به گزارش خبرگزاری تسنیم از اهواز، در روزگاری که سیطره تکنولوژی و هیاهوی دنیای مدرن، «خلوت آدمی» را به تاراج برده و انسان را در گرداب سرعت و کثرت گرفتار کرده است، سنت حسنهی اعتکاف چونان لنگرگاهی آرامشبخش در تلاطم اقیانوس مادهگرایی تجلی میکند.
اعتکاف تنها یک ایستگاه عبادی در تقویم نیست؛ بلکه یک «انقطاع استراتژیک» برای بازخوانی پرونده روح و صیقل دادن ایمان در محضر پروردگار است. این حضور سهروزه در خانه خدا، مجالی است تا انسان در میانه محاسبه نفس و آشتی با خالق، به بازسازی هویت فردی و اجتماعی خود بپردازد.
این بازگشت به خویشتن، در لایههای عمیقتر خود، پاسخی عینی به افسانهی دینگریزی است که سالهاست توسط بوقهای تبلیغاتی غرب و رسانههای معاند پمپاژ میشود. آنها با تکیه بر تکنیکهای جنگ روانی، سعی در القای این گزاره دارند که جامعه ایران، بهویژه نسل جوان، دچار گسست اعتقادی شده است؛ اما واقعیتِ جاری در مساجد جامع سراسر کشور، روایت دیگری را رقم میزند.
رشد تصاعدی آمار شرکتکنندگان در سالهای اخیر، آن هم در دورانی که بیشترین هجمهها علیه باورهای مذهبی صورت میگیرد، نشاندهنده یک «بیداری معنوی» عمیق است. حضور میلیونی آحاد مردم، بهویژه دهه هشتادیها و نودیها، نه تنها بطلان تئوریهای غربساخته را اثبات میکند، بلکه نشان میدهد که ریشههای دیانت در خاک این سرزمین، عمیقتر از آن است که با طوفانهای رسانهای بلرزد.
این پیوند ایمانی، زمانی ابعاد دقیقتری به خود میگیرد که با بصیرتافزایی در سایهسار علوی و زینبی همراه میشود. تقارن ایامالبیض با سالروز ولادت با سعادت امیرالمومنین علی (ع) و سالگرد وفات حضرت زینب (س)، ابعاد معرفتی اعتکاف را دوچندان کرده است.
معتکف در این سه روز، تنها به نماز و روزه بسنده نمیکند؛ بلکه در مکتب بصیرتآموز این دو الگوی بیبدیل، درس «دشمنشناسی» و «ایستادگی» میآموزد. از این منظر، اعتکاف یک دانشآهنگ سیاسی-عبادی است که خروجی آن، انسانی آگاه، زمانشناس و مجهز به سلاح تبیین خواهد بود.
علاوه بر ابعاد فردی و معرفتی، باید به مسجد به عنوان کانون شبکهسازی و کشف رویشهای جدید نگریست. یکی از کارکردهای مغفولمانده اعتکاف، ظرفیت بینظیر آن در حوزه «شبکهسازی اجتماعی» است.
تجمع مومنین در یک فضای قدسی مشترک، بستری فراهم میآورد تا استعدادهای فرهنگی، مدیریتی و اجرایی جوانان شناسایی شود. اعتکاف باید نقطه آغاز یک ارتباط مستمر میان جوان و مسجد باشد، نه یک ملاقات سالانه. این سه روز، بهترین زمان برای تشکیل هستههای مقاومت فرهنگی و گروههای جهادی است که میتوانند بارِ حل مسائل جامعه را بر دوش بکشند.
در فرجام سخن، باید باور داشت که مسیر تمدنسازی اسلامی از دالانِ خودسازی میگذرد. اعتکاف با شعار «ماه خدا، خانه خدا و توسل به اولیای خدا»، زنجیرهای را تکمیل میکند که مقصد نهایی آن رسیدن به بندگی خالصانه و تزریق روحیه ایثار به کالبد جامعه است. این «ذخیره راهبردی»، تضمینکننده حرکت پرشتاب قطار انقلاب در مسیر آرمانهای والای الهی است؛ چرا که انسانی که در خلوت مسجد با خدای خود پیمان بندگی میبندد، در جلوتِ جامعه نیز امانتدار، مسئولیتپذیر و مقاوم خواهد بود.
یادداشت از: حجت الاسلام والمسلمین دکتر سید محمدعلی بلادیان
انتهای پیام/