به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، روزنامه "فرانکفورتر آلگماینه سایتونگ" در گزارشی به مسئله تورم بالا در آلمان پرداخته و نوشت: تورم بالا دیگر تنها بر افراد کم درآمد تأثیر نمیگذارد، بلکه عمیقاً به طبقه متوسط نفوذ میکند و همانطور که گذشته نشان میدهد این از نظر سیاسی میتواند بسیار خطرناک باشد.
در این گزارش به کاهش قدرت خرید طبقه متوسط در جامعه آلمان اشاره شده و آمده است: آنچه در بازار املاک و مستغلات به دلیل تورم بالا و چرخش بانک مرکزی اروپا در نرخ بهره در حال رخ دادن است، شدید است. اما در بسیاری از حوزههای دیگر نیز، افزایش قیمتهای مصرفکننده که به طور متوسط تقریباً هشت درصد در سال گذشته افزایش یافت، دیگر تنها بر افراد کمدرآمد تأثیر نمیگذارد. این مسئله در بسیاری از جاها مشهود است: مثلاً صاحب یک مغازه در فرانکفورت از مراجعه کم تر قشر متوسط برای خرید مواد غذایی خبر می دهد. این واقعیت که گوشت در طول یک سال در این کشور یک پنجم گرانتر شده و مواد غذایی در کل تقریباً 13 درصد گرانتر شده است، نه تنها به قشر کم درآمد بلکه به اقشار متوسط نیز تاثیر گذاشته است.
در ادامه این گزارش آمده است: این امر به ویژه در مورد هزینههای انرژی نیز صادق است. صنعت مسکن اخیرا هشدار داده است که یک خانوار چهار نفره باید تا 5000 یورو بیشتر از سال گذشته برای برق و گرمایش بپردازد. هر کسی که بخواهد چنین مبالغی را برای روز پیشپرداخت کنار بگذارد، باید درآمد بسیار خوبی داشته باشد تا مجبور نباشد از هزینههای سفر، اتومبیل یا بازدید از اپرای خود بزند و پسانداز کند. مشاوری از مرکز حمایت از مصرف کننده در این باره میگوید: بسیاری از مردم احساس می کنند که ایجاد دارایی مشابه با والدین برای آن ها بسیار دشوارتر شده است.
همه اینها فقط به مفهوم یک کاهش ظرفیت مالی برای میلیون ها آلمانی نیست. بدیهی است که آلمانیها همیشه از کاهش ارزش پول هراس داشتند، حتی در مواقعی که تورم به خط صفر نزدیک میشود. اکنون تورم در واقع وجود دارد و ترس از رکود دوباره در حال افزایش است: وقتی از آلمانیها در مورد بزرگترین نگرانیهایشان سوال میشود، از تورم نام میبرند.
بر اساس نظرسنجی مشاوران مدیریت مک کینزی، حتی اندکی پس از حمله روسیه به اوکراین، آلمانیها بیشتر نگران پول بودند تا تهدید نظامی. در این شرایط اگر تغییرات عمده اقتصادی و ترسها پیامدهای سیاسی نداشته باشند، شگفتانگیز خواهد بود. اما دقیقا چه چیزی به سمت کشور آلمان در حال حرکت است؟ و در نهایت چه کسی می تواند از نظر سیاسی سود ببرد؟
امروز هیچ کس نمیتواند با قاطعیت به این پرسش پاسخ دهد. اما شاید نگاهی به تاریخ آلمان و گفتگو با آلبرشت ریچل به ما کمک کند. این مورخ اقتصادی در مدرسه اقتصاد لندن تدریس میکند و در مطالعات متعددی درباره جمهوری وایمار و جمهوری فدرال آلمان تحقیق کرده است. وی در حال حاضر اوایل دهه 1970 را به یاد می آورد که تنها مرحله در آلمان با نرخ تورم قابل مقایسه با زمان حال است. در آن زمان، بحرانهای نفتی، تورم را به سطوح بی سابقهای که تاکنون ناشناخته بود، رساند.
زمانی که ریچل مورخ اقتصادی در مورد نگرانیهای فعلی طبقه متوسط صحبت میکند، بیشتر به آن زمان فکر میکند. تقریباً دقیقاً صد سال پیش - در سال 1923 - یک ابر تورم پس انداز ملت آسیب دیده از جنگ جهانی اول را از بین برد. به اعتقاد ریچل، تورم و به دنبال آن یک دوره کاهش تورم و رکود بزرگ 1929، محرک اصلی افراطی شدن طبقه متوسط در دهه 1930 بود.
البته این محقق نمیخواهد در مورد این زمانها صحبت کند. اما حتی امروز او پتانسیل بزرگی برای ناامیدی در طبقه متوسط می بیند. حتی زوجهای با درآمد دوگانه امروزی نمیتوانند امید داشته باشند که زندگی با استانداردهای والدین خود را بتوانند بسازند.
وی تاکید کرد: واضح است که این شرایطی ناامید کننده است. وی گفت: در وطن او در بریتانیای کبیر، این بحران حتی بیشتر از آلمان قابل مشاهده است. ریچل میگوید: بسیاری از فارغالتحصیلان دانشگاه مجبورند نزد والدین خود بروند، زیرا نمیتوانند از پس هزینهها برآیند. علاوه بر این، موج کامل اعتصابات بخشهایی از کشور را فلج کرده است. ریچل توضیح می دهد: اعتصابات در نهایت برای تامین استانداردهای زندگی هستند.
انتهای پیام/