنیم، سرمقاله روزنامه سیاست روز به قلم محمد صفری استکه در آن می خوانید؛
در حالی که بسیاری از کشورهای دنیا و مردم جهان به خود آمده اند و در مقابل آمریکا قیام کرده و اعتراضات خود را نشان می دهند، در کنار این ایستادگی و مقاومت مقابل زورگویی همچون آمریکا، همواره جریانی با نام خط سازش وجود داشته است.
این جریان تلاش داشته تا خود را مقابل ایستادگی ملت ها و حتی برخی دولت ها قرار دهد و راه حل مشکلات جهان را سازش با آمریکا معرفی کند.
این جریان، مقاومت و مخالفت با سیاست های سلطه طلبانه آمریکا را ناموفق می داند، به همین خاطر تن دادن به خواسته های کاخ سفید که خود را ابرقدرت و همه کاره دنیا می پندارد، راهکاری است که جریان سازش طلب در پی آن است.
کشورهای اسلامی بیشتر مبتلا به جریان سازشکارانه هستند. سران این کشورها که خود را به خواسته ها و سیاست های آمریکا فروخته اند، گرچه به ظاهر از یک حاشیه امنیتی برخوردار گشته اند و به حکومت های پادشاهی و مادام العمر خود ادامه می دهند، اما با آغاز خیزش های اسلامی این حاشیه امنیتی برای آنها لرزان شده و زنگ خطر سرنگونی سران سازشکار به صدا درآمده است.
آمریکا برای این که بتواند از ادامه خیزش های اسلامی مردم کشورهای مسلمان جلوگیری کند، جریان سازش خواهان و سازش طلبان را بیشتر مورد حمایت قرار داده تا بتواند روندی که آغاز شده مهار کند.
جمهوری اسلامی ایران به عنوان خواستگاه و الگویی برای دیگر ملل اسلامی مطرح است، اکنون به عنوان کشور و ملتی که 35 سال است، آمریکا را با چالش های جدی مواجه کرده، مورد توجه ویژه سران کاخ سفید قرار دارد.
آمریکایی ها به خوبی می دانند که مهار جمهوری اسلامی ایران و به سازش کشاندن مسئولان و مردم آن می تواند کلید حل همه مشکلاتی باشد که اکنون در منطقه به وجود آمده است.
سازش ناپذیری جمهوری اسلامی ایران از یک سو و استمرار سیاست مبارزه با جبهه استکبار که سردمدار و رهبری آن را آمریکا در جهان برعهده دارد از سوی دیگر، باعث شده است، آمریکا اکنون سیاست گفت وگو با ایران را در پیش بگیرد.
گفت وگوهای هسته ای که میان ایران و 1+5 در حال انجام است، به گمان آمریکایی ها سیاستی است برای مهار جمهوری اسلامی ایران و استقرار خط سازش و فعال کردن این جریان در داخل کشور.
نمونه هایی از این جریان سازش در کشور دیده شده است که نشان می دهد این خط برای تئوریزه کردن آن دست به اقداماتی زده است.
از جمله در جریان مراسم 13 آبان مقابل لانه جاسوسی آمریکا، حذف شعار مرگ بر آمریکا، کوتاه آمدن در مقابل معرفی نماینده جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل و مخالفت آمریکا با حمید ابوطالبی و ... که همه این تلاش ها نشان می دهد جریان سازش در میان برخی افراد و گروه های سیاسی کشور پی گیری می شود.
رهبر معظم انقلاب در دیداری که نمایندگان مجلس شورای اسلامی با ایشان داشتند، نسبت به این موضوع واکنش نشان دادند و فرمودند؛ «کسانی که می خواهند، سازش و تسلیم در برابر زورگویان را ترویج و نظام اسلامی را متهم به جنگ طلبی کنند، در واقع مرتکب خیانت می شوند.»
ایشان علاوه بر این سخن، تاکید کردند که «تفکر استمرار مبارزه» باید همچون تفکر گسترده ای بر تمام امور و شئون کشور حاکم باشد و باید خود را در مقابل جبهه استکبار قوی کرد و محکم ایستاد.
جریان سازشکار برای خود نمونه و مثال هایی را هم می آورد و براساس آن، تفکر خود را غالب بر تفکر ایستادگی می پندارد. آنها کشوری همچون ژاپن را مثال می زنند که پس از جنگ و جنایاتی که آمریکایی ها در آن کشور انجام دادند، سازش دولت و مردم آن کشور با آمریکا، اکنون باعث شده است، ژاپن از پیشرفت و رفاه بالایی برخوردار باشد.
اما مردم همین کشوری که شهردار شهر «ناگو» درباره آمریکا می گوید، «ژاپن به بچه حرف گوش کن آمریکا تبدیل شده است و ما نفعی از اتحاد با آمریکا نمی بریم» اکنون لب به اعتراض دخالت ها و حضور نظامیان آمریکایی در خاک خودشان گشوده اند و این روند با افزایش اعتراضات مردم این کشور که سال ها تحت سلطه و سیطره آمریکاست، باعث یک چالش و نگرانی جدی برای آمریکایی هایی در شرق آسیا خواهد شد.
مبارزه با جبهه استکبار اکنون وارد فاز حساس و سرنوشت سازی شده است.به همین خاطر جبهه مقاومت و ایستادگی نیازمند تقویت است.
به فرموده رهبر انقلاب، «این مبارزه هنگامی به پایان خواهد رسید که جامعه بشری بتواند خود را از شر جبهه استکبار و در رأس آن آمریکا که پنجه های خود را بر جسم و روح و فکر بشریت گسترانیده است، رهایی دهد که این کار نیز نیازمند مبارزه ای دشوار و طولانی و گام های بلند خواهد بود.»
اکنون که رهبر انقلاب تئوریزه کنندگان سازش و تسلیم را خائن دانسته اند باید با این افراد و گروه ها چه رفتار و برخوردی کرد؟ آیا باید فضا برای اقدامات آن ها باز باشد؟!
انتهای پیام/
خبرگزاری تسنیم: انتشار مطالب خبری و تحلیلی رسانههای داخلی و خارجی لزوما به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفا جهت اطلاع کاربران از فضای رسانهای بازنشر میشود.