به گزارش گروه رسانههای خبرگزاری تسنیم، آنقدر از خصوصیسازی سرخابیها گفته شده که همه خسته شده اند. این روند به قدری طولانی شده که هیچکس امیدی به آن ندارد. البته مسئولان سعی میکنند خودشان را مصمم نشان و همچنان وعدههای جدید دهند، ولی اصل ماجرا قابل تغییر نیست و مالک پرسپولیس و استقلال کماکان وزارت ورزش است. بااینحال وزیر ورزش تازه یادش افتاده خیلی از کارهایی که تاکنون برای خصوصیسازی دو باشگاه انجام داده اصلاً وظیفه او و وزارتخانهاش نبوده است: «چهار جلسه اختصاصی با مدیران هر دو باشگاه، مسئولان فدراسیون فوتبال و سایر مسئولان مرتبط برگزار کردیم. خیلی از اینها جزو وظایف ما به عنوان وزارت ورزش نبوده، اما از آنجایی که این دو تیم هواداران زیادی دارند و مردم نیز با اینها زندگی میکنند و این دو باشگاه را دوست دارند، وظیفه خود دانستیم شرایطی را فراهم کنیم که مشکلاتشان برطرف شود.»
از وقتی ما یادمان میآید دو قطب فوتبال ایران دولتی بودند و مالکش نیز ابتدا سازمان تربیتبدنی و پس از آن وزارت ورزش بوده و هست. طی این سالها وزرا، رؤسا و مدیران زیادی آمدند و رفتند و همگی وعده واگذاری واقعی سرخابیها به بخش خصوصی را دادند، اما تا به امروز هیچکدام از وعدهها محقق نشده است. دلیل اصلی این ناکامی نیز نبود عزم جدی برای انجام این وعده بوده است. در روزهایی که حتی کنفدراسیون آسیا نیز منتظر تعیین تکلیف وضعیت سرخابیهاست، نفر اول وزارتخانه بسیاری از اقدامات صورت گرفته برای خصوصیسازی دو باشگاه را وظیفه خود و سازمان متبوعش نمیداند. باید به کیومرث هاشمی یادآوری کرد مالکیت سرخابیها در اختیار وزارت ورزش است در نتیجه وظیفه این نهاد است که تا لحظه آخر پیگیر امور باشد. علاوه بر این مالک دو باشگاه نباید آنها را به حال خود رها کند به این بهانه که سازمان و وزارتخانهای دیگر موظف به انجام برخی امور هستند. هواداران منتظرند ببینند فصل آینده تیمهای محبوبشان میتوانند در لیگقهرمانان بازی کنند یا خیر، آن وقت برگزاری چهار جلسه تقریباً بیفایده اقدامی مهم و تأثیرگذار خوانده میشود و وزیر بابت برگزاری آنها سر مردم منت میگذارد!
سرخابیها را کسی گردن نمیگیرد!
قرمز و آبیهای پایتخت هویت فوتبال کشورمان هستند و هیچجوره نمیتوان منکر این واقعیت شد. اگر سالها پیش و قبل از آنکه مجبور شویم، دولتیها دست از سر این دو باشگاه برمیداشتند و شرایط را برای واگذاری واقعی فراهم میکردند، امروز وزیر ورزش مجبور نبود آنها را از سر باز کند. فرصت کمی تا پایان مهلت تعیین شده کنفدراسیون باقی مانده و عملاً هیچ اقدام عملی برای حل مشکل مالکیت مشترک سرخابیها انجام نشده است. هنوز هیچ اتفاقی نیفتاده، اما انداختن مسئولیت به گردن این و آن آغاز شده است. درست است که سازمان خصوصیسازی و وزارت دارایی نیز مسئولیتهایی برعهده دارند منتها وزارت ورزش متولی این دو تیم است و در صورت حذف آنها از آسیا و عدم صدور مجوز حرفهای، هواداران این نهاد را مسئول این اتفاق میدانند.
البته یادمان نمیآید که این وزارتخانه از گذشته تاکنون بابت ناکامیها، حواشی و حیفومیلهای ریز و درشت سرخابیها برای پاسخگویی به مردم احساس وظیفه و عذرخواهی کرده باشد. در این مورد نیز از هماکنون پروسه شانه خالی کردن از مسئولیت شروع شده است. خصوصیسازی دو باشگاه بدهکار و زیانده کار سادهای نیست و عزمی راسخ میخواهد.
از طرفی وزارت ورزش باید زمینه را برای تحقق این موضوع فراهم کند تا دیگر سازمانها نیز بتوانند نقش خود را انجام دهند. وقتی عالیترین نهاد ورزش برای به ثمر رسیدن این پروسه دل نسوزاند، چطور میتوان از وزارتخانههای دیگر و حتی سازمان خصوصیسازی انتظار همکاری داشت.
منبع: جوان
انتهای پیام/