به گزارش گروه رسانههای خبرگزاری تسنیم، مهدی بختیاری در یادداشتی نوشت: 14 ماه از توفان الاقصی میگذرد و اسرائیل در 2 جبهه جنوب (نوار غزه) و شمال (جنوب لبنان) درگیر یک جنگ تمامعیار است؛ جنگی که تاکنون منجر به شهادت 50 هزار انسان بیدفاع در این مناطق شده اما نتوانسته اهداف اصلی اعلامشده توسط مقامات صهیونیست را محقق کند. حالا با طولانی شدن جنگ، اسرائیل با دردسرهای جدیدی روبهرو است که در ادامه به برخی از آنها اشاره میشود. در عرصه بینالملل، صدور حکم جلب بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر و یوآو گالانت، وزیر سابق امنیت (جنگ) این رژیم توسط دیوان کیفری بینالمللی لاهه و همراهی بسیاری از کشورها - حتی کشورهای اروپا - با این حکم، بزرگترین رسوایی جهانی برای سران رژیم است که میزان جنایات آنها علیه بشریت حتی در تاریخ این رژیم نیز سابقه نداشته است. افکار عمومی دنیا حتی در کشورهای غرب البته ماههاست نسبت به جنایت صهیونیستها در نوار غزه واکنش نشان داده است اما حجم رذالت به قدری زیاد شده که دولتهای اتحادیه اروپایی هم دیگر نمیتوانند براحتی چشم خود را روی آن ببندند.
در حوزه داخلی، اسرائیل نتوانسته اهدافی که پیش از شروع جنگ اعلام کرده بود را محقق سازد. مهمترین موضوعی که سران این رژیم بارها اعلام کرده و اصلا جنگ و ورود زمینی به نوار غزه را برای تحقق آن صورت دادند، آزادی اسرای اسرائیلی بود که 7 اکتبر 2023 به اسارت حماس و گروههای مقاومت فلسطینی درآمدند. با گذشت چند ماه از شروع این جنگ، نهتنها این اسرا آزاد نشدند بلکه دستگاههای اطلاعاتی و امنیتی رژیم نتوانستند حتی یک نشانی از محل نگهداری 101 اسیر باقیمانده در دست حماس پیدا کنند. این ناکامی به حدی است که نخستوزیر صهیونیستها مجبور شد اقدام به تعیین جایزه برای بازگرداندن اسرا کند. این در حالی است که همچنان شاهد تظاهرات گسترده و مخالفتهای وسیع با دولت نتانیاهو در سرزمینهای اشغالی با میانداری خانوادههای اسرای صهیونیست هستیم.
در میدان نیز اوضاع مطلوب صهیونیستها نیست. ارتش اسرائیل با یک هدف اصلی وارد جنوب لبنان شد و آن هم بازگرداندن امنیت به مناطق شمال سرزمینهای اشغالی بود که سکنه غاصب آن در پی حملات مستمر حزبالله مجبور به ترک منطقه شدهاند. اما ورود به جنوب لبنان نهتنها امنیت را به شمال فلسطین اشغالی برنگرداند، بلکه حالا اسرائیل با مساله بزرگتری یعنی ناامن شدن شهرهای بزرگی نظیر حیفا و تلآویو هم روبهرو شده است.
در جنوب لبنان هم اوضاع طوری که صهیونیستها پیشبینی میکردند پیش نرفته است. در جنگ 33 روزه سال 2006 ارتش اسرائیل ظرف 2 هفته به جنوب نبطیه و کرانه رودخانه لیتانی رسید اما الان با گذشت بیش از 50 روز از آغاز نبرد در جنوب لبنان، آن هم با مشارکت 5 لشکر، حتی موفق به تثبیت در یک روستای مرزی هم نشده است.
در طرف مقابل، حزبالله لبنان طی هفتههای اخیر پس از بمباران شدید ضاحیه توسط جنگندههای اسرائیلی، تغییراتی در حملات خود داد و برای نخستینبار شهر مهم حیفا در شمال سرزمینهای اشغالی را هدف گرفت.
بسیاری معتقدند حزبالله در حال پیشبرد راهبرد حیفا در برابر ضاحیه و تلآویو در برابر بیروت است. بویژه اینکه حالا موشکهای حزبالله به تلآویو نیز رسیده و ناامنی در مناطق شمال سرزمینهای اشغالی در حال گسترش است.
برای رسیدن به این هدف، حزبالله اخیراً برای نخستین بار از موشکهای پیشرفته فاتح 110 خود استفاده کرد و طی روزهای گذشته نیز باز برای نخستین بار موشکهای کروز خود را به میدان آورد.
حزبالله لبنان اگر چه در هفتههای اخیر با از دست دادن تعداد زیادی از فرماندهان و رهبران خود نظیر شهیدان آیتالله سیدحسن نصرالله، علامه سیدهاشم صفیالدین، شیخ نبیل قاووق، سیدفؤاد شکر، ابراهیم عقیل و دیگران خسارات بزرگی دیده است اما همان طور که پیشبینی میشد، با تدابیری که سران حزب در گذشته اتخاذ کرده بودند، بلافاصله بعد از یک شوک 3-2 روزه، حزبالله با بازیابی و احیای خود، به روند پیشینش برگشت و در این میان نمیتوان از نقش راهبری و هدایت مدبرانه مهندس شیخنعیم قاسم، دبیرکل جدید حزبالله غافل ماند.
به نظر میرسد راهبرد حزبالله در مقابله با تهاجمات اسرائیل که همیشه مبتنی بر صبر و پیشرفت قدم به قدم بوده، این بار نیز به همان شکل و سیاق در حال انجام است.
در حالی که اسرائیل در درون خودش با مشکلات زیادی از جمله تامین نیروی جنگنده مواجه شده، تازه موتور حزبالله روشن شده است.
با ادامه این روند، در روزهای آینده باید شاهد عوض شدن معادله وحشت در میدان جنگ باشیم؛ معادلهای که کفه آن به نفع مقاومت - چه در لبنان و چه در غزه - سنگینی خواهد کرد.
منبع: وطن امروز
انتهای پیام/