به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، «زن آقا»، نوشته زهرا کاردانی خاطرات زن و شوهری طلبه را روایت میکند که همراه فرزندانشان برای ایام ماه مبارک رمضان به نقطه ای در جنوب ایران سفر میکنند. در این سفر علاوه بر مهربانی و مهمان نوازی مردم تجربه و اتفاقاتی برایشان رقم میخورد که به پخته شدن آنها کمک میکند.
این کتاب روایتگر 32 برش داستانی از این سفر تبلیغاتی 30 روزه است. کاردانی پیشتر درباره این اثر گفته است: رمضان سال 96 به یکی از روستاهای استان فارس که نمیخواهم نامی از آن روستا ببرم اعزام شدیم که با وقایع مختلفی در آن روستا رو برو شدیم. روستایی بزرگ با چند هزار جمعیت و کلی امکانات ولی به شدت اهل خرافات و جادو بودند. به محض ورود به این روستا متوجه شدیم که چه میزان خرافات در این روستا پر رنگ است. دختران و زنان در این روستا خیلی به رمالی به نام «کل مراد» مراجعه و دعاهای مختلفی از او خریداری میکردند. عمده اتفاقات و اختلاف نظرهایی که با مردم روستا داشتیم، سر همین اعتقاد به خرافات آنها بود.
کاردانی در همان سفر اتفاقات هر روز را یادداشت میکرد. او پس از اتمام این سفر با پرداختن بیشتر به ماجراها، مجموعه داستانها را به جشنواره اشراق ارسال کرد که برگزیده شد.
در بخشهایی از این اثر میخوانیم: ظهر بود. قبل از نماز در زدند. پیرزن آبله رویی بود. گیسهای حنا بستهاش را از وسط باز کرده بود. جثه درشتی داشت. چادرش را به گردن بسته و یک آفتابه روی دوش گرفته بود. فهمیدن حرفهایش از بقیه راحتتر بود. واضح و کملهجه صحبت میکرد. جلوی در میخواست دستم را ببوسد که اجازه ندادم. اخمهایش را کشید توی هم و گفت حتماً توی گوش سیدعلی باد رفته یا بهش بو خورده و یک سری تشخیصهایی که ازش سر در نمیآوردم.
آفتابه را داد دستم و گفت: «این کریشکه! بچه را میبری حمام. خوب سر و بدنش رو میشوری. آخرِ کار این آفتابه رو میریزی روی تمام بدنش. فهمیدی؟» اسمش چقدر هندی بود. و هند چقدر به جادو و اینجور خرافات نزدیک. لابد یک جوری آن محلول به جادو و جنبل مرتبط بود. توی آفتابه را نگاه کردم. آبِ سیاهی لب پَر میزد. بوی عجیب و تلخی داشت. ترکیب پودر بال مگس با استخوان مارمولک آفریقایی و خون پشه!؟ تصورش هم چندش آور بود.
«زن آقا» با استقبال خوبی از سوی مخاطبان همراه شده است. انتشارات سوره مهر اخیراً چاپ دهم از این اثر را روانه کتابفروشیها کرده است.
انتهای پیام/