محمدحسن جعفری، استاد دانشگاه و کارشناس علوم قرآنی، در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، با اشاره به شباهت‌هایی میان نمرود و فرعون با جنایتکاران امروزی اظهار داشت: مقام معظم رهبری در دیدار اخیر خود با مردم قم فرمودند: «آن بابایی که با نخوت و غرور نشسته آنجا راجع به همه‌ی دنیا قضاوت میکند، او هم بداند که معمولاً‌ مستبدین و مستکبران عالم از قبیل فرعون و نمرود و رضاخان و محمدرضا و امثال اینها، وقتی که در اوج غرور بودند سرنگون شدند، این هم سرنگون خواهد شد.»، در اینجا این پرسش مطرح می‌شود که چه‌شباهت‌هایی میان فرعون و نمرود با افراد گمراه و ظالمی مانند ترامپ جنایتکار و نیروهای پهلوی وجود دارد.

او تصریح کرد: در نگاه اول، ویژگی و شباهت اصلی این افراد، کفر آنها و عدم‌اعتقاد آنها به قدرت الهی و آخرت و نیز حسابرسی ابدی و قطعی خداوند است. همان طور که فرعون و نمرود بدون هیچ ابایی، اقدام به کشتار جمعی مردم مظلوم می‌کردند و از هیچ ظلم و ستمی نسبت به محرومان و مردم بی‌پناه دریغ نداشتند، رضا و محمدرضا پهلوی نیز همچون رئیس جمهور بی‌قید  آمریکا و نخست وزیر جنایتکار رژیم صهیونیستی از اینکه مردم مظلوم را در سراسر دنیا مورد آزار پیوسته قرار دهند و آنها را بدون هیچ ترسی به قتل برسانند، دریغ ندارند، زیرا آنها هیچ اعتقادی به خدای متعال و حسابرسی ابدی و قطعی الهی ندارند.

کارشناس قرآنی خاطرنشان کرد: از سوی دیگر کسانی که از دستورات این افراد پیروی می‌کنند نیز در گمراهی آنها شریک هستند و به کفر آنها آلوده شده‌اند، چنان‌که خداوند در قرآن کریم خطاب به حضرت موسی(ع) می‌فرماید: «وَلَقَدۡ أَرۡسَلنَا مُوسَىٰ بِـَٔایٰتِنَا وَسُلطَٰنࣲ مُّبِینٍ؛ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ وَمَلَإِیهِ فَٱتَّبَعُوٓاْ أَمرَ فِرۡعَوۡنَ وَمَآأَمرُ فِرۡعَوۡنَ بِرَشِیدࣲ»، به حضرت موسی(ع) دستور داده شد که به‌سوى فرعون و بزرگان قوم او که پیروى از دستورات فرعون مى‌کردند، برود؛ در حالى که فرمان او مایه رشد و تعالى آنها نبود.

جعفری در تبیین آیه شریفه اظهار داشت: در این جمله رسالت حضرت موسى(ع) را به خصوص فرعون و ملاء او نسبت داده است و کلمه «ملاء» به‌معناى اشراف و بزرگان قوم است که با هیبت خود دل مردم را پر مى‌کنند.

او درباره کلمه امر نیز توضیح داد: مقصود از کلمه امر در جمله «فَاتَّبَعُوا أَمْرَ فِرْعَوْنَ؛ امر فرعون را پیروى کردند» معنایى است اعم از قول و فعل، همچنان که خداى تعالى از فرعون حکایت کرده است که گفت: «مٰا أُرِیکمْ إِلاّٰ مٰا أَرىٰ وَ مٰا أَهْدِیکمْ إِلاّٰ سَبِیلَ اَلرَّشٰادِ» در نتیجه کلمه امر منطبق مى‌شود بر سنت و طریقه‌اى که فرعون آن را اتخاذ کرده بود و مردم را با آن امر مى‌کرد.

کارشناس امور قرآنی در ادامه خاطرنشان کرد: شباهت دیگر این دو گروه این است که فرعون و نمرود هم مانند جنایتکاران دوران ما، ادعا داشتند که مردم را به راه رشد هدایت می‌کنند، در حالی که خداوند می‌فرماید: «وَمٰاأَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِیدٍ» یعنی امر فرعون داراى رشد نیست تا بتواند به‌سوى حق هدایت کند بلکه داراى غىّ و جهالت است.

او تصریح کرد: این موفقیت براى فرعون به‌سادگى به دست نیامد، او از هر گونه نیرنگ و توطئه و نیرویى براى پیشرفت اهداف خود و شوراندن مردم ضد حضرت موسى(ع) استفاده مى‌کرد و در این راه حتى هیچ نکته روانى را از نظر دور نمى‌داشت، گاهى مى‌گفت؛ "موسى مى‌خواهد سرزمین‌هاى شما را بگیرد و شما را که صاحبان اصلى آنها هستید بیرون کند: «یرِیدُ أَنْ یخْرِجَکمْ مِنْ أَرْضِکمْ»"، گاهى احساس مذهبى قوم خود را تحریک مى‌کرد و مى‌گفت؛ "من از این مرد مى‌ترسم که آئین شما را دگرگون کند؛ «إِنِّی أَخٰافُ أَنْ یبَدِّلَ دِینَکمْ»، من از این مى‌ترسم او سرزمین شما را به فساد بکشد؛ «أَوْ أَنْ یظْهِرَ فِی اَلْأَرْضِ اَلْفَسٰادَ»"، و گاهى به آن حضرت تهمت مى‌زد و زمانى تهدید مى‌کرد و بار دیگر قدرت و شوکت خود را به رخ مردم مصر مى‌کشید و زمانى ادعاى فرماندهی را که ضامن خیر و صلاحشان است، داشت!

انتهای پیام/+