به گزارش خبرگزاری تسنیم به نقل از روابط عمومی مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، آیین دیدار فیلم مستند «گلولهباران» تولید مشترک مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی و مرکز مستند حقیقت، در خانه هنرمندان ایران برگزار شد.
در این مراسم میهمانانی چون محمد حمیدیمقدم مدیرعامل مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، مجید رجبیمعمار مدیرعامل خانه هنرمندان ایران، مرتضی شعبانی مدیرعامل مرکز مستند حقیقت، جعفر صانعیمقدم مدیر گروه هنر و تجربه، مرتضی رزاقکریمی قائممقام مرکز گسترش، حبیب والینژاد مدیر فرهنگی و تهیهکننده سینما و برخی مستندسازان حضور داشتند.
مرتضی پایهشناس یکی از کارگردانان «گلولهباران» در این مراسم اظهار کرد: فکر میکنم اکثر آثار مستندی که تا امروز ساختهام، چندان برایم مهم نبوده که حتماً در سالن سینما دیده شوند، اما مستند «گلولهباران» جزو معدود کارهای من است که تنهایی مخاطب و تاریکی سالن سینما در طراحی من مدنظر بوده و از ابتدا فکر میکردم این فیلم حتما باید در سالن سینما دیده شود.
این مستندساز با اشاره به آغاز اکران مستند «گلولهباران» در سینماهای گروه «هنر و تجربه» یادآور شد: فکر نمیکنم فیلمهایی که برای نمایش در این گروه کاندید میشوند، خیلی به دنبال فروش بالا باشند. همانطور که از نام این گروه مشخص است، فیلمهایی که در حوزه سینما تجربهای را ثبت کردهاند در این گروه اکران میشوند تا جریان نقد و بررسی حول آن تجربه شکل بگیرد. این جریان اطلاعات برایم اهمیت بیشتری دارد و اکران فیلم در این گروه هم بیشتر به این دلیل است که اگر بهواسطه این جریان نقد و بررسی کسی کنجکاو شد که اثر را ببیند، فیلم در دسترساش باشد. فلسفه اکران در «هنر و تجربه» برای من همین است.
پایهشناس در ادامه از همراهان خود در ساخت مستند «گلولهباران» تشکر کرد و گفت: حسین مؤمن و سعید منفرد در سختترین شرایط دوربینشان را روشن نگه داشتند و مهمتر از آن خودشان را در جریان فیلم نگه داشتند. کمتر تصویربرداری در سینمای مستند دیدهام که چنین کاری را انجام دهد. یحیی محمدعلی هم با رنگآمیزی تصاویر بسیار به حس و حال فیلم کمک کرده است. محمدحسین ابراهیمی صداگذار کار است که خودم هم گاهی فراموش میکنم این کار صداگذاری هم داشته است، از بس که کار صداگذاری آن تمیز است.
پایهشناس با اشاره به موضوع فیلم گفت: حوادث این فیلم در سوریه میگذرد اما سعی کردم تا جایی که امکان دارد در پای میز مونتاژ، فیلم را از زمان و مکان عاری کنم. در واقع میخواستم فیلم نشاندهنده موقعیتی باشد که مخاطب بتواند آن را تجربه کند. شخصاً در ایام عید که خیلی از ما در قرنطینه بودیم، خیلی به این فیلم فکر میکردم و با خود میگفتم چقدر شرایطم در خانه شبیه فیلم شده است.
وی در پایان تأکید کرد: این برایم ارزشمند است که «گلولهباران» توانسته است از قالب جنگی که طبیعتاً به دلیل فیزیک تصاویر مدام خودش را به فیلم تحمیل میکند، تا حدود زیادی رها شود.
در ادامه و با دعوت پایهشناس، مرتضی شعبانی پشت تریبون قرار گرفت و ضمن خیرمقدم به حاضران گفت: فیلمسازی در سوریه و موقعیت مقاومت خیلی سخت است. شخصاً فکر میکردم که تنها در دوره دفاع مقدس بچههای مستندساز این اندازه علاقهمند و با انگیزه راهی جبههها میشوند. خاطرم است زمان آزادسازی حلب، صبح روزی که قرار بود پروازی به سوریه باشد، گفتند اگر میتوانید دو اکیپ مستندسازی راهی سوریه کنید. نگران شدم چون فکر میکردم با هر کس تماس بگیرم که امشب بیا برو به سوریه، قطعاً جواب مثبت نخواهم گرفت.
وی ادامه داد: با دو نفر از عزیزان تماس گرفتم که یکی از آنها همین آقای مؤمن بود که در فیلم «گلولهباران» نیز فیلمبردار کارند. در جواب فقط از من پرسیدند «چه ساعتی؟» ساعت 11 صبح من تماس گرفتم و این مستندسازان ساعت 8 شب در فرودگاه بودند و به جای دو اکیپ، 5، 6 نفر راهی منطقه شدند. از همین جا از همه مستندسازان حوزه مقاومت سپاسگزاری میکنم.
شعبانی در پایان تأکید کرد: در مستند «گلولهباران» بخش اندکی از این تلاشهای مستندسازان به تصویر درآمده و مشت نمونه خروار از تلاشهایی است که صورت گرفته تا این وقایع برای آیندگان ثبت شود. این روایتها برای نسلهای آینده میتواند مقاومت را تعریف کند.
«گلولهباران» در سیزدهمین دوره جشنواره بینالمللی سینماحقیقت، موفق به کسب نشان فیروزه بهترین فیلم، تندیس بهترین کارگردانی مستند نیمهبلند و بهترین تدوین بخش مسابقه ملی جشنواره شد.
انتهای پیام/