به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، مسافرت به ویژه سفرهای مذهبی و زیارتی فرصتی برای جدا شدن از مشغلههای دنیا و پرداختن به معنویات و تزکیه روح است. به این لحاظ خیلی اهمیت دارد که افراد، همسفران خوب را برای سفرشان انتخاب کنند و یا به اصطلاح، با افراد خوشسفر و با معیارهای مذهبی به مسافرت بروند و در طول سفر با مهرورزی و عطوفت با یکدیگر برخورد کنند که از آداب سفر، شوخیهای حلال و داشتن روحیه نشاط است. البته نباید شوخی از حد بگذرد به گونهای که حواس انسان را از فلسفه سفر پرت کند.
در هر صورت، آنچه که باید غلبه داشته باشد، داشتن حس محبت و مودت نسبت به همسفران و عطوفت و احسان و ایثار نسبت به آنهاست. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود «دو نفر که همراه یا همسفر میشوند، آنکه پاداش او عظیمتر و نزد خدا آبرودارتر است که نسبت به همدم خود مهربانتر و نیز رِفق بیشتری داشته باشد؛ مَا اصْطَحَبَ اِثنان اِلاّ کانَ اَعظمُهُما أجراً و اَجَهُّمُا اِلَی اللهِ اَرفَقُهُما بِصاحِبِه» (الکافی، ج2، ص120)
رسول خدا صلی الله علیه و آله در این روایت تأکید میکنند باید در سفر نسبت به همسفران خود دارای روحیه رِفق «أرفَقَ» باشید. رفیق به معنای مدارا کننده و ضد خشونت و یا به معنای مهربانی همراه با سود رساندن به رفیق است. در قرآن انبیاء، صدیقیان، شهدا و صالحان بهترین رفیق معرفی شدهاند، آنجا که فرمود «وَ مَنْ یُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِکَ مَعَ الَّذینَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ مِنَ النَّبِیِّینَ وَ الصِّدِّیقینَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحینَ وَ حَسُنَ أُولئِکَ رَفیقا.» یعنی «و کسانى که از خدا و پیامبر اطاعت کنند، در زمره کسانى خواهند بود که خدا ایشان را گرامى داشته [یعنى] با پیامبران و راستان و شهیدان و شایستگانند و آنان چه نیکو رفقایی هستند.» حال آن دسته از مؤمنانی که سعی میکنند نسبت به دوستان خود مهربانی داشته باشند و آنها را مورد تکریم قرار دهند، خود را متصف به صفات اولیای خداوند کردهاند و سفرهای زیارتی بستری مناسب برای نهادینه کردن این خصلت است.
انتهایپیام/