به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا، شهید هبتالله نامداری، فرزند محمّدحسین در سال 1339 به دنیا آمد و از کودکی در خانوادهای مذهبی در روستای حمزه از توابع دزفول بزرگ شد. در آغاز انقلاب اسلامی در درون وی انقلابی صورت گرفت و عاشق امام خمینی(ره) شد. با شروع جنگ تحمیلی به عضویت بسیج عشایر شهرستان دزفول درآمد و در حالی که متأهل بود، جهاد را بر خانواده ترجیح داد و به جبهههای حق علیه باطل اعزام شد. در دانشگاه جبهه روح ملکوتی او رشد کرد تا سرانجام در تاریخ 28 دی ماه سال 60 در جبهه پدافندی غرب کرخه بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. متن وصیتنامه این شهید در ادامه قابل مشاهه است:
بسم الله الرحمن الرحیم
بهنام خداوند متعال
سلام علیکم: بما صبرتم فنعم عقبی الدار(سلام و تهنیت بر شما باد که در عبارت خدا صبر پیشه کردید تا عاقبت نیکو ( منزلگاهی یافتید).
وصیتنامه شهید هبتالله نامداری
ما از آن خدائیم و به سوی خدا میرویم. سلام بر تو ای مادر عزیزم و سلام بر تو ای پدر گرامی. سلام بر تو ای برادر و خواهر عزیزم. و صد سلام از جبهه جنگ، جنگ اسلام با کفر صدامیان. سلام مادر عزیزم! مادر اگر یادت باشد هنگام نوزادی من، تو بر سر من پاسداری و پدر نگهبانی میدادید. حالا مادر، اسلام عزیز و نو پای ما به نگهبانی من و برادران که در جبهه هستند و در تمام کشور پیر و جوان، کوچک و بزرگ، دختر و پسر احتیاج دارد. مادر جان و پدر عزیزم، برادران عزیزم و خواهران گرامی من از شما خواهش میکنم که اگر شهید شدم در راه اسلام و قرآن هیچگاه گریه و زاری و عزاداری ننمایید چون که عزا و عذاب نیست. ابتدای زندگی است بعد از من.
تنها خواهشی که دارم به خواهران و برادرانم سلام برسانید و بگوئید وصیت من این است که به اسلام و قرآن و امام عزیز وفادار باشند و بر علیه دشمنان اسلام در راه الله قیام نمایند زیرا من سرِ خود در این راه نیامدهام زیرا معلم درس شهادت را به من داده. آقا مولا سیدالشهدا حضرت ابا عبداللهالحسین(ع) این راه را به ما آموخت. امیدوارم همه ما بتوانیم در این راه با سعادت گام برداریم تا پیروزی نهایی علیه استکبار شرق و غرب. تنها خواهش من این است که منافقین را خفه کنید و نگذارید علیه جمهوری اسلامی توطئه کنند.
مادر عزیز و پدرگرامی، برادران و خواهران گرچه آنقدر عزیز هستید ولی نه به اندازه خداوند متعال ـ دیگر وصیت من این است که فرزندانم را در راه اسلام واقعی راهنمایی کرده و نگذارید که به راههای انحرافی کشیده شوند و الا مسئول شمایید چون که من تنها آرزویم این بود که فرزندانم در راه اسلام تربیت شوند و بعد از من کاری بکنند که با شهید شدن من آنها که گمراهند سر راه بیایند. خداحافظ مادرم و پدرم و خواهران و برادران.
خداحافظ شما
والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته ـ 4/7/60
هبت الله نامداری
انتهای پیام/