به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، «فیصل بن فرحان» وزیر خارجه عربستان سعودی و «نجلا المنقوش» وزیر خارجه لیبی آخرین تحولات منطقه را مورد بحث و بررسی قرار دادند.
دو طرف همچنین درباره تعدادی از پرونده دوجانبه مورد علاقه مشترک بحث و تبادل نظر کردند.
براساس بیانیه وزارت خارجه لیبی، دیدار المنقوش و بن فرحان در حاشیه نشست مقدماتی وزرای خارجه اتحادیه عرب در جده عربستان سعودی صورت گرفت.
در ادامه این بیانیه آمده است: دو طرف در این دیدار بر تمایل خود برای تقویت روابط خوب بین دو کشور برادر تاکید کردند.
المنقوش در توییتی حمایت کشورش از تلاشهای عربستان سعودی برای برقراری صلح در کشورهای منطقه از جمله سودان را اعلام کرد.
وی همچنین از آمادگی عربستان سعودی برای میزبانی نشست سران کشورهای عربی،تلاش برای بازگرداندن اجماع عربی قدردانی کرد.
المنقوش شامگاه سه شنبه وارد شهر جده شد تا در اجلاس مقدماتی اجلاس سران عرب شرکت کند.
اخیرا رسانههای خبری اعلام کردند که هیئتی از وزارت خارجه عربستان برای گفتوگو درباره بازگشایی سفارت این کشور به لیبی سفر کرد.
عربستان سعودی ماه می 2014 ،سفارت و کنسولگری خود در طرابلس را تعطیل و هیئت دیپلماتیک خود را به دلیل شرایط امنیتی لیبی، از این کشور خارج کرد.
در دو سال گذشته، دولت وفاق ملی از کشورهای جهان خواسته است تا سفارتهای خود را در طرابلس بازگشایی کنند.
پیش از عربستان، وزارت خارجه عراق 4 آوریل اعلام کرد که پس از 9 سال تعطیلی، سفارت خود در لیبی را بازگشایی کرده و روابط دیپلماتیکش با طرابلس را از سر میگیرد.
ماه گذشته نیز « حسین امیرعبداللهیان» وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران و خانم «نجلاء المنقوش» وزیر خارجه و همکاریهای بینالمللی لیبی، در گفتگوی تلفنی در خصوص گسترش روابط دوجانبه و تحولات منطقهای و بینالمللی رایزنی و تبادل نظر کردند.
وزیر امور خارجه کشورمان در این گفتگو، از وزیر خارجه لیبی برای سفر به تهران دعوت نمود که مورد استقبال ایشان قرار گرفت. بازگشایی سفارت جمهوری اسلامی ایران در لیبی و اعزام سفیر کشورمان، دیگر محور گفتگوهای دو وزیر بود.
لیبی به دلیل وجود دو دولت یکی در شرق به رهبری «فتحی باشاغا» و دیگری در طرابلس به رهبری «عبدالحمید الدبیبه» با بحران سیاسی رو به رو است. دولت الدبیبه از حمایت سازمان ملل متحد برخوردار است.
کشور لیبی در حال حاضر، بحران زده و گرفتار در بن بستی است که به راحتی نمیتواند از آن عبور کند. دو نخست وزیر در یک سرزمین با دو کابینه مجزا که به صورت موازی کار میکنند و قدرتهای محلی و قبیله ای که هر کدام وابسته به یکی از بازیگران سیاسیاند.
انتهای پیام/