به گزارش خبرگزاری تسنیم از کردستان، سیزدهم دی‌ماه، تنها سالگرد شهادت یک فرمانده نظامی نیست؛ این روز، به نام مقاومت ثبت شده است؛ مقاومتی که با خون سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی، معنا، عمق و هویت جهانی یافت.

روز جهانی مقاومت، یادآور این حقیقت است که ایستادگی در برابر ظلم، اشغال و ترور، نه یک انتخاب مقطعی، بلکه یک راهبرد تمدنی برای ملت‌هایی است که نمی‌خواهند زیر سایه زور زندگی کنند.

حاج قاسم سلیمانی، فرمانده‌ای نبود که تنها در میدان جنگ شناخته شود؛ او فرمانده دل‌ها بود؛ انسانی که مرز میان نظامی‌گری و انسانیت را بازتعریف کرد و نشان داد قدرت، بدون اخلاق، بی‌معناست.

نقش شهید سلیمانی در شکل‌گیری و تثبیت جبهه مقاومت، نقشی تاریخی و تعیین‌کننده بود. او معمار میدانی بود که اگر نبود، امروز جغرافیای غرب آسیا چهره‌ای دیگر داشت؛ آشفته‌تر، ناامن‌تر و بی‌ثبات‌تر.

او با نگاهی فراملی، مقاومت را از یک واکنش نظامی به یک اندیشه راهبردی تبدیل کرد؛ اندیشه‌ای که ملت‌ها را به خودباوری، عزت و ایستادگی فرا می‌خواند.

شهید سلیمانی، تروریسم را نه با شعار، بلکه با حضور میدانی هوشمندانه شکست داد. اگر داعش متوقف شد، اگر بغداد و دمشق سقوط نکرد، اگر امنیت به منطقه بازگشت، بخش بزرگی از آن مرهون تدبیر و شجاعت اوست.

ویژگی برجسته حاج قاسم، تلفیق عقلانیت و شجاعت بود. او نه اهل هیجان کور بود و نه اهل انفعال؛ تصمیم می‌گرفت، می‌ایستاد و هزینه می‌داد. او فرمانده‌ای بود که پیش از آنکه به نیروهایش دستور بدهد، خودش جلوتر می‌ایستاد. همین صداقت، این فرمانده دلسوز و شجاع را به الگویی محبوب در میان رزمندگان و ملت‌ها تبدیل کرد.

روز جهانی مقاومت، روز افشای چهره واقعی مدعیان حقوق بشر است؛ همان‌هایی که حاج قاسم را ترور کردند، اما چشم بر جنایت‌های داعش، صهیونیسم و اشغالگری بستند.

ترور شهید سلیمانی، اعتراف آشکار آمریکا به ناتوانی در برابر اندیشه مقاومت بود. آنها یک انسان را حذف کردند، اما یک مکتب را زنده‌تر ساختند.

حاج قاسم، مقاومت را به اخلاق گره زد. او حتی در میدان نبرد، حرمت انسان، غیرنظامی و مظلوم را پاس می‌داشت؛ چیزی که دشمنانش هرگز نفهمیدند.

مقاومت در نگاه شهید سلیمانی، صرفاً نظامی نبود؛ مقاومت فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و رسانه‌ای را نیز شامل می‌شد. او به جنگ روایت‌ها، همان‌قدر اهمیت می‌داد که به جنگ گلوله‌ها.

محبوبیت جهانی حاج قاسم، اتفاقی نبود. او با ملت‌ها حرف می‌زد، دردشان را می‌فهمید و برای امنیت آنها جان می‌داد؛ حتی اگر نامشان ایرانی نبود. روز جهانی مقاومت، روز یادآوری این پیام است که امنیت، وارداتی نیست؛ باید آن را با ایستادگی، وحدت و فداکاری ساخت.

شهادت حاج قاسم، نقطه پایان نبود؛ نقطه آغاز مرحله‌ای جدید از مقاومت بود. امروز نام او در کنار مفاهیمی چون عزت، شجاعت و استقلال معنا می‌شود.

نسل جوان، در حاج قاسم، الگویی واقعی از مسئولیت‌پذیری، اخلاص و بی‌ادعایی می‌بیند؛ انسانی که به جای سخنرانی، عمل کرد. روز جهانی مقاومت، فرصتی است برای بازخوانی این حقیقت که سازش با ظلم، امنیت نمی‌آورد؛ بلکه مقاومت هوشمندانه است که آینده ملت‌ها را تضمین می‌کند.

حاج قاسم سلیمانی، نشان داد می‌توان قدرتمند بود، اما متواضع؛ قاطع بود، اما مهربان؛ فرمانده بود، اما خادم مردم. امروز، مقاومت یک جغرافیا ندارد؛ یک اندیشه است. هرجا ملتی در برابر تحقیر می‌ایستد، آنجا ردپای حاج قاسم دیده می‌شود.

سیزدهم دی‌ماه، روز جهانی مقاومت، روز تجدید عهد با راهی است که شهید سلیمانی آغاز کرد؛ راهی که می‌گوید: ملت‌ها با ایستادگی زنده‌اند و تاریخ، تسلیم‌شدگان را به یاد نمی‌آورد.

انتهای پیام/481