نه از سر ترس، از سر فهم؛ چرا کردستان وارد بازی دشمن نشد؟

به گزارش خبرگزاری تسنیم از سنندج، مردم کردستان در مواجهه با حوادث و اغتشاشات اخیر، رفتاری از خود نشان دادند که بیش از هر چیز ریشه در عقلانیت جمعی داشت؛ رفتاری که نه محصول ترس بود و نه نتیجه فشار، بلکه حاصل فهم دقیق از صحنه و بازیگران آن.

در فضایی که بسیاری تلاش کردند اعتراض، مطالبه و خشم اجتماعی را به مسیری بی‌سرانجام و پرهزینه هدایت کنند، مردم استان کردستان ترجیح داد وارد زمینی نشود که طراحی آن در جایی بیرون از مرزهای منافع مردم انجام شده بود.

این انتخاب، انتخاب سکوت نبود؛ بلکه انتخاب «هزینه ندادن» بود. مردم استان، آگاهانه میان اعتراض مدنی و اغتشاش سازمان‌یافته مرز کشیدند و اجازه ندادند صدای مطالباتشان به ابزار پروژه‌های بیرونی تبدیل شود.

کردستان تجربه‌زیسته سنگینی از ناامنی، التهاب و عقب‌ماندگی دارد. این تجربه تاریخی به مردم آموخته است که هر موج هیجانی الزاماً به نفع آن‌ها نیست و هر صدایی الزاماً از دل جامعه برنمی‌خیزد.

جامعه‌ای که هزینه داده، دیگر ساده‌لوحانه وارد بازی‌های پرزرق‌وبرق رسانه‌ای دشمن نمی‌شود. مردم کردستان خوب می‌دانند ناامنی، اگرچه ممکن است با شعار آغاز شود، اما همواره با خسارت به معیشت و آینده پایان می‌یابد.

رفتار اجتماعی مردم استان نشان داد که بلوغ سیاسی الزاماً به معنای حضور خیابانی نیست. گاهی عقلانیت در «نرفتن» است؛ در نپذیرفتن نقشی که دیگران در آنسوی مرزها برایت نوشته‌اند.

در روزهایی که دشمنان بیرونی روی تحریک احساسات قومی و منطقه‌ای حساب ویژه باز کرده بودند، این محاسبه در کردستان به‌درستی جواب نداد. جامعه محلی، این‌بار سناریو را زودتر از مجریانش خوانده بود.

یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های این رفتار، پیوندهای اجتماعی درون‌استانی بود. خانواده‌ها، معتمدان محلی، کسبه و ریش‌سفیدان، ناخواسته اما مؤثر، نقش ضربه‌گیر اجتماعی را ایفا کردند.

در کردستان، گله‌مندی هست و مطالبه‌گری بخشی از زیست اجتماعی مردم است. اما این‌بار جامعه تصمیم گرفت مطالبه را از اغتشاش جدا کند و اجازه ندهد مرزها مخدوش شود.

این تمایز، نشانه ضعف نبود؛ نشانه درک بالاتر از صحنه بود. مردمی که می‌دانستند نتیجه آشوب، نه اصلاح است و نه پاسخ‌گویی، بلکه فقط انباشت بحران‌های تازه خواهد بود.

نسل جوان کردستان نیز برخلاف تصویرسازی رسانه‌های معاند، رفتاری هوشمندانه از خود نشان داد. هیجان جای خود را به تحلیل داد و واکنش احساسی، قربانی آگاهی شد.

جنگ شناختی، زمانی موفق است که مخاطب از حافظه تاریخی تهی باشد. کردستان اما حافظه دارد؛ حافظه‌ای پر از تجربه‌های تلخ که اجازه تکرار خطا را نمی‌دهد.

نکته مهم اینجاست که این رفتار عقلانی، به‌معنای رضایت مطلق از وضعیت معیشتی کنونی یا نبود نقد نیست. اتفاقاً نقد وجود دارد، اما مسیر بیان آن آگاهانه انتخاب شده و مردم نیازی نمی‌بینند که مشکلات کشور را بیگانگان حل کنند.

مردم استان نشان دادند که مطالبه‌گری می‌تواند بدون تخریب، بدون خشونت و بدون همراهی با پروژه‌های بیگانه ادامه یابد. این خود نوعی بلوغ سیاسی است که کمتر دیده می‌شود. آنچه در کردستان رخ داد، نه محصول مدیریت صرف، بلکه نتیجه رفتار اجتماعی و دفاع مردم همانند 46 سال اخیر از نظام بود. امنیت، هم بیش از آنکه تحمیل شود، تولید شد.

این انتخاب جمعی، سرمایه‌ای اجتماعی برای استان است؛ سرمایه‌ای که اگر دیده نشود یا نادیده گرفته شود، به‌سادگی فرسوده خواهد شد. قدردانی از این رفتار، نباید به مصادره سیاسی آن منجر شود. مردم کردستان نه برای خوشایند کسی، بلکه برای منافع خود و آینده فرزندانشان چنین مسیری را برگزیدند.

اکنون پرسش اصلی متوجه مسئولان است. جامعه‌ای که آگاهانه هزینه نداد، انتظار دارد این فهم و همراهی، با تصمیمات عادلانه و سیاست‌های جبران‌کننده پاسخ داده شود. بی‌توجهی به این سرمایه اجتماعی، خطایی راهبردی خواهد بود. عقلانیت مردم، نیازمند عقلانیت متقابل در حکمرانی است.

کردستان وارد بازی دشمن نشد، چون بازی را فهمید. حالا نوبت مسئولان است نشان دهند که این فهم اجتماعی را دیده‌اند و قدر آن را می‌دانند.

به گزارش تسنیم؛ در چند روز اخیر همزمان با ناآرامی‌های برخی استان‌های کشور، دشمنان با فراخوان‌های متعدد سعی در ایجاد آشوب و اغتشاش در استان کردستان را داشتند که مردم، بازاریان و اصناف با آنان همراهی نکردند.

انتهای پیام/481