به گزارش خبرگزاری تسنیم از ساری، پرندگان مهاجر دنیای خاص خود را دارند؛ از عرضهای طولانی یا کوتاه جغرافیایی میگذرند، در توقفگاههای مختلفی استراحت میکنند و درنهایت در جایی سازگار با طبیعت ذاتی خود، به زمستانگذرانی یا تابستانگذرانی میپردازند و پس از تغییر شرایط دوباره به زیستگاه اصلی خود باز میگردند.
درناهای سیبری از دسته پرندگان محبوب و رویایی هستند که در سه دسته شرقی، مرکزی و غربی از عرضهای جغرافیایی گذشته و در محیطهای آبی سازگار میشدند؛ دسته مرکزی که به هند مهاجرت میکردند منقرض شدند، از گله شرقی که به چین مهاجرت میکردند حدود 3 هزار فرد باقی مانده و از گله غربی که به ایران میآمدند تا سال 1386سه درنا باقی مانده بودند که یکی از آنها شکار شد، دو درنای سیبری که محلیها نامشان را امید و آرزو گذاشتند با هم به سیبری بازگشتند اما از سال بعد امید تنها بازگشت و کارشناسان محیط زیست بر این باورند که به احتمال زیاد آرزو شکار شده باشد.
تکدرنای سیبری که 15 سال متوالی پس از گذشتن از 5 هزار کیلومتر عرض جغرافیایی و گذر از روسیه، قزاقستان و آذربایجان نهایتا به مازندران میرسید، سال گذشته به تالابهای مازندران نیامد.
گرچه کورس ربیعی؛ مدیر اداره نظارت بر امور حیات وحش ادارهکل حفاظت محیط زیست مازندران پیشتر به خبرنگار ما گفته بود که ممکن است پرنده در مسیر پروازی خود زیستگاه مناسبی را یافته و توقف کرده باشد و مانند سال 1388 نیز خبری از او نباشد، اما هر چیزی ممکن است در مسیر این پرنده اعم از بیماری یا شکار پیش بیاید و به انقراض گله غربی از درناهای سیبری منجر شود.
از دهه هشتاد، طرح احیای گله غربی درناهای سیبری آغاز شد، با تنها شدن امید نهایتاً در 26 بهمن 1401 یک درنای ماده که در مازندران به «رویا» مشهور است، توسط مرکز تکثیر و نگهداری درنا در بلژیک و با هماهنگی دفتر حفاظت و مدیریت حیات وحش سازمان حفاظت محیط زیست ایران به تالاب «اوجاکله» فریدونکنار منتقل و درنهایت با امید سازگار شد تا حدی که در 14 اسفند 1401 این زیستگاه را به سمت زادگاه اصلی ترک کردند اما رویا درنای پرورشی تا یکی از آببندان عباسآباد بیشتر نتوانست پروازش را ادامه دهد و امید تنها بازگشت.
از آن روز تاکنون، این درنای پرورشی تحت مراقبت قرار گرفته است. گرچه از نظر کارشناسان مرکز تکثیر و نگهداری درنا در بلژیک که این پرنده را از طریق پرواز هواپیمایی قطر وارد ایران کرده بود، پروژه انتقال و سازگاری او با تک درنای سیبری در مرحله نخست با موفقیت به اتمام رسیده است و دورادور جویای وضعیت او بوده و خرسند هستند اما احیای گله غربی برای سازمان حفاظت محیط زیست و دوستداران محیط زیست حائز اهمیت است.
آخرین وضعیت درنای بلژیکی در فریدونکنار
سوال این است که اکنون رویا در چه وضعیتی به سر میبرد و آیا به زادگاه خود بازمیگردد یا باید منتظر بازگشت امید باشد؟ در این زمینه مدیرکل محیط زیست مازندران به خبرنگار تسنیم گفت: رویا هفته آخر اسفند سال گذشته پس از فراهم شدن بستر جدید و مناسب، از تالاب اوجاکله فریدونکنار به «بنه کنار ازباران» منتقل شد.
عطاالله کاویان افزود: در حال حاضر حفاظت از این پرنده به یک فرد مورد تأیید محیط زیست که در واقع یک تیمارگر پرندگان است و به بازپروری پرندگان میپردازد قرار داده شده و با حساسیت خاصی نیز حفاظت صورت میگیرد.
وی تصریح کرد: این فرد در کنار همان سازهای که پرنده در آن قرار داشت و در کنار آببندان زیبا، در یک جای دنج و خلوت و سازگار با طبیعت پرنده، یک محیط آبی – خشکی و جزیرهای را فراهم آورده که پرنده در هر دو احساس راحتی و امنیت دارد.
مدیرکل حفاظت محیط زیست مازندران با اشاره به بازدید میدانی هفته گذشته خود از مکان نگهداری رویا گفت: امسال شرایط درنا بهتر از قبل است، در صورت نیاز از «فن» و «مهپاش» که در اختیار داریم برای خنک کردن پرنده استفاده خواهد شد، گرچه محیطی که در آن قرار دارد یک آببندان بزرگ با هوایی مطبوع و لطیف بوده و پرنده نیز بانشاط و شاداب است.
کاویان گفت: اینکه "امید" تکدرنای سیبری بار دیگر به تالاب فریدونکنار بیاید بعید نیست، اما اگر نیاید حفاظت از درنای پرورشی ادامه مییابد و از نظر مرکز تکثیر و نگهداری درنا در بلژیک نیز، مرحله علمی به درستی طی شده است.
به گزارش تسنیم، به گفته صمد کیانی؛ رئیس اداره حفاظت محیط زیست شهرستان فریدونکنار، همه شرایط لازم برای زیست رویا درنای بلژیکی در آببندان ازباران فراهم است و بازدید از این پرنده بنا بر الزامات محیط زیست و طبیعت ذاتی آن که نیاز به امنیت دارد، صورت نمیگیرد.
انتهای پیام/