به گزارش خبرگزاری تسنیم از زنجان، با گسترش شهرکهای جدید در غرب و شرق زنجان و نبود زیرساختهای لازم و سرانههای عمومی این سئوال را ایجاد کرده که هدف دولت ایجاد خوابگاه است؟
با افزایش محدوده شهری در غرب و شرق زنجان و ایجاد شهرکهای جدید از پونک گرفته تا کوی زیتون و ثمین و ... همگی نشان از یک بیبرنامگی در توسعه شهری است.
اکنون که کوی زیتون با هزاران واحد مسکونی آماده و نیمه کاره تحویل متقاضیان میشود و در شرق نیز کوی زنگان با آن همه آپارتمانهای کنار هم چیده شده بدون اینکه زیرساختی آماده شود، ساکنانی را در خود میبیند.
بعد از اینکه واحدها تحویل متقاضیان میشود تا به نوعی مسئولان از فشار افکار عمومی رها شوند، همه متوجه این میشوند که برخی از این مناطق هنوز حالت کارگاهی دارند و هیچ زیرساختی آماده نیست.
مردم برای فرار از فشار اجاره نشینی مجبور به سکونت در این مناطق میشوند و مسئولان از خدا خواسته نیز سکونت و تحویل واحدها را افتخار عملکردی خود ثبت میکنند اما چندی نمیگذرد که مشکلات خود را نشان میدهد.
طبق آن چیزی که همه میدانیم، هر تعاونی و یا متولی مربوطه باید تمام زیریاختها را آماده نماید که عدم نظارت و برخورد در این زمینه باعث شده تا حتی خود دولت و اداره کل راه و شهرسازی به راحتی از زیر بار این مسئولیت شانه خالی کنند.
دقت در این زمینه جای دوری نمیرود که کوی پونک زنجان با اینکه سالهاست ساکنانی را در خود میبیند، چند مدرسه دارد؟ و یا چند سالن ورزشی پذیرای نوجوانان و جوانان است؟ حال تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل!
در کوی پونک حتی عدم نظارت باعث شده تا بعد سالهای طولانی از تحویل مجتمع فرهنگیان مردم با وضعیتی نامناسب در آن زندگی کنند که آن را میتوان از وضعیت پارکینکها گرفته تا ... مشاهده کرد.
طبق گفته مسئولان مدیریت شهری زنجان متولی کوی پونک اداره کل راه و شهرسازی بوده که با عدم انجام تعهدات در سرانههای عمومی این وضعیت را برای اهالی ایجاد کرده است و حتی در مواردی زمینهایی که برای ایجاد سرانههای عمومی میش بینی شده بودند؛ به فروش رفتهاند.
کوی گلشهر با اینکه هنوز درگیر خیلی از مشکلات است اما در تامین سرانههای عمومی از جمله مدرسه، مسجد و ... وضعیتی به مراتب بهتر از پونک و کوی زیتون و ... دارد.
در کوی زیتون با آن همه واحدها مسکونی دریغ از یک مدرسه، مسجد و فضای سبز، سوال اساسی اینجاست که اهالی بعد از جابه جایی و سکونت نیاز به مدرسه و فضای ورزشی نخواهند داشت یا اینکه وظیفه دولت فقط ساخت خوابگاه بوده است؟ این بی تدبیریها علاوه بر ایجاد مشکلات و آسیبهای اجتماعی هزینههای اضافی را به خانوادهها متحمل میکند.
سوالی که باید از متولیان امر در این زمینه پرسید این است که آیا پول ایجاد این زیرساختها از مردم اخذ میشود یا خیر؟ اگر اخذ شده چرا همزمان با توسعه این مناطق زیرساختها نیز ایجاد نمیشوند. و اگر دولت یا هر مجموعه دیگر متولی امر است نسبت به انجام تعهدات خود کوتاهی نموده و باعث بروز مشکلاتی شده که دود آن به چشم مردم میرود.
با دهها مشکلی که متقاضیان مسکن ملی در زنجان گرفتار آن هستند هیچ کس به فکر مطالبه زیرساختها و سرانههای عمومی نیست، از یک طرف تامین اجتماعی در مورد بیمه متقاضیان را اذیت میکند و زیربار کاهش هزینهها نمیرود و از طرفی برخی متقاضیان تک واریزی بلاتکلیف ماندهاند و برای عدهای هم هنوز زمین آماده نشده است.
وقتی دولتها به صورت منظم و با برنامه نسبت به نیاز مسکن پاسخ ندادند و به یکبار میلیونها نفر متقاضی دریافت واحدهای مسکونی میشوند، این وضعیت را به وجود میآورد که دغدغه دولت فقط تامین چهار دیواری باشد، غافل از اینکه توسعه شهرها با حالت خوابگاهی مشکلات زیادی در پی خواهد داشت.
انتهای پیام/