زکیه خسروی، استاد حوزه و کارشناس مسائل دینی، در گفتوگو با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، با تأکید بر اینکه شناخت حقیقت وجودی امیرالمؤمنین امام علی(ع) فراتر از معیارهای معمول تاریخی است، گفت: بررسی سخنان آن حضرت نشان میدهد که ایشان نه صرفاً یک شخصیت برجسته، بلکه انسانی پرورشیافته در متن وحی است، شخصیتی که از آغاز کودکی، در کنار پیامبر اکرم(ص) با آموزههای الهی زیسته و رشد کرده است.
او با بیان اینکه امیرالمؤمنین(ع) در خطبههای خود به نوعی «تربیت مستقیم نبوی» اشاره میکند، تصریح کرد: حضرت علی(ع) به صراحت میفرماید که پیامبر(ص) هر روز نشانهای تازه از اخلاق و معرفت را پیش روی او میگشود و او را به پیروی از آن فرا میخواند. این بیان نشاندهنده یک سلوک تربیتی پیوسته و آگاهانه است که ریشه در وحی دارد.
کارشناس مسائل دینی با اشاره به حضور انحصاری امام علی(ع) در خلوتهای عبادی پیامبر(ص) گفت: اینکه امام علی(ع) تنها شاهد عبادتهای رسول خدا(ص) در حرا بوده، بیانگر نوعی ظرفیت روحی ویژه است. قرآن کریم نیز در توصیف اولیای خاص الهی میفرماید: «أَفَمَنْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلَامِ فَهُوَ عَلَىٰ نُورٍ مِنْ رَبِّهِ»؛ این نور، همان نوری است که امام علی(ع) از آغاز با آن زندگی کرد.
این استاد حوزه ادامه داد: امیرالمؤمنین(ع) از شنیدن ناله شیطان هنگام نزول وحی سخن میگوید، نکتهای که نشان میدهد او نهتنها ناظر ظاهری، بلکه درککننده باطنی رخداد وحی بوده است. چنین ادراکی تنها از انسانی برمیآید که مرزهای عالم شهادت را پشت سر گذاشته و به ساحت ملکوت راه یافته است.
او با اشاره به تعبیر معروف «تو آنچه من میبینم میبینی و آنچه من میشنوم میشنوی» تصریح کرد: این سخن پیامبر(ص) درباره امام علی(ع) به معنای همافقی معرفتی با حفظ مرز نبوت است. قرآن هم این نوع همراهی را در قالب «وَکَذَٰلِکَ نُرِی إِبْرَاهِیمَ مَلَکُوتَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ» تبیین میکند. یعنی رؤیت ملکوت، ملاک برتری معرفتی است.
کارشناس علوم دینی با تأکید بر اینکه امام علی(ع) «سخنگوی قرآن» است، گفت: وقتی امام میفرماید قرآن را به سخن درآورید و من از آن خبر میدهم، این ادعا نیست. بلکه تفسیر عملی آیه «بَلْ هُوَ آیَاتٌ بَیِّنَاتٌ فِی صُدُورِ الَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ» است، علمی که در سینههای خاص الهی جای دارد.
خسروی در پایان خاطرنشان کرد: امیرالمؤمنین(ع) نمونه انسانی است که همزمان در زمین زندگی میکند و در آسمان معرفت سیر میکند. چنین شخصیتی تنها با معیار ایمان، اخلاص و اتصال به وحی قابل فهم است، نه با سنجههای صرفاً تاریخی یا اجتماعی.
انتهای پیام/