به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، در آستانه سال نو میلادی ، نوار غزه همچنان از عواقب یک جنگ ویرانگر که بر همه جنبههای زندگی تأثیر گذاشته و بیش از دو میلیون فلسطینی را در چادرها سرگردان کرده است، رنج میبرد، به این امید که در سال 2026 راهحلهایی برای مسائل فوری سیاسی، اجتماعی و بشردوستانه پیدا شود.
در اینجا قصد داریم با توجه به آنچه که انتظار مردم غزه را در سال 2026 با توجه به تداوم تلاشهای رژیم صهیونیستی برای جلوگیری از پیشبرد توافق آتش بس غزه و هرگونه تغییر در وضعیت فعلی، می کشد، بررسی کنیم.
بحران بشردوستانه غزه در 2026
آمار و اطلاعاتی که توسط سازمانهای بینالمللی و فلسطینی و وزارتخانههای مربوطه به دست آمده، نشان میدهد که اگر هیچ اقدام فوری و جدی برای رسیدگی به بحران غزه صورت نگیرد، وضعیت بشردوستانه همچنان یک نگرانی دائمی برای ساکنان غزه خواهد بود و بزرگترین مشکلاتی که با آن دست و پنجه نرم میکنند به شکل زیر است:
- زخمیها و بیماران: رژیم صهیونیستی همچنان محدودیتهای شدیدی در مسیر ورود داروها و تجهیزات پزشکی به غزه و سفر مجروحان و بیماران برای دریافت خدمات درمانی به خارج از این باریکه عمال میکند و اگر این وضعیت بدون تغییر باقی بماند، سال 2026 با یک بحران بیسابقه بهداشتی در غزه آغاز خواهد شد؛ جایی که بیش از 170 هزار نفر زخمی شدهاند و از این تعداد دست کم 20 هزار نفر به خدمات توانبخشی طولانی مدت نیاز دارند.
علاوه بر آن، 4800 نفر قطع عضو، 1200 نفر فلج شده و 1200 نفر هم بینایی خود را از دست دادهاند. 22 هزار بیمار برای دریافت خدمات درمانی نیاز دارند که از غزه خارج شوند، از جمله 5200 کودک و 12500 بیمار سرطانی که با مرگ دست و پنجه نرم میکنند.
-ادامه خودداری صهیونیستها از بازگشایی گذرگاه رفح: اگر تغییر اساسی در پرونده گذرگاه رفح ایجاد نشود و صهیونیستها اجازه باز شدن این گذرگاه در هر دو جهت بین غزه و مصر را ندهند، دهها هزار بیمار، دانشجو و ساکنان به اجبار سرگردان خواهند ماند، از جمله 17000 بیماری که مراجعات پزشکی خود را تکمیل کردهاند. از سوی دیگر این گذرگاه همچنان ابزاری برای فشار سیاسی خواهد بود، نه یک کریدور بشردوستانه.
- فاجعه بهداشتی و بحران شدید کمبود دارو و تجهیزات پزشکی: اطلاعات وزارت بهداشت غزه نشان میدهد که 350 هزار بیمار مبتلا به بیماریهای مزمن، در معرض خطر از دست دادن داروهای خود هستند و 38 بیمارستان و 96 مرکز بهداشتی تخریب شده یا از سرویس خارج شدهاند؛ جایی که رژیم صهیونیستی دست کم 800 حمله عامدانه به بخش بهداشت انجام داده و آن را نابود کرده است.
این بدان معناست که در سال 2026 و در صورت عدم تغییر وضعیت سیستم بهداشتی غزه، در بهترین حالت فعالیت بیمارستان ها محدود به مراقبتهای اورژانسی خواهد بود و همچنان فاقد خدمات تخصصی و درمان پایدار است.
- بحران بزرگ آوارگان بی سرپناه: طبق آمار رسمی 288 هزار خانواده بیخانمان هستند و 125 هزار چادر فرسوده شدهاند. اشغالگران از ورود 300 هزار چادر و خانه سایر جلوگیری میکنند، به این معنی که آوارگی بیپایان ادامه خواهد داشت. همچنین اگر محاصره نوار غزه شکسته نشود، در سال جدید این آوارگی موقت به یک واقعیت اجتماعی دائمی تبدیل خواهد شد.
-زیرساختها و جادهها: اشغالگران 3 میلیون متر جاده، 700000 متر شبکه آب و 700000 متر سیستم فاضلاب را تخریب کردند. خسارات در بخش حمل و نقل به 2.8 میلیارد دلار رسیده که منجر به فروپاشی کامل خدمات، از جمله آمبولانسها، تلاشهای امدادی و جابجایی بین مناطق مختلف شده است.
-قحطی و کمبود غذا و سوخت: طبق اطلاعات موجود 650 هزار کودک در نوار غزه در نتیجه سیاست سیستماتیک مداوم رژیم صهیونیستی در گرسنگی دادن به مردم این باریکه، در معرض خطر گرسنگی و سوء تغذیه شدید قرار دارند و 40 هزار نوزاد بدون شیر هستند.
در همین حال، اشغالگران از ورود 61٪ از کامیونهای کمکرسانی به نوار غزه جلوگیری میکنند که در صورت عدم باز شدن گذرگاهها، میتواند قحطی و سوء تغذیه را تا سال 2026 از یک تهدید به یک واقعیت دائمی تبدیل کند.
-بازگشت آوارگان به مناطق تحت اشغال: 53٪ از غزه همچنان تحت اشغال است و بیش از 1.5 میلیون آواره قادر به بازگشت به خانههای خود نیستند. بازگشت آنها بدون عقبنشینی کامل رژیم صهیونیستی و ضمانتهای بینالمللی غیرممکن است.
-پیدا کردن پیکرهای شهدا: 9500 نفر از اهالی غزه همچنان زیر آوار مفقود هستند و اشغالگران 2450 جسد را از گورستانهای غزه دزدیده و مصادره کردهاند.
بازگشت به مدارس و دانشگاهها: برای سومین سال متوالی، 785000 دانشآموز از تحصیل محروم شدهاند و 95٪ مدارس در نوار غزه آسیب دیدهاند.
بحرانهای سیاسی و اجتماعی غزه در 2026
یاسر ابوشاهین، تحلیلگر سیاسی فلسطینی در این زمینه اعلام کرد که سال 2026 در نوار غزه را به نوعی میتوان سال بعد از جنگ توصیف کرد که در آن نوار غزه بعد از پایان نسبی یک جنگ گسترده در یک چهارراه تاریخی بزرگ قرار گرفته است.
وی افزود: با این حال، مرحله دوم مربوط به ترتیبات آتش بس که قرار است نمایانگر روز بعد از جنگ باشد، در یک خط مستقیم پیش نمیرود بلکه در مسیری پر پیچ و خم تحت کنترل دستور کارهای منطقهای و بینالمللی متضاد پیش میرود که بار آن در نهایت بر دوش مردم فلسطین در نوار غزه است.
این تحلیلگر فلسطینی تاکید کرد که احتمالاً سال 2026 هم همچنان سال بدون حاکمیت و درگیری بدون راه حل در غزه خواهد بود و ویژگیهای آن یک مرحله انتقالی طولانی است که نمیتوان امید داشت در آن غزه به عنوان یک نهاد سیاسی پایدار نشان داده شود؛ بلکه احتمالا به عنوان منطقهای خواهد بود که توسط یک شورای بینالمللی به رهبری آمریکا و با نقش مرکزی کشورهای عربی، میانجیهای متعدد، یک دولت تکنوکرات فلسطینی با اختیارات محدود و فقدان آشکار هرگونه جدول زمانی برای تأسیس کشور فلسطین اداره میشود.
ابوشاهین توضیح داد: این بدان معناست که فلسطینیان در غزه سالی از برزخ سیاسی را تجربه خواهند کرد، نه یک جنگ تمام عیار و نه استقلال واقعی، بلکه یک دولت انتقالی که قابل تمدید باشد. تشکیلات خودگردان فلسطین هم تلاش خواهد کرد از طریق اصلاحات و اداره به نوار غزه بازگردد، اما با طرد اسرائیل و بیتفاوتی گسترده مردمی در غزه روبرو میشود که آن را از نظر اداری حاضر، اما از نظر سیاسی غایب میکند.
ایاد القرا، نویسنده و تحلیلگر سیاسی عرب زبان هم به نوبه خود گفت که سال 2026 سال آزمایش بقای سیاسی در غزه بدون یک رویارویی نظامی گسترده خواهد بود. در این میان حماس و سایر گروههای مقاومت از صحنه حذف نخواهند شد، بلکه به جای خلع سلاح وارد مرحلهای از انجماد یا کنترل سلاحهای خود میشوند.آنها همچنین نقش سیاسی خود را از نو تعریف خواهند کرد و تحت فشار مداوم قرار خواهند گرفت تا از تأثیرگذاری بر «دولت جدید» خودداری کنند.
وی تاکید کرد: زندگی ساکنان غزه تحت یک روند بازسازی کند، سیاسی و مشروط، همچنان دشوار خواهد بود. برآوردهای سازمان ملل نشان میدهد که بازسازی به بیش از 70 میلیارد دلار نیاز دارد، اما این بودجه تضمین نشده است و بازسازی منوط به ثبات امنیتی است. به طور کلی نتیجه مورد انتظار در سال جدید، بازسازی جزئی است، با ادامه اسکان موقت در اردوگاههای آوارگان، و شکاف قابل توجهی بین وعدهها و واقعیت.
این تحلیلگر عرب زبان اظهار داشت: رژیم صهیونیستی هم با فشار آوردن به نهادها و کشورهای مختلف برای پذیرش ساکنان غزه همچنان به گزینه آوارگی این مردم تکیه خواهد کرد و شاید از تاکتیکهای فشار نرم استفاده کند.
از سوی دیگر، یک مطالعه ویژه که توسط مرکز تحقیقات سیاست و نظرسنجی فلسطین منتشر شده، نشان میدهد که مردم غزه با چالشهای اجتماعی بیشماری دست و پنجه نرم میکنند. دهها هزار کودک هنوز از آسیبهای روانی عمیق رنج میبرند و این تعداد در حال افزایش است و این احتمال را افزایش میدهد که غزه سال آینده بدون هیچ سیستم حمایتی کافی، با یک اپیدمی آسیبهای روانی روبرو شود.
انتهای پیام/