به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، ستوننویسهای روزنامههای ترکیه که در زبان ترکی از آنها به "گوشهنویس" یاد میشود٬ بخشی از فعالان رسانهای توانمند و اثرگذار هستند که معمولاً یادداشتهایشان تاثیر قابل توجهی بر افکار عمومی و معادلات حزبی ترکیه میگذارد.
تسنیم تلاش میکند تا با انتخاب گزینههای قابل توجهی از نوشتههای ستوننویسهای ترکیه تصویری کوچک از تحولات سیاسی٬ فعالیتهای رسانهای و هدایت افکار عمومی این کشور را به دست دهد.
ادبیات تند وزیر کشور
آیدین انگین/ پایگاه خبری تحلیلی تی 24
گروهی از نمایندگان حزب دموکراتیک خلقها اعلام کردهاند که در حمایت از لیلا گوون نمایندهای که به خاطر عبدالله اوجالان اعتصاب غذا کرده است٬ میخواهند راهپیمایی کنند. اما وزیر کشور ترکیه جناب سلیمان سویلو که وزیر قدرتمند کابینه اردوغان است٬ اعلام کرده اگر اجازه دهم یک قدم بردارید نامرد هستم!
بگذارید از همین اول کار بگویم٬ به نظر من هم عبدالله جلال مانند دیگر زندانیانی که با حکم حبس ابد با تحمل شرایط دشوار راهی زندان شدهاند٬ هیچ تفاوتی با دیگر محکومین به حبس ابد ندارد و قرار نیست در شرایط او تغییر صورت بگیرد.
از دیگر سو با اقدام حزب دموکراتیک خلقها در مورد زمان بندی این راهپیمایی اختلاف نظر دارم و من هم از آنهایی هستم که معتقدم در این شرایط پیش از انتخابات٬ نیازی به چنین کاری نیست، اما از دیگر سو فراموش نکنیم که متنی به نام قانون اساسی ترکیه وجود دارد که به همه شهروندان حق و حقوق خاصی میدهد.
سلیمان سویلو که روزگاری رهبر حزب دموکرات بود و از منتقدین رجب طیب اردوغان به شمار میآمد٬ پس از آن که کرکره حزب خود را پایین کشیده و به حزب عدالت و توسعه پیوست٬ نزد اردوغان از چنان جایگاه و اعتمادی برخوردار شد که کلید وزارت کشور را به او سپردند.
حالا همین آدم با چنین ادبیاتی در مورد مسائل سیاسی حوزه کاری خود صحبت میکند. برای من دشوار است که باور کنم وزیر کشور این مملکت قانون اساسی را نخوانده است.
ماده 34 قانون اساسی ترکیه میگوید: شهروندان حق دارند که حتی بدون اخذ مجوز اما به شرط عدم حمل سلاح و عدم اقدام تهاجمی٬ برای بیان نظرات خود راهپیمایی کنند. این حقی است که در قانون اساسی ترکیه به آن اشاره شده، اما وزیر کشور ترکیه با ادبیات تند و خارج از کنترل برخوردی میکند که با هیچ کدام از اصول حقوقی قانون منطبق نیست.
باغچلی٬ ملیگرایی و نژادپرستی
مهمت بارلاس/ رزونامه صباح
ترکیه به عنوان کشوری که دارای یک نظام سیاسی چند حزبی است در شرایطی قرار گرفته که احزاب مختلف با گفتمانها و اهداف استراتژیهای متفاوت سعی میکنند آرای مردم را به سوی خود جلب کنند.
یکی از احزابی که در دموکراسی متکثر ترکیه از جایگاه خاصی برخوردار است٬ حزب حرکت ملی است. هفته گذشته پنجاهمین سال تاسیس حزب حرکت ملی جشن گرفته شد.
رهبر این حزب یعنی دولت باغچلی در مراسم پنجاهمین سالگرد تاسیس حزب سخنانی بر زبان آورد که شاید برخی از مفاهیم و اصطلاحات ظریف و مهم آن چندان مورد توجه قرار گرفته نشده باشد.
معتقدم که سخنان باغچلی در مورد ملیگرایی بسیار مهم بود و مفهوم و محتوای سخنان او نشان داد که از دید باغچلی ملیگرایی و نژادپرستی یکی نیست و بین این دو مفهوم تفاوتهای جدی وجود دارد. چند جمله از سخنان او را در اینجا دوباره منتقل کنم:
«ترک بودن ما خیلی قدیمیتر از آن دورانی است که برخیها در روستاهای ترکیه دور جمجمه سر مردم را اندازه میگرفتند تا بدانند ترکهای اصیل چه افرادی هستند. ترک بودن ما تاریخی طولانی دارد. بین هیچ کدام از اعضای این ملت تفاوتی وجود ندارد. مفاهیمی همچون ترک سیاه و ترک سفید مفاهیم ناقصی هستند. در ترکیه چیزی به نام طبقه دوم و شهروند درجه دو وجود ندارد و هیچ کس بی ارزش و بی اهمیت نیست. نام این ملت٬ ملت ترک است. از ازل ملت ترک بود تا ابد ملت ترک خواهد ماند. نام دولت هم ترک هست. هر کسی هر چه میخواهد بگوید اما نام این دولت ترک است و ترک خواهد ماند.»
حکومت سعودی و سه سوال بیجواب
رسول توسون/ روزنامه ستار
جنایت قتل وحشیانه جمال خاشقجی در کنسولگری عربستان در استانبول٬ دارای ابعادی است که حتی دلارهای نفتی هم نمیتواند آن را از اذهان مردم و جامعه بینالملل بزداید.
بعد از انتشار متن گزارش خاصی که از سوی گزارشگر سازمان ملل در مورد این جنایت منتشر شد٬ یک بار دیگر موضوع قتل وحشیانه خاشقجی مورد توجه قرار گرفت و دوباره همه به خاطر آوردند عربستان سعودی مرتکب چه جنایت بزرگی شده است.
سخنان ترامپ هم یک بار دیگر نشان داد که آمریکا چه نگاه شرمآوری به عربستان سعودی دارد. دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا در ظاهر اعلام کرد که عدالت٬ از سخاوت و جوانمردی عربستان هم مهمتر است، اما این فقط ظاهر ماجرا است و واقعیت این است که آمریکا نمیخواهد این مسئله روشن شود.
البته باید این واقعیت را پذیرفت که موضع کنگره آمریکا در مورد قتل خاشقجی شایان تحسین است. کنگره آمریکا به دونالد ترامپ 120 روز فرصت داده بود تا این مسئله را روشن کند و در واقع اعلام این ضرب الاجل گونهای اعمال فشار بر دولت عربستان سعودی بود که میتوان آن را موضعی ارزشمند از سوی کنگره آمریکا تلقی کرد، اما در هر حال تا زمانی که ترامپ نخواهد مجرمین این جنایت محاکمه شوند٬ نمیتوان از کنگره آمریکا انتظار دیگری داشت.
اختیارات کنگره در حدی نیست که بتواند مجرمین قتل خاشقجی را به سزای اعمالشان برساند و این خود دونالد ترامپ است که باید در مورد روابط عربستان و آمریکا تصمیم بگیرد.
واقعیت این است که نمیتوان از کنگره یا مجلس یا پارلمان٬ انتظار آن را داشت که در مورد یک جنایت تصمیمگیری کنند. صدور حکم مرتکب با تمام جنایات کوچک و بزرگ در اختیار محاکم دادگاههای ملی و بینالمللی است.
در درجه اول این قوه قضاییه ترکیه است که باید در مورد این جنایت حکم لازم را صادر کند. در درجه دوم دستگاه قضایی عربستان سعودی باید اقدام کند و در درجه سوم محاکم حقوقی بینالمللی هستند که باید در مورد این جنایت حکم بدهند.
مقامات عربستان سعودی در مورد قتل وحشیانه جمال خاشقجی باید به سه سوال ساده پاسخ بدهند: سوال اول این است: چه کسی دستور قتل خاشقجی را صادر کرد؟ سوال دوم: جسد کجاست؟ و سوال آخر این است که هویت فرد محلی که جسد را برای از بین بردن به او سپردهاند چیست و اکنون در کجا به سر میبرد؟
انتهای پیام/