به گزارش گروه رسانههای خبرگزاری تسنیم، بر اساس جدیدترین نظرسنجی انجام شده توسط روزنامه فرانسوی فیگارو، 61 درصد از فرانسوی ها اعلام کردهاند که بحران سیاسی جاری در کشورشان باید از طریق استعفای امانوئل ماکرون پایان یابد. این عدد از رشد 7 درصدی در قیاس با ماه سپتامبر گذشته خبر می دهد. در عین حال، 72 درصد از فرانسوی ها تاکید کرده اند که هیچ امیدی به عملی شدن وعده های ماکرون ندارند.
کمتر کسی است که معادلات سیاسی در فرانسه را دنبال کند و نداند که امانوئل ماکرون رئیس جمهور این کشور در یک بن بست تمام عیار قرار گرفته است. بر اساس جدیدترین نظرسنجی انجام شده توسط روزنامه فرانسوی "فیگارو"، 61 درصد از فرانسوی ها اعلام کرده اند که بحران سیاسی جاری در کشورشان باید از طریق استعفای امانوئل مکرون پایان یابد. این عدد از رشد 7 درصدی در قیاس با ماه سپتامبر گذشته خبر می دهد.
در عین حال، 72 درصد از فرانسوی ها تاکید کرده اند که هیچ امیدی به عملی شدن وعده های ماکرون ندارند. مارین لوپن رهبر جریان اپوزیسیون فرانسه به تازگی در موضع گیری گفته که مکرون عملا همه فرانسوی ها را خشمگین کرده و پیش بینی می شود که او زودتر از موعد پُست خود را ترک کند. وی تاکید کرده که مکرون نه در داخل و نه خارج از فرانسه، اعتباری ندارد.
بر طبق قانون، امانول ماکرون تا سال 2027 رئیس جمهور فرانسه خواهد بود. با این حال، مخالفان وی معتقدند که او مدام برای آرام کردن مخالفت ها علیه خود، اقدام به مطرح کردن شعار و وعده های تازه می کند. مدتی قبل بود که نخست وزیر منصوب ماکرون یعنی میشل بارنیه نیز از سِمت خود برکنار شد و اکنون دولت وی صرفا در حال اداره وضعیت در فرانسه تا زمان برگزاری انتخابات پارلمانی است و اختیارات اجرایی چندانی ندارد. سقوط دولت بارنیه سریع ترین سقوط یک دولت در فرانسه در 60 سال اخیرِ این کشور بوده است.
پیشتر هم ماکرون در اقدامی جنجالی به دلیل اوج گیری قدرتِ طیف های رقیبش به ویژه در انتخابات پارلمان اروپایی، اقدام به انحلال پارلمان فرانسه کرده بود. اقدامی که با انتقادات زیادی از وی همراه شد. با این همه، سوال اصلی در این رابطه این است که براستی دلیل وضعیت وخیم و بحرانی مکرون در عرصه معادلات سیاسی فرانسه چیست؟ به نظر می رسد برای پاسخ به این پرسش بایستی 3 مولفه را مد نظر داشت.
یک: سیاستهای طبقاتی رئیس جمهور فرانسه
یکی از ویژگی های بارز سال های اخیرِ قبضه قدرت توسط امانوئل مکرون و احزاب سیاسی متحد وی در فرانسه این بوده که آن ها عملکرد به شدت طبقاتی را از خود به نمایش گذاشته و می گذارند. به طور خاص در مورد لایحه اصلاحی قانون بازنشستگی در فرانسه که سن بازنشستگی در این کشور را افزایش می داد، طبقات متوسط و ضعیف فرانسه اعتراض داشتند که این اقدام ماکرون کاملا در راستای خدمت رسانی به منافع ثروتمندان فرانسوی است.
در حقیقت، ماکرون و جریان های سیاسی متحد او در قدرت سعی دارند با افزایش فشارها به طبقات متوسط و ضعیف در جامعه فرانسه، پایگاه حمایتی خود در میان طبقه ثروتمندان را حفظ کنند و از حمایت های آن ها همچنان برخوردار باشند. درست به همین دلیل هم است که مکرون را در فرانسه با لقب رئیس جمهورِ ثروتمندان می شناسند. دیگر اصلاحات مد نظر مکرون در حوزه هایی نظیر قیمت سوخت نیز کمترین خسارت و چالش را برای اغنیای فرانسوی به همراه داشته این در حالی است که دیگر طبقات اقتصادی و اجتماعی در این کشور، آسیبهای جدی را متحمل شده اند.
دو: بحران اقتصادی در فرانسه
فرانسه از همان سال های نخستِ حضور ماکرون در قدرت در دهه 2010 میلادی، با چالشهای اقتصادی عدیدهای دست به گریبان بود با این حال، وقوع پاندمی کرونا و البته اوج گیری جنگ های اوکراین و غزه، تاثیرگذاری مستقیمی را بر اقتصاد فرانسه داشته اند و سخت تر شدن زندگی رفاهی و معیشتی مردم در این کشور را سبب شده اند. در این چهارچوب، منتقدان و طیف مخالفان ماکرون معتقدند که او به خوبی قادر به مدیریت وضعیت نبوده و نه تنها سیاست هایش بحران اقتصادی در فرانسه را تشدید کرده اند و در عین حال، عامه مردم فرانسه را از نظر اقتصادی ضعیفتر ساخته اند بلکه همین شکست و عدم تمایل ماکرون به تغییر رویکردهایش سبب شده تا وی از موقعیت رئیس جمهوری برای همه فرانسوی ها خارج شود و خود به عامل تشدید و تعمیق قطبی گرایی سیاسی و اجتماعی و اقتصادی در کشور فرانسه تبدیل شود. موضوعی که از چشم اندازی کلان، موجب بحرانیتر شدنِ هر چه بیشتر وضعیت معادلات اقتصادی در فرانسه شده است.
در جریان انتخابات ریاست جمهوری سال 2022 فرانسه نیز شاهد بودیم که اگرچه ماکرون توانست پیروز انتخابات شود با این حال، رقیب اصلی وی یعنی مارین لوپن از جریان راستگرای فرانسه هم توانست آرا قابل توجهی را به سمت خود جلب کند و با کمترین فاصله ممکن در طی دهه های گذشته، از ماکرون شکست خورد. بسیاری شکست مارین لوپن را یک یپروزی بزرگ برای وی و متحدانش عنوان کردند و تاکید کردند که مکرون عملا پالسهای هشدار انتخابات مذکور را به خوبی حس کرده است.
سه: فرسایشی شدنِ حضور ماکرون در قدرت
در نهایت باید گفت که ماکرون از سال 2017 که رئس جمهور فرانسه شده تا به امروز، نه در حوزه مشکلات اقتصادی فرانسه، نه مسائل بین المللی این کشور و نه حتی ایجاد انسجام سیاسی و برخورد منعطف و منطقی با جریان های مخالف و اپوزیسیون، نتوانسته عملکرد مطلوبی را از خود نشان بدهد و همین مساله سبب شده تا بسیاری از فرانسوی ها بر اساس آنچه جدیدترین نظرسنجی روزنامه فیگارو به آن اشاره داشته، اذعان کنند که صرفا گذار از ماکرون است که می تواند مشکلات جدی فرانسه را درمان کند.
در واقع، اغلب فرانسوی ها، ماکرون را یک مانع و سد در مسیر بهبود وضعیت کشورشان ارزیابی می کنند. فردی که نه می تواند راه حل ارائه کند و نه اجازه می دهد تا آن هایی که می توانند مشکلات فرانسه را حل کنند، فرصتی برای ابراز وجود داشته باشند. همین موضوع سبب شده تا احزاب راستگرا که سال ها در صحنه سیاست فرانسه در حاشیه بودند، اوج گیری قابل توجهی را از منظر جلب توجه افکار عمومی داشته باشند و به اذعان بسیاری از صاحب نظران، رئیس جمهور آتی فرانسه را باید از میان آن ها جستجو کرد.
منبع: جهان نیوز
انتهای پیام/