محمد علی رستگار رئیس فدراسیون جودو رسما اعلام کرد که از سمت خود کنارهگیری کرده تا بدین ترتیب مُهر تاییدی بر تمام حرف و حدیثهایی که در چند روز اخیر به گوش علاقهمندان به این رشته رسیده، زده شود. رستگار در شرایطی امروز در گفتوگو با سایت فدراسیون جودو اعلام کرد که از سمت خود استعفا داده که شواهد نشان میدهد در چند روز گذشته برای این کار تحت فشار بوده و در این شرایط قید ادامه همکاری فدراسیون را زده است. گفتوگوی مختصر رئیس مستعفی جودو با سایت فدراسیون اما نکاتی دارد که پرداختن به بخشی آنها خالی از لطف نیست.
در شرایطی که در چند وقت اخیر یا بهتر بگوییم از زمان ورود رستگار به فدراسیون، به حاشیههای این رشته به شدت افزوده شده او در این گفتوگو اعلام میکند که «مروری بر حواشی جودو از سال ١٣٨٦ تاکنون کاهش حواشی جودو مشهود است که با ایجاد وفاق و همدلی بین اهالی جودو و حضور و مشورت روسای قبلی فدراسیون و قهرمانان بازنشسته و پیشکسوتان این رشته ورزشی حاصل شده است، هر چند که باید اقرار کنم این وضعیت از مطلوب ما فاصله دارد.»
برای روشن شدن موضوع بد نیست به برخی از حواشی این رشته در زمان ریاست رستگار اشاره کنیم. هنوز مشخص نشد که سمیه حیدری بانوی محجبه این رشته به چه دلیل دیگر نتوانست در مسابقات حاضر شود؟ هنوز یادمان نرفته که چگونه در زمان ریاست وی داور مسابقه را در وسط تاتامی کتک زدند و حرمتها در جودو اینگونه شکست. هنوز یادمان نرفته که سرمربی تیم ملی چگونه از سوی دیگر مسئولان فدراسیون عزل شد و رستگار او را در این سمت حفظ کرد و همین موضوع باعث تعجب تمام اهالی ورزش کشور شد. خبر تکذیب عزل زارعیان را چه کسی از روی سایت فدراسیون برداشت و چه کسی مجددا آن را روی سایت گذاشت تا پیش از گذشته هماهنگی مسئولان فدراسیون به رخ رشتههای دیگر کشیده شود؟ ماجرای محمد رضا رودکی به کجا کشید و مسئول عدم اعزام او به اردوی مشترک روسیه چه کسی است؟ حاصل سفرهای فروانی که رئیس فدراسیون جودو در چند سال اخیر به خارج از کشور داشت کدام کرسی یا سمت بینالمللی بود؟
او در بخش دیگری از صحبتهای خود با سایت فدراسیون گفته است: «در طول مدت خدمت خود در این مسئولیت که همزمان با دوره تحریم و مشکلات اقتصادی کشور بود، با مشکلات زیادی مالی مواجه بودیم و بهخصوص از ابتدای امسال چندین بار بهصورت حضوری و مکتوب از مسئولان وزارت ورزش درخواست کردم، به اتفاق چند تن اعضای هیئت رئیسه فدراسیون برای تشریح و ارائه راه حل مشکلات جودو جلسهای در وزارت ورزش تشکیل شود که اصرار بنده افاقه نکرد و جلسهای برگزار نشد.»
در مورد این بخش از صحبتهای وی نیز باید سوال کرد که آیا فقط رشتهای که شما مسئولیت آن را داشتید تحت فضای تحریم بود؟ رشتههای دیگر رزمی مانند کاراته، تکواندو یا ووشو بودجهشان کافی بوده و از جای دیگر تغذیه میشدند یا اینکه در ایران فعالیت نمیکردند که توانستند در سه سال اخیر بارها موفقیت کسب کنند و حتی به قهرمانی جهان نیز برسند؟ آیا این عذر بدتر از گناه نیست؟
رستگار اشاره کرده است که «توجه ویژه برای شناسایی استعدادها و نخبهپروری با راهاندازی لیگ نونهالان و برگزاری لیگها و جشنوارهها با کمیت و کیفیت بالا در ردههای سنی پایه نونهالان و نوجوانان و داشتن دو تیم ملی خوب در هر یک از ردههای نوجوانان و جوانان بدون شک آیندهای روشن را برای جودوی ایران ترسیم میکند. همچنین تامین تاتامی و لباس جودو برای راهاندازی ٣٢ کانون جودوی آموزشگاهی در دستور کار قرار گرفت که ثمرات آن در آینده دیده خواهد شد.»
سوال اینجاست با توجه به این نخبهپروری و استعدادیابی است که سید محمود میران با 41 سال سن تصمیم گرفته باز به تیم ملی بیاید یا سرمربی تیم ملی به دنبال رودکی رفت تا او را به تیم ملی بازگرداند؟ آیا حاصل نخبهپروری این است که در هیچ ردهای نمیتوانیم تیم کامل به مسابقات اعزام کنیم؟ در مرکز اصلی آموزشی فدراسیون که سالن افراسیابی است چند هنرجو در فصل تابستان فعالیت میکنند و به طور کلی ای کاش اشاره میکردید که نتیجه فعالیتهای شما در این عرصه چه بوده است.
در نهایت اینکه تاریخ عملکرد همه افراد را به یاد خواهد سپرد و آنجاست که مشخص میشود چه کسانی کار کردهاند و چه افرادی تنها ادعای آن را دارند.
انتهای پیام/