خبرگزاری تسنیم - قاسم ابراهیمیپور؛ جهان اسلام تاریخ پر فرازونشیبی را پشت سر گذاشته است. اولین چالش بزرگ جهان اسلام غصب خلافت بود. چالش دوم غیبت امام معصوم بود که بحران هویت فرهنگی جهان تشیع در دورن غیبت صغرا یکی از پیامدهای آن بود. جریان عقلگرای شیعی با سردمداری شیخ مفید به بهترین نحو بر این مسأله غالب آمد. مسأله دیگر هجوم مغول و نیازمندی فرهنگ تشیع به توسعه بود که با تدابیر خواجه نصیر و علامه حلی به فرصتی بزرگ برای جهان اسلام تبدیل شد. مسأله سوم نیازمندی جامعه شیعی به اصلاح نظام اجتماعی بود که با کنشگری محقق کرکی پاسخ یافت. مسأله چهارم اختلال نظام سیاسی بود که با میرزای شیرازی آغاز و به مشروطه ختم شد. و مسأله پنجم چالش سنت و مدرنیته بود که جامعه شیعی را نیازمند انقلاب میساخت که توسط امام خمینی(ره) به انجام رسید.
انقلاب اسلامی ایران آغاز یک دوره تاریخی جدید بود که هرچند در ایران رخ داد؛ اما آنقدر عمیق و پیچیده بود که پیامدهای آن سراسر جهان اسلام بلکه مناطق دیگر را تحت تاثیر قرار داد. این انقلاب در جهانی رخ داد که در تاریکی فرو رفته و نظام سرمایهداری به عنوان الگوی مطلوب همه جوامع تصور میشد که برخی از جوامع به آن دست یافته و برخی دیگر باید برای رسیدن به آن تلاش میکردند. این جریان جهانی بود که ابتدا ایران انقلابی را سخت مشغول جنگ تحمیلی و پس از آن تلاش برای پیوستن به جامعه جهانی با شعارهایی چون سازندگی، توسعه اقتصادی، توسعه سیاسی، جامعه مدنی و حقوق شهروندی کرد. در این میان مدتی کوتاه در دولت نهم بازگشت به شعارها انقلاب را مطرح کرد که ظرفیت تحقق آن را نداشت.
اما درخت انقلاب که در برابر تندبادهای تحریمهای سیاسی و اقتصادی و شبیخون فرهنگی و خیانتهای تاریخی تاب آورده بود، نسلی را در دامان خویش پرورش میداد که نسل ولایی نامی بامسما برای آن بود. انقلابی که در ابتدا دستانش از حیث نیروی انسانی خالی بود و با دولت موقت ملیگرا کار خود را آغاز کرد اکنون پس از گذشت بیش از چهار دهه، سپاهی از نیروی انسانی با تخصص، تجربه و تعهد در اختیار دارد.
نیروهای نظامی و انتظامی، قوای مقننه و قضائیه، نهادهای فنی و مهندسی، عرصه های هوا و فضا، نانو و پزشکی و ... کمابیش حضور این نیرو را تجربه کرده بود و تا حدی رنگ و بوی انقلابی به گرفته بود؛ اما سکان دار اجرایی جامعه همچنان تشنه حضور فردی از این نسل بود. و این جای خالی به رغم همه تبلیغات مسموم و همه جانبه و عوام فریبیها به سیدابراهیم رئیسی سپرده شد.
وی که تا چندی پیش سر بر آستان حضرت ثامن ساییده و پس از آن به پالایش قوه قضائیه از رسوبات طاغوت مشغول شده بود، برای تصدی این پست تنها یک دلیل مهم داشت و آن این که قوه مجریه به دلیل انحراف از ارزشهای انقلاب دچار فساد است و برای مبارزه با منبع تولید فساد باید سکان آن را به دست گرفت. این هدف مقدس وی را از بازگویی آنچه در سینه داشت در مناظرههای انتخاباتی باز میداشت وی از ابتدای نامزدی تا آخرین لحظه شهادت در پست اجرایی همه اتهامات را علیوار به جان خرید و از پاسخهایی که میتوانست موجب اختلاف و نزاع و سوء استفاده دشمن شود خودداری کرد.
ابتدا با قدرت، کرونا را مهار کرد تا به همگان نشان دهد جان مردم را نباید معطل برجام و توافق با دشمن و باندبازیهای سیاسی کرد. سپس به سراغ تکمیل بازگشایی کارگاهها و کارخانههای تولیدی که از زمان تصدی ریاست قوه قضائیه آغاز کرده بود، رفت. و همزمان مسائل بنیادین و زیرساختی کشور از تأمین آب شرب با شیرین سازی آب دریا به دلیل پیش بینی خشک سالی در آینده تا آغاز ساخت دو میلیون ششصد هزار مسکن از چهار میلیونی که قول ساخت آن را در چهار سال داده بود، را مجدانه پیگیری میکرد.
فراهم آوردن زمینه ازدواج جوانان، فرزندآوری، اشتغال زایی و هزاران کاری که موفقیت در یکی از آنها کافی بود تا همه به موفقیت رئیس جمهور اعتراف کنند، فعالیتهای دیگر وی بود.
همه این تلاشهای شبانهروزی گوشهای از مدیریت جهادی به عنوان یکی از ثمرات انقلاب بود. همان الگوی مدیریتی که توسط خرازیها، کاوهها و کاظمیها در جنگ تحمیلی به نمایش درآمد و توسط تهرانی مقدمها و شهریاریها و ... در عرصههای مختلف استمرار یافت.
ساده زیستی، بیاعتنایی به حقوق و مزایا و عدم استفاده از مرخصیهای قانونی، بیاعتنایی به نشست و برخاست بیمورد با سرمایهداران و سفرهای خارجی مکرر و همراه کردن خانواده و فرزند در سفرها و خرید سوغاتیهای خارجی گران قیمت یا سفرهای میلیاردی به کیش و قطب و ... به او فرصت خدمت و همنشینی با کوخنشینانی را داده بود که پای انقلاب ایستاده بودند.
به راستی که رایحه خوش خدمت در قوه مجریه پس سالها غربگرایی میرفت که امید را به جامعه بازگرداند که دست تقدیر او را آسمانی کرد.
آنچه مهم است این است که دوره ظهور نسل ولایی آغاز شده و عمر کوتاه چهار ساله دولتها قادر به تعویق این دوره نیست.
انتهای پیام/